1
I am well aware of the sad but real & living idea of Bullshit Asymmetry Principle, also known as Brandolini’s Law; this is about the effort & the energy needed to refute misinformation/fakenews is an order of magnitude (at least 10 times) larger than the energy required to create it.
(…for example, may be the over-enthusiastic gent Sri S Krishnan (TSK henceforth) took some half-an-hour to do ‘research’ and ‘format’ his erroneous & egregious X-post presented in the next section, with some 100+ reposts and likes – but I am aware of my readership numbers (a steady 7½) and also the effort needed for this specific rebuttal.
Though I have possessed the basic context-specific data for more than 15 years—which is why I laughed out loud when I first read TSK’s assertion in this round—to distill everything, ensuring that I miss no fact or angle, marshal all the resources, and present a cogent argument, I have already spent about two hours, and it may take another 6–8 hours** to write this post…)
…see the asymmetry? Bullshit is easy-peasy! But to methodically and clinically take it apart – AND communicate it in a clear, scholarly language is oh so difficult!
…and then, there is this question of ‘in which language I am going to write.’ I chose English as a medium, as it is by default, has more scholarly possibilities and also better readership than 4 or so regular readers of the occasional columns/posts here at Othisaivu. So, here’s hoping some 10 readers would read this labour of jobless-love.
But. Why rebut at all? Why can’t I ignore this as some pure Noise from someone (TSK here) who admittedly has valiantly fought with Dravidoids and Tamil Supremacists rather frequently? One reason is that, in Tamil pop or even ‘serious’ tech/historical discussions – very rarely do we encounter really scholarly and evidence based takes – and I personally want to set an example of how it can be done.
(of course, I am merely a serious student of histories among many other interests, so correctives are welcome – and suggestions to improve the takes in the post would be acknowledged with thanks, though I don’t much care about unreasonable/dravidoid brickbats anyway)
The main reason:
I hold my fellow Bharatiya Conservatives (contrary to rather ‘popular’ myths – far from being all regressive – many of them are briliantly progressive too, in fact many of them are more scholarly, deep, tech-savvy & amenable to reason than their detractors) to MUCH HIGHER standards than what I would do to, say naturally faffing Left-Liberal public intellectuals, with their self-declared progressiveness, erudition and scientific-temper, whatever the fuck they mean by those buzzwords in their own dick-tionaries…
Thanks!
Anyway…
(I have taken the effort to do all these scaffolding & structuring because I want this write-up/rebuttal as a model of what I propose to do henceforth, in such engagements… of course, therefore it is very loooong – some 5000 words – along with a skeletal treatment some adjacent claims/diversions)
2
Though for some historical reasons (actually a similar one: I had the temertity to correct some absolutely ridiculous claims of TSK earlier) I have been blocked by the gent, and occasionally I get sent some pointers by friendly circles – and let me say how I got these of gems of TSK are not too very relevant.
Here is the main claim by TSK:
… in which thread, he makes a few random claims – but the the main one is: KT was from a Brahmin lineage.
Subsequently when this handle @dagalti asks a relevant question about TSK’s vehement assertion (not that the handle quoted any additional reference), by expanding on and annotating the verses quoted from Kaliṅkattupparaṇi, TSK stonewalls and brings in a fragment of analysis by Sri Mu Raghava Iyengar.
In the big picture of course, I am seriously convinced that these varṇa and jāti classifications are moot/academic points, all are and were Sanatana Dharmics of various extractions – avarnas & savarnas being narrow & divisive classifications – and am responding only to the uncalled-for vehemence of the claim because facts have to be part of any bharatiyata involved discourse. (and um, even otherwise!)
…and then goes on to invent and allude various other interpretations etc etc.
My short response to TSK’s claim:
(…of course, pop-historianships are not at all bad & outlandish per se, and I do agree that TSK has the potential to be a scholarly gent, and he has been a significant anti-Dravidian polemicist & steadfast assembler-presenter of primary-source facts – and perhaps it is because of the latter reasons that he erred on this side… but whatever it is – I hold him to higher standards as explained elsewhere in this esssay….)
Now. Let us analyse the whole context in detail – with solid and verifiable evidence for clarifying & debunking the central claim of TSK.
3
The gist of the assessment in this essay: Karuṇākara Toṇṭaimāṉ was, on the balance of the surviving evidence, not of Brahmin extraction.
The strongest evidence for this is the Drākṣārāma inscription. It describes the commander identified by K. V. Subrahmanya Aiyer as Karunakara, and that commander’s father, as Śūdras. The inscription gives the commander the personal name Tiruvaraṅga and the titles [Vaṇḍu]varāja and Pallavarāja. The conclusion rests on the well-supported identification of that commander with the Karuṇākara named in the Kāñcīpuram inscription and celebrated by Jayamkondar/Jayaṅkoṇṭār.[1]
The circulating claim (not only of TSK) starts from a genuine historical fact. Karuṇākara led Kulōttuṅga I’s Kaliṅga expedition. It then turns Jayamkondar’s praise of his lineage into a statement that he came from a family of Veda reciters and was born a Brahmin. Two photographed palm leaves and the early editions examined read படி. The alternative பதி first appears in the evidence examined as Mu. Raghava Iyengar’s conjectural correction. His interpretation invokes Brahmā as an ancestor in a Pallava pedigree. That’s all.
It is to be noted that neither reading says that Karuṇākara was born a Brahmin.[2]
Scope of the rebuttal
The discussion seeks to examine TSK’s military and literary claims, the royal or Kṣatriya interpretation offered in reply to his assertions, and the subsequent ‘appeal to authority’ of TSK to Iyengar and Pallava genealogy.
It seeks to compare the actual wording of the poem/verse with what the sources say about the commander and his father. The figures reproduce source passages beside the analysis, so that there is no doubt. Copious and numbered footnotes identify the original editions, manuscript images and scholarly discussions – so that there is clarity about the sources quoted. Nothing is left to chance or ‘alternative’ interpretation or semantic fig-leaves.
Rest of the essay deals with the following sections:
- The Kaliṅga expedition and the Rāma comparison
- Grammar of the disputed lineage verse
- Early printed editions and their variant notes
- Palm leaf witnesses and remaining manuscript checks
- Iyengar’s conjecture and the circulated extract
- Later scholars and the Pallava pedigree
- The Kāñcīpuram and Drākṣārāma inscriptions
- The identification of the commander and the campaign chronology
- Other military claims and the conclusion
4
The Kaliṅga Expedition and the Rāma Comparison
Jayamkondar, also called Jayaṅkoṇḍār/Jayaṅkoṇṭār, presents Karuṇākara as the lord of Vaṇḍai and an officer of Kulōttuṅga I, the king celebrated under the title Abhaya. Karuṇākara offers to strike the seven Kaliṅgas, receives permission, leads the army and directs it in battle.
The poem also presents him as Abhaya’s principal minister. Verses 341–342, 443, 460 and 471 support his command in this expedition. [3]
The Laṅkā stanza is II.44, numbered 64 in Project Madurai. It belongs to கடை திறப்பு, the section that calls on women to open their doors. The first Karuṇākara is Rāma, whose fierce bow struck Laṅkā. The second is the commander who struck Kaliṅga. The shared name allows Jayaṅkoṇṭār to set the two victories beside each other. வலிகேட்பீர் invokes hearing of the bow’s might and திறமினோ asks the addressees to open the doors so the battle can be sung.
Of course, TSK’s claim gets the comparison right and loses those two details – not that they are central to his other claim. True, the Laṅkā action in this stanza belongs to Rāma.[4]
Figure 1. Subbaraya’s Puduvai edition, II.44, printed p. 15. The older print has இகல்வெஞ்சிலையின், the reading quoted in the exchange.[5]
Gopala Aiyar quotes இகல்வெஞ் சிலையின் in his 1925 reply and defends his edition’s கடைதிறமின் on metrical grounds. Iyengar’s rejoinder and Subbu Reddiar give இசைவெஞ். Iyer takes the women as listeners. Iyengar reads an invitation to sing together. They also debate the stanza’s placement. Kanakasabhai Pillai explicitly identifies the Laṅkā figure with Rāma in 1890, and Mu. Arunachalam reaches the same reading.[6]
The account of warfare is exceptionally vivid. Its courtly paraṇi form includes epic comparisons, hyperbole (naturally!) and a supernatural feast on the battlefield. Those features support a claim about how the victory was commemorated. The description gives no comparative measure by which to rank the war among the fiercest in Tamil history.[7]
The published exchanges between Aiyar and Iyengar concern the Rāma stanza and other textual problems. They add no named witness for பதி at XI.30.[8] No, not at all.
5
Grammar of the Disputed Lineage Verse
The lineage passage is XI.30, in காளிக்குக் கூளி கூறியது. It is verse 328 in Gopala Aiyar and Iyengar and 341 in several later editions. The king has just ordered an attack. The chief/commander salutes him, promises to strike the seven Kaliṅgas and is described as the ruler of Vaṇḍai and the குலதிலகன், the ornament of his lineage.[9]
The reading படி
In மறை மொழிந்தபடி, the Veda speaks. படி makes the phrase mean “as the Veda declares” or “in accordance with what the Veda says.” The same poem uses மாமுனி மொழிந்த படியே at v. 185 for what the great sage said. With மரபின் வந்த, the disputed line presents Karuṇākara as the ornament of a lineage sanctioned or described in Vedic terms.
Palanivel Pillai glosses மறை as Veda and குலதிலகன் as a person eminent in his lineage.
Kausalya Hart renders the lineage praise in terms of the śāstras.[10]
Figure 2. Kanakasabhai Pillai’s 1890 translation of XI.30 interprets the lineage as royal and sanctioned by the Vedas.[11]
The proposed reading பதி
On Iyengar’s construction, மறை is what was uttered, மொழிந்த is the relative participle and பதி is the singular lord it qualifies. He identifies that lord with Brahmā. The clause then describes a lineage descending from the Veda-uttering lord.
Contrary to what TSK claims in the subsequent, rather flippant remarks – நீதிபதி and உமாபதி illustrate meanings of pati such as lord, master or husband. They cannot determine the reading of this line.
More importantly – the poem itself uses பதி for the ruler of North Kaliṅga at XI.27, which confirms that the sense “ruler” was available.[12]
The counterproposal that the Veda declared certain people to be rulers – resembles Kanakasabhai’s royal-lineage interpretation when read with படி. With பதி, it supplies an unexpressed predicate such as பதி என்று and an object such as the people so designated.
வண்டைநகர் அரசன் expressly gives Karuṇākara a ruling title. The verse gives no explicit Kṣatriya classification. (and, this goes against the doubt expressed by @dagalti)
The original claim about a family of Veda reciters is unsupported under either construction. The poem even has Kulōttuṅga learn the four Vedas from specialists at vv. 242–243, so Vedic learning alone would be an inadequate caste test.[13]
Jayamkondar’s பல்லவர் தோன்றல் at v. 534 associates Karuṇākara with the Pallavas and makes the allusion intelligible if one adopts Iyengar’s reconstruction. The poem also gives Kulōttuṅga a pedigree that runs through Viṣṇu and Brahmā at vv. 184–187.
Such royal genealogies express dynastic legitimacy. The sources give no documentary chain from the early Pallava kings to Karunakara’s immediate family.[14] (but TSK of course, has not considered all these requirements)
6
The Early Printed Evidence
The three early settings examined, print மறைமொழிந்தபடி. They seem to preserve evidence about the reading adopted by their editors. (to be clear – I, the author of the essay have not looked at any manuscript copies physically)
Figure 3. Subbaraya Mudaliyar, Puduvai, p. 79, XI.30. The verse reads மறைமொழிந்தபடி. The two digitized copies have the same typesetting at this verse.[15]
The Puduvai title page gives Śārvari, Aippasi, conventionally dated 1840, and says several copies were consulted. The errata correct XI.28 and XI.29 on p. 79 and give no correction to XI.30. Kanakasabhai’s 1890 article dates the first Madras printing to roughly twenty years earlier, a separate statement from the Puduvai imprint. Sastri says two people had already printed the poem. Gopala Aiyar says three preceded him. One reported pre-1898 printing remains unverified.[16]
Figure 4. Sastri’s 1898 edition, p. 70. The footnote under XI.30 concerns the following stanza, with துமிப்பனென் as a variant of துகைப்பனென்.[17]
Sastri’s preface reports nine copies and says variants were placed in footnotes. The 1923 editor consulted two Madras Government Manuscripts Library copies, seven or eight copies at Thanjavur and a Madurai Tamil Sangam leaf copy, and received readings from Kanakasundaram Pillai’s copy. In 1923 the printed notes begin at stanza 329. At 328 the digitized copy has a handwritten annotation apparently reading பிரமன் and an underline beneath படி. The unidentified and undated hand belongs to the copy’s later use. The printed edition supplies no variant there. Palanivel Pillai, Subbu Reddiar and the Project Madurai text retain படி.[18]
Figure 5. Gopala Aiyar, p. 48, stanza 328. Printed படி and the handwritten marginal gloss can be distinguished directly.[19]
7
Palm Leaf Witnesses and Remaining Manuscript Checks
Two photographs of the actual palm leaves establish that படி is a manuscript reading. Both manuscripts are held by the U. V. Swaminatha Iyer Library. The comparison below concerns the letter in this stanza. The dates and textual relationship of the two copies remain uncertain, though.[20] However, it is not a significant dampener on the argumentation.
Figure 6. MS 1415, image 038, blue label 37. The stanza starts on the right of line 5. In line 6, after the first string hole, the sequence contains ழிந்தபடி. The shape of டி differs from தி in குலதிலகன் farther along the same line.[21]
Figure 7. MS 1416, image 029, blue label 28. The stanza begins at the end of image 028 and continues here, with மறைமொழிந்தபடி near the middle of the top line.[22]
The Sarasvati Mahal catalogue lists seven copies, nos. 208–213 and 563, as entries 287–293. It says the copies vary among themselves and from the prints and confirms Gopala Aiyar’s use of the collection. The catalogue gives descriptions and sample lines without transcribing XI.30.
Searches in Gyan Bharatam, the National Mission catalogue and IGNCA’s Thanjavur microfilm index did not locate a public image for these witnesses.[23]
Figure 8. Sarasvati Mahal catalogue, p. 228. Entry 288 identifies MS 209 as complete and cleaner than MS 208.[24]
However, at the current level of rebuttal, I don’t think we need to scrounge around for more witnesses.
8
Iyengar’s Conjecture and the Circulated Extract
…In கருணாகரன்மரபு, §11 of his 1925 study, Mu. Raghava Iyengar quotes the poem with படி.
He regards the resulting lineage description as unsatisfactory, proposes பதி, identifies the lord as Brahmā and suggests that a scribe taking dictation confused the sounds. His positive citation is to a Pallava inscription. He names no manuscript reading பதி for this stanza.
In discussion of a different reading he identifies a Madras manuscript explicitly, illustrating the distinction between citing a witness and offering an emendation.[25]
Figure 9. Iyengar’s original argument, Centamiḻ 23(5), p. 179. The quoted verse has the received படி. The prose below proposes பதி and gives the Brahmā interpretation.[26]
Figure 10. TSK circulated extract. Its typography and page break match pp. 440–441 of the 1984 facsimile of Iyengar’s 1938 collection.[27]
The passage also appeared in Centamiḻ 23(8), p. 302, where a footnote points directly to p. 179. In the collected version the corresponding note points to p. 420, the start of the renumbered §7. In context Iyengar is distinguishing Karuṇākara from Maṇavil Kāliṅgarāyaṉ, whose lineage he reads as Vēḷāḷar in separate inscriptions. The reply in the exchange accurately conveys Iyengar’s interpretation of பதி as Brahmā.
The snippet provided by TSK omits the reasoning by which he arrived at that spelling.[28]
Figure 11. The same argument in Centamiḻ, p. 302, with the footnote referring back to p. 179.[29]
9
Later Scholars and the Pallava Pedigree
N. C. Kandiah Pillai in 1938 and Rā. Raghava Iyengar in 1949 also quote பதி and identify the ancestor as Brahmā. Kandiah cites Mu Raghava Iyengar. elsewhere on the same page.
Of course – Rā. is a different scholar from Mu. and argues separately for a Brahmin origin for the early Pallava clan. K. A. Nilakanta Sastri also prefers the dental பதி and reads the verse as referring to descent from Brahmā. These works establish the reception of the reading.
None identifies a manuscript that attests it.[30]
Figure 12. Rā. Raghava Iyengar, commentary p. 13. He glosses the ancestor as the lord who uttered the Veda and cites the Vaikuṇṭha Perumāḷ inscription.[31]
The genealogy behind Iyengar’s interpretation is independently attested. The inscription at the Vaikuṇṭha Perumāḷ temple in Kāñcīpuram names Brahmā at the head of the Pallava race. The Kūram grant traces a line from Brahmā through Aṅgiras, Bṛhaspati, Bharadvāja, Droṇa and Aśvatthāman to Pallava. The Kāśākuḍi plates add Śaṃyu between Bṛhaspati and Bharadvāja. Their verse 18 combines Brahmin ancestry with Kṣatriya valour in its portrayal of the eponymous Pallava.
Emmanuel Francis treats this genealogy as a royal construction that explains a transition from sages to warriors and kings.[32]
Figure 13. South Indian Inscriptions IV, no. 135(A), the Kāñcīpuram temple inscription cited by Iyengar. Section A names Brahmā in the dynasty’s pedigree.[33]
Figure 14. Hultzsch’s translation of Kāśākuḍi v. 18. The formulation attributes Brahmin ancestry and Kṣatriya valour to the eponymous Pallava.[34]
10
The Kāñcīpuram and Drākṣārāma Inscriptions
Kāñcīpuram names Karunakara
A lamp endowment in Kulōttuṅga I’s 43rd year, c. 1112–13, names Aḻakiyamaṇavāḷaṉi Maṇṭaiyāḻvār as the wife of வேளான் கருணாகரன், alias Toṇṭaimāṉ, of Vaṇḍāḻañcēri in Tirunaraiyūr-nāḍu.
The record is at the Aruḷāḷa Perumāḷ or Varadarāja temple in Kāñcīpuram. Aiyer took வேளான் as a clue to Śūdra status. The title can also denote a headman or official, so its evidentiary weight is lower than an explicit varṇa designation.[35]
Figure 15. SII IV, no. 862, p. 294, lines 3–5. The Tamil identifies Karuṇākara by his personal name and title and records his wife’s lamp endowment.[36]
Drākṣārāma names the father and son
The Sanskrit record dated to Kulōttuṅga I’s 33rd year, c. 1102–03, calls Śīrilaṅgō sac-chūdra-puṅgavaḥ, foremost among good Śūdras. It calls his son Tiruvaraṅga, styled [Vaṇḍu]varāja and Pallavarāja, sac-chūdra-cūḍāmaṇiḥ, the crest jewel among good Śūdras. Both Śūdra terms stand outside Aiyer’s restoration brackets and occur in the earlier Telugu-script edition. The text identifies father and son as Vaiṣṇavas and credits the son with victory in Kaliṅga and a pillar on the Oḍra frontier. The earlier publication is SII IV, no. 1239, ARE 349 of 1893. Aiyer re-edited the record in Epigraphia Indica XXII, no. 23, pp. 138–145.[37]
Figure 16. Epigraphia Indica XXII, p. 143. The two Śūdra epithets occur in lines 6 and 9–10 of Aiyer’s Sanskrit edition.[38]
The same record uses brāhmaṇa for ten beneficiaries of the grant. It thus distinguishes the social terms used of the beneficiaries from the epithets applied to the commander and his father.[39]
11
The Commander’s Identity and the Campaign Chronology
Aiyer identifies the two commanders through the cumulative match. The records place them in Tirunaraiyūr-nāḍu and give closely corresponding home names, Maṇḍalañjēri and Vaṇḍāḻañcēri. The Sanskrit titles correspond to the poem’s lord of Vaṇḍai and Pallava chief. Both accounts place the commander in Chola service and credit him with a Kaliṅga victory and a victory pillar. The distinct personal names and the partly restored [Vaṇḍu] title make the identification an inference.
Balasubrahmanyam, Rajaguru and Kuṭavāyil Bālacuppiramaṇiyaṉ also accept the identification. It is obvious that the explicit term Śūdra carries more weight about the commander’s family than a pedigree inferred from a disputed reading.[40]
Now. It is agreed that the identity of the commander and the identity of the expedition require separate judgments – so that there are no gaps in logic or loopholes and escape hatches.
Aiyer equated the expedition in the c. 1103 record with the poem’s campaign and dated it to c. 1076–77. He identified its Devendravarman with Rājarāja I. Nilakanta Sastri accepts the identification of the man and expressly rejects the equation of the campaigns. Sastri and Balasubrahmanyam place the poem’s campaign around 1110, against Anantavarman Chodaganga. On that dating, the c. 1103 inscription records a different campaign.[41]
Figure 17. Gopala Aiyar, p. 53, v. 362, corresponding to XI.64 and Project Madurai v. 375. The reading அனந்த பன்மன் names the king.[42]
The king’s name is itself a textual variant. Aiyer reports that Subbaraya and Suryanarayana Sastri read words corresponding to adipaṉ vīram at this point, where Gopala Aiyer prints அனந்த பன்மன். His gloss connects it to the inscriptional Anantavarman Chodaganga. In an endorsement appended to the 1923 edition, S. Krishnaswami Aiyangar calls the naming of Anantavarman a new feature and notes the wider manuscript base. Kanakasabhai’s 1890) gloss says only the ‘King of North Kaliṅga.’ Though this dating debate is somewhat inconclusive (to the extent that I could figure out), it leaves the varna terms in the inscription unaffected.[43]
12
Other Military Claims and the Conclusion
The poem securely celebrates Karunakara’s command in Kaliṅga. The Drākṣārāma record gives broader conquest praise. Oṭṭakkūttar’s Vikrama Cholan Ula, couplets 68–69, credits a Toṇṭaimāṉ celebrated in a paraṇi with victories against several rulers. Vengadaramaiah discusses those passages as evidence of further service. The Ula couplets give no personal name, dates or count of campaigns. Iyengar’s distinction between Karuṇākara and Maṇavil Kāliṅgarāyaṉ matters here, because crediting Karuṇākara with the latter’s separately attested exploits would inflate his record.[44]
But, it also important to note that the general claim that Brahmins could command Chola armies – is sound and attested.
The edition of the Karandai Tamil Sangam plates discusses a Brahmana family and identifies Krishnan Raman, titled Mummuḍi-Chola-Brahmamārāyaṉ, as a sēnāpati. The comparison shows what affirmative documentation of Brahmin background can look like. The specific evidence for Karuṇākara points in the other direction.[45]
Figure 18. K. G. Krishnan’s edition of the Karandai Tamil Sangam plates, p. 28. The discussion connects the named commander Krishnan Raman with the documented Brahmana family.[46]
Conclusion
The conclusion is that Karuṇākara Toṇṭaimāṉ was not of Brahmin extraction.
This judgment rests on the identification, accepted by multiple scholars, of Karuṇākara with the Pallavarāja of Drākṣārāma. The record explicitly classifies that commander and his father as Śūdras.
The Kāñcīpuram title வேளான் supplies a separate, less decisive clue. The evidence supports a varṇa designation for the family on that identification. Of course, it does not establish a narrower jāti.[47]
The claim of Brahmin birth would still lack support if the identification were set aside.
The early prints and the two inspected leaves attest படி. Iyengar’s proposed பதி is a possible dynastic allusion to Brahmā, and the Pallava inscriptions explain why it appealed to him. Neither the Vedic formula nor the dynastic pedigree demonstrates that Karunakara’s immediate family was Brahmin.
The uncalled-for allegation by TSK that history is being twisted [in this context of Karuṇākara Toṇṭaimāṉ] adds no evidence to the claim.[48]
Footnotes, references & bibliography
[1] K. V. Subrahmanya Aiyer, Epigraphia Indica XXII, no. 23, p. 140 · Aiyer, Epigraphia Indica XXII, p. 143, lines 6 and 9–10 · South Indian Inscriptions IV, no. 862, pp. 293–294, ARE 49 of 1893
[2] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1415, image 038 · U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1416, image 029 · Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179
[3] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · N. Subbu Reddiar, Kaliṅgattupparani Ārāycci, 1957
[4] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · Kanakasabhai Pillai, Indian Antiquary XIX, 1890, p. 330 · N. Subbu Reddiar, Kaliṅgattupparani Ārāycci, 1957 · Kausalya Hart, Kaliṅgattupparani, English and Tamil
[6] Gopala Aiyar, Centamiḻ 23(7), p. 257 · Iyengar’s reply, Centamiḻ 23(9), scan leaf 22 · Mu. Arunachalam, Tamil literary history, pp. 29–31 · Kanakasabhai Pillai, Indian Antiquary XIX, 1890, p. 330 · N. Subbu Reddiar, Kaliṅgattupparani Ārāycci, 1957
[7] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text
[8] Gopala Aiyar, Centamiḻ 23(7), pp. 255–259 · Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(9), scan leaves 21–36
[9] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · A. Gopala Aiyar, 1923, p. 48, stanza 328
[10] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · P. Palanivel Pillai, commentary, p. 137 · Kausalya Hart, Kaliṅgattupparani, English and Tamil
[11] Kanakasabhai Pillai, Indian Antiquary XIX, 1890, p. 334
[12] Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179 · Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · University of Madras Tamil Lexicon, பதி
[13] Kanakasabhai Pillai, Indian Antiquary XIX, 1890, p. 334 · Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179
[14] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179 · Emmanuel Francis, The Genealogy of the Pallavas, pp. 339–363
[15] Ka. Subbaraya Mudaliyar, Puduvai, p. 79 · Second scan of the same setting, p. 79
[16] Subbaraya, errata for p. 79 · Jeyamohan’s review of P. Saravanan’s edition and publication history · V. Kanakasabhai Pillai, Indian Antiquary XIX, 1890, p. 329 · Suryanarayana Sastri, preface, p. 31 · Gopala Aiyar, preface, pp. 3–5
[17] V. G. Suryanarayana Sastri, 1898, p. 70
[18] Suryanarayana Sastri, preface, p. 31 · Gopala Aiyar, preface, pp. 3–5 · A. Gopala Aiyar, 1923, p. 48, stanza 328 · P. Palanivel Pillai, commentary, p. 137 · N. Subbu Reddiar, Kaliṅgattupparani Ārāycci, 1957 · Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text
[19] A. Gopala Aiyar, 1923, p. 48, stanza 328
[20] U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1415, image 038 · U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1416, image 029
[21] U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1415, image 038
[22] U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1416, image 029 · MS 1416, preceding image 028
[23] L. Olaganatha Pillay, Sarasvati Mahal Tamil catalogue, I, pp. 225–230 · Gyan Bharatam manuscript catalogue · National Mission manuscript catalogue · IGNCA Thanjavur microfilm index
[24] Sarasvati Mahal catalogue, p. 228, entry 288
[25] Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179 · Iyengar’s rejoinder on a different variant, Centamiḻ 23(9), scan leaf 29
[26] Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179
[27] Ārāyccit Tokuti, 1984 facsimile of 1938 edition, pp. 440–441
[28] Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(8), 1925, p. 302 · Ārāyccit Tokuti, pp. 420–421, §7
[29] Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(8), 1925, p. 302
[30] N. C. Kandiah Pillai, Kaliṅkattupparaṇi Vacaṉam, 1938, p. 10 · Rā. Raghava Iyengar, Perumpāṇāṟṟuppaṭai commentary, 1949, pp. 13–14 · Rā. Raghava Iyengar, introduction, p. 10 · K. A. Nilakanta Sastri, The Cōḷas, 2nd ed., 1955, pp. 333–334 · Nilakanta Sastri, The Cōḷas, p. 341 n. 167
[31] Rā. Raghava Iyengar, Perumpāṇāṟṟuppaṭai commentary, 1949, pp. 13–14
[32] South Indian Inscriptions IV, no. 135(A), p. 10, ARE 37 of 1888 · E. Hultzsch, SII I, no. 151, Kūram grant, line 9 · E. Hultzsch, SII II, no. 73, Kāśākuḍi plates, vv. 10–18 · Emmanuel Francis, The Genealogy of the Pallavas, pp. 339–363
[33] South Indian Inscriptions IV, no. 135(A), p. 10, ARE 37 of 1888 · Archaeological Survey discussion and translation, p. 9
[34] E. Hultzsch, SII II, no. 73, Kāśākuḍi plates, vv. 10–18 · Hultzsch, printed translation, p. 365 · Emmanuel Francis, Une autre conception de la royauté, pp. 66–67
[35] South Indian Inscriptions IV, no. 862, pp. 293–294, ARE 49 of 1893 · K. V. Subrahmanya Aiyer, Epigraphia Indica XXII, no. 23, p. 140 · Ka. Ma. Vengadaramaiah, Cōḻar Kāla Araciyal Talaivarkaḷ
[36] South Indian Inscriptions IV, no. 862, pp. 293–294, ARE 49 of 1893
[37] Aiyer, Epigraphia Indica XXII, p. 143, lines 6 and 9–10 · Aiyer’s translation, pp. 144–145 · Aiyer’s translation of the campaign, p. 145 · SII IV, no. 1239, pp. 428–429 · Epigraphia Indica XXII, scanned volume
[38] Aiyer, Epigraphia Indica XXII, p. 143, lines 6 and 9–10
[39] Aiyer, Sanskrit text, p. 144, l. 12 · Aiyer’s translation, pp. 144–145
[40] K. V. Subrahmanya Aiyer, Epigraphia Indica XXII, no. 23, p. 140 · Aiyer’s translation of the campaign, p. 145 · South Indian Inscriptions IV, no. 862, pp. 293–294, ARE 49 of 1893 · S. R. Balasubrahmanyam, Later Chola Temples, p. 154 · Satyanarayana Rajaguru, Inscriptions of Orissa, Appendix IV, p. xxxvi · Kuṭavāyil Pālacuppiramaṇiyaṉ, Cōḻa maṇṭalattu varalāṟṟu nāyakarkaḷ, 1987, pp. 137–138 · Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text
[41] Aiyer, Epigraphia Indica XXII, pp. 141–142 · Nilakanta Sastri, The Cōḷas, p. 338 n. 99 · Nilakanta Sastri, The Cōḷas, pp. 321–323 · Balasubrahmanyam, Later Chola Temples, chronology of Kulottunga I · Satyanarayana Rajaguru, Inscriptions of Orissa, Appendix IV, p. xxxvi
[43] Aiyer, Epigraphia Indica XXII, p. 142 · Gopala Aiyar, p. 108, note to v. 362 · Krishnaswami Aiyangar, endorsement, 26 August 1923 · Palanivel, on Ananta Paṉmaṉ · Kanakasabhai, XI.64 in the 1890 translation, pp. 335–336
[44] Jayamkondar, Kaliṅgattupparani, Project Madurai text · Aiyer’s translation of the campaign, p. 145 · Oṭṭakkūttar, Vikrama Cholan Ula, couplets 68–69 · Ka. Ma. Vengadaramaiah, Cōḻar Kāla Araciyal Talaivarkaḷ · Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(8), 1925, p. 302
[45] K. G. Krishnan, Karandai Tamil Sangam Plates of Rajendra-Chola I, 1984, p. 28 · Aiyer, Epigraphia Indica XXII, p. 143, lines 6 and 9–10
[46] K. G. Krishnan, Karandai Tamil Sangam Plates of Rajendra-Chola I, 1984, p. 28
[47] K. V. Subrahmanya Aiyer, Epigraphia Indica XXII, no. 23, p. 140 · Aiyer, Epigraphia Indica XXII, p. 143, lines 6 and 9–10 · South Indian Inscriptions IV, no. 862, pp. 293–294, ARE 49 of 1893 · S. R. Balasubrahmanyam, Later Chola Temples, p. 154 · Satyanarayana Rajaguru, Inscriptions of Orissa, Appendix IV, p. xxxvi
[48] U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1415, image 038 · U. V. Swaminatha Iyer Library MS 1416, image 029 · Mu. Raghava Iyengar, Centamiḻ 23(5), 1925, p. 179 · E. Hultzsch, SII II, no. 73, Kāśākuḍi plates, vv. 10–18
– END –
** (okay, I tool 2 hours for the prep work & 9+ hours for assembling this write up *phew* – and what do you think, mY fellow 7½s? Is it worth ‘publishing’ in this format with so much effort at all etc, eh?)
~13ஆம் நூற்றாண்டு ஸ்ரீலங்கா பதவியா வெண்கல முத்திரையும், ஈழத்துத் தமிழ்ப்புளுகு செம்புளுகுகளும், நம் போக்கற்ற/கவைக்குதவாத பெருமிதங்களும்…
October 18, 2026
தமிழ் ஆர்வலர்களாகிய நாம் – இதயமே இல்லாமல் வெட்டியாக, வெட்கமோ கூச்சமோ துளிக்கூட இல்லாமல் ஏனிப்படித் தொடர்ந்து பொய் சொல்கிறோம்?
சரி. கீழே 3 பகுதிகள். முதல்பகுதியில் பொய்மைகளும் உளறல்களும் அவற்றின் ஆமோதிப்பும்… இரண்டாவது பகுதி: என் உடனடி எதிர்கொள்ளல் (ஏனெனில் இம்மாதிரிப் பொய்மைகள் மலிந்துவருகின்றன – முந்தைய காலங்களை விட மிக அதிக அளவில்… சொல்லப்போனால் தமிழக/தமிழ் வரலாறுகளே பொய்மைப்படுத்தப் படுகின்றன… திராவிடமாடல் + தமிழ்வெறியர்களின் துணையுடன்…) மூன்றாவது பகுதி: தரவுகள் சார்ந்த உண்மைகள். அவ்வளவுதான்.
1
தமிழைக் கூடச் சரியாகப் படிக்கத்தெரியாத நபர், ஆனால் தன் கற்பனைக் கழுதையை உசுப்பி ஓட்டியபடி ஒரு மசுத்துக்கும் புரிதலில்லாமல், அல்லது பொய்பொய்யாக அட்ச்சிவுடுகிறார்…
ஈழத்தின் லென்ஸ் என்பது ஒரு கேடு… அதை வைத்து வரலாற்றையே வெற்றிப் பெருமிதத்துடன் சுட்டெரிக்கும் பண்போதி பண்பு…
(Source: https://x.com/anpaa23/status/2111128415961006341)
மேற்படி உடான்ஸ்களை ஆமோதித்து ஒரு மசுத்துக்கும் மூளையை உபயோகிக்காமல் அதனை ஆங்கிலச் சுருக்கம் செய்து இன்னொரு எழவார் உளறிக்கொட்டுகிறார்…
(Source: https://x.com/Vaangalyappa/status/2111162298329092423)
எனக்கு நெடு நாள் அறிமுகம் (அவருடைய ‘எழுத்துகள்’ மூலம் மட்டும்) உள்ள நாஸா கணேசன் – இதனைப் பரிசோதிக்காமல், உடனடியாக இது தமிழ் சாஸனம் எனப் பொத்தாம் பொதுவாக அட்ச்சிவுடுகிறார் – தேவையா?
2
மேற்படி சோகங்களுக்கான என் நேரடி எதிர்வினைகள் கீழே…
3
இந்தப் பதிவின் முக்கியக் கூற்றுக்குச் சான்றில்லை. படத்திலுள்ள பதவியா முத்திரையில் “ஸ்ரீமத் திசையாயிரத்து ஐந்நூற்றுவர்” என்று தமிழில் எழுதப்பட்டுள்ளதாகக் கூறுவது, வெளியிடப்பட்ட ஆய்வு வாசிப்புடன் முரண்படுகிறது.
ஆய்வுகளின்படி அதன் மொழி சமஸ்கிருதம்; எழுத்து கிரந்தம்.
பேராசிரியர் சி. பத்மநாதன் வெளியிட்ட வாசிப்பும் விளக்கமும் ஸ்ரீபதி கிராமத்தில் வாழும் மகேசரை — சிவனை — குறிப்பிடுகின்றன. அவர் இதைச் சிவாலய நிர்வாகத்துக்குரிய முத்திரையாகக் கருதுகிறார். அந்த வாசிப்பில் “திசையாயிரத்து ஐந்நூற்றுவர்” என்ற வணிகக் குழுவின் பெயர் இல்லை.1
பதவியாவில் ஐந்நூற்றுவர் வணிகர்கள் செயல்பட்டதற்குத் தனியான தமிழ்க் கல்வெட்டுச் சான்றுகள் உள்ளன. அவற்றின் தகவலை இந்த முத்திரையின் வாசகமாகக் கூற முடியாது.
நந்தி உருவமோ “ஸ்ரீமத்” என்ற சொல்லோ மட்டும் ஒரு குறிப்பிட்ட வணிகக் குழுவின் உரிமையை நிரூபிக்காது.
“பதவி” பின்னர் “பதவியா” எனச் சிங்களமயமாக்கப்பட்டது என்ற கூற்றையும் இந்த முத்திரை நிரூபிக்கவில்லை; அதற்குத் தனியான மொழியியல் மற்றும் வரலாற்றுச் சான்றுகள் தேவை.2
தமிழ் வணிகர்களின் வரலாற்றுப் பங்களிப்பை ஏற்கலாம்; ஆனால் ஆதாரமற்ற வாசகத்தை முத்திரையில் இருப்பதாகக் கூறுவது வரலாற்று விளக்கம் ஆகாது.
இந்த முத்திரையில் பொறிக்கப்பட்டு இருக்கும் வாசகம் என்ன?
‘நவீன’ க்ரந்தம்:
ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீமத்³-த்³விஜாவாஸ-ஸ்ரீபதிகிராமவாஸிந: மஹேஶஸ்யைதத்³ இந்த்³ராதி³-மௌலிராஜிதஶாஸநம்
ஸமஸ்க்ருதம்:
स्वस्ति श्रीमद्-द्विजावास-श्रीपतिग्रामवासिनः महेशस्यैतद् इन्द्रादि-मौलिराजितशासनम्
ஆங்கிலம்:
svasti śrīmad-dvijāvāsa-śrīpatigrāmavāsinaḥ
maheśasyaitad indrādi-maulirājitaśāsanam
May there be prosperity. This declaration belongs to Maheśa, who resides at Śrīpati-grāma, a settlement of twice-born. Indra and the other gods bow before him, their crowns honouring his feet.
தமிழாக்கம்:
மங்கலம் உண்டாகுக! இருபிறப்பாளர் வாழும் ஸ்ரீபதி கிராமத்தில் எழுந்தருளியுள்ள மகேசருடைய ஆணை இது. இந்திரனும் பிற தேவர்களும் தங்கள் மகுடங்கள் அவரது திருவடிகளைத் தொட்டு வணங்கும்படி அவர்முன் தலைவணங்குகின்றனர்.
-0-0-0-0-0-
இங்கு எங்கே வந்துள்ளது வணிகர் குழுமம்? எப்படியெல்லாம் தொழில்முறையில் திரிதிரி எனத் திரிக்கிறார்கள் நம்மவர்கள்!
1 S. Pathmanathan, The Kingdom of Jaffna (1978), p. 120, note 85. The interpretation is paraphrased here; no new letter-by-letter decipherment is claimed. https://noolaham.net/project/38/3706/3706.pdf#page=69
2 Separate Padaviya merchant inscription: see the catalogue entry citing S. Pathmanathan, Tamil Inscriptions in Sri Lanka, vol. 1 (2019), pp. 393–411. https://en.wikipedia.org/wiki/Tamil_inscriptions_in_Sri_Lanka#Padaviya_Virasasana_inscription
கருத்துகளை அளிக்கும் கலை (அல்லது) கொலை செய்வதும் ஒரு கலை (பின்னதைச் சொன்னது ‘டணால்’ தங்கவேலுவோ?)
September 5, 2026
இந்த ‘கருத்துக் கலை’ என்பது என்னிடம் கலையாகப் பரிமளிக்கவில்லை, பரிமளிக்கக் கூடிய சாத்தியக்கூறும் இல்லை என்பது உண்மை. ஏனெனில்.
சில சங்கடமளிக்கும் ஆனால் சுதந்திரப் படுத்தும் சிந்தனைகள்…
1
ஏனெனில், கருத்துகளை எப்படி, எதற்காக அளிக்கிறோம் – என்பது, நம் எண்ணங்களைப் பிறருக்கு நேரடியாகச் செலுத்துவதற்கான ஊற்றுக் கண்களைப் பொறுத்த விஷயம்.
ஒன்று; அதாவது, தகவல் பரிமாற்றத்துக்கான வழிமுறைகளும் அதன் முறைமைகளும்.
இன்னொன்று – அப்பரிமாற்றத்தின் வழி நேரடிக் கருத்துகளைச் சொல்வதற்கு அப்பாற்பட்டு, நம் மனோபாவத்தையும் நமக்கும் கேட்டு/படித்துக்கொண்டிருப்பவருக்கும்(~ ‘வாசகனுக்கும்’) இருக்கும் உறவையும் சுட்டுதல்…
- “வெட்டினால் ஒன்று துண்டு ரெண்டு – அப்டீன்னு பேசிடணும்! அப்டிதான் எனக்குப் பழக்கம்!! நீ புண்பட்டால் எப்படியே கெட்டுப்போ! எனக்கொரு பிரச்சினையும் இல்லை!”
- “நான் யார், எவ்வளவு பெரிய்ய அறிவாளி, தெரியுமா?”
- “டேய், இதோ என் கர்த்து… புட்ச்சிக்கினு ஓட்றா டேய்!”
- “இதையெல்லாம் உனக்கு விலாவாரியாகச் சொன்னால் புரியாது, நீ எளிமையானவன்… இருந்தாலும்…”
- “இம்மாதிரி சிக்கலான விஷயங்களையெல்லாம் நான் எப்படி மிகத் தெளிவாக அணுகுகிறேன் பார்க்கிறாயா?”
- “நான் மிக முக்கியமானவன், பெரும் செயல்பாடுகளில் இருக்கிறேன்! ஏதோ போனால் போகிறது என என் கருத்துகளை உன் மேன்மைக்காகச் சொல்கிறேன்! ஆகவே, நான் சொல்வதை, உன் நன்மைக்காக, நீ மிகமிகக் கவனமாகக் கேட்க வேண்டும்!”
- “விட்டேற்றித்தனமாகப் பேசுகிறேன். எனக்கு போரடிக்கிறது, ஆகவே பிடித்துக்கொள் இந்த வம்பை…”
- “ஃப்ரீயா ஜாலியா பேஸ்றேன்… லூஸ்ல வுடு…”
- “நான், ஒரு கேளிக்கைகாகச் சொல்கிறேன்! நானே என்னை படுஸீரியஸ்ஸாக எடுத்துக் கொள்வதில்லை, அதையேதான் நீங்களும் செய்ய வேண்டும், சரியா?”
- “நான் எவ்வளவோ பெரிய உன்னதமான விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறேன்! ஆனால் எவருமே இதற்குச் செவிசாய்ப்பதில்லை… *ப்ச்* இதெல்லாம் விழலுக்கு இறைத்த நீர்… கடைவிரித்தேன் கொள்வாரில்லை, கட்டிவிடவும் மனதில்லை…”
- “இதைச் சொல்லவேண்டும் எனத் தோன்றியது… சொல்கிறேன்.”
- “யாம் பெற்ற பேறு, பெருக இவ்வையகம்.”
- “…”
… … இன்னமும் பல இப்படி அப்படியென்று இருக்கலாம்… ஆனால் என் அனுமானத்தில், என்னிடமும் பிறரிடமும் கலவைகளாகவும் வண்டல்களாகவும் இருக்கும் பாவனைகளையும் சால்ஜாப்புகளையும் பற்றித்தான் சொல்ல முடியுமல்லவா?
2
என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் எனக்காக – ஒரு தொடர் பயிற்சிக்காக மட்டும்தான் எழுதுகிறேன். இதன் மூலகாரணம் – எழுதும்போதுதான் (குறைந்த பட்சம் எனக்காவது) ஒருமாதிரி கோர்வையாகவும், தர்க்கபூர்வமாகவும் சிந்திக்க முடிகிறது. என் முன்முடிவுகளைக் குறித்து அலச முடிகிறது. மனதளவில் சுற்றுச்சூழல்களை மறந்து, அவற்றின் இரைச்சலுக்கு அப்பாற்பட்டு – குறிப்பிட்ட விஷயங்களைக் குறித்து ஓரளவு குவியம் கொள்ள முடிகிறது.
தினமும் சுமார் ‘தமிழில் 400 வார்த்தைகள்’ எனவொரு கணக்கு. எனக்கு மனதில் பட்டதை எழுதுவேன் – ஆனால் இது நாட்குறிப்பு வகை அல்ல. மேலும் நான் எழுதுவதில் சுமார் 95%+ இந்த ஒத்திசைவு தளத்திலோ, X-குறும்பதிவுகளாகவோ அல்லது வேறெங்கோ பதிப்பிக்கப் படுவதில்லை. (தப்பித்தீர்கள், சகஏழரைகளே!)
மேலும் – என்னுடைய பிற – குவியங்களுடைய, ஆர்வங்கள் சார்ந்த, மேலும் தொழில்நுட்பம் உள்ளிட்ட குறிப்புகள் (புத்தகங்கள்+வியாசங்களின் சாராம்சம், அல்லது டெக்னிகல் நுணுக்கங்கள்++ என் அனுமானங்கள்++) இவையெல்லாம் ஆங்கிலத்தில் தான் இருக்கின்றன.
(நிறைய, நுட்பமான விஷயங்கள் குறித்துத் தமிழில் சிந்திக்க, தமிழிடமும் என்னிடமும் தேவையாக கலைச்சொற்கள் இல்லை, அறிவுப் பின்புலங்களும் இல்லை – இது கொஞ்சம் விசனம் தருவது ஆனால் சத்தியமான உண்மை… மேலும் நான் வெறும் ஒரு தமிழ் ஆர்வலன் தான் – வாயோர நுரைதள்ளும் வெறியனல்லன்)
சுமார் 1991 வரை போல – நான் தமிழில் பெரும் ஆர்வம் கொண்டவனாகவும் இருந்தேன். அந்த வருடத்தில் நான் பிரத்யட்சமாகக் கண்ட அசிங்கமான உண்மைகளின் காரணமாக – தமிழில் எழுதுவதை நிறுத்தியிருந்தேன் படிப்பதையும் நிறுத்தினேன் – ஏனெனில் எனக்குத் தமிழில் அல்லது தமிழ்வழியாகக் கற்றுக் கொள்ள பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை என்பது என் அனுமானமாக இருந்தது – இன்றுவரை அது சுமார் 90% தொடர்கிறது என்பது வேறுவிஷயம்…
பின்னர் 2006 வாக்கில் மறுபடியும் சொந்தக் குறிப்புகளாக “ஐயோ! நான் தமிழில் சிந்திப்பதையே நிறுத்தி 15 வருடங்களாகி விட்டனவா!” என யோசித்து ஆரம்பித்து – 2011 முதல், இந்த ‘ஒத்திசைவு தளம்’ வழியாக சிலவற்றைப் பதிக்கவும் செய்கிறேன்.
ஒருமாதிரி நகைச்சுவையாக எழுதுவதும் பிடிக்கும். நான் எழுதியவற்றை நானே படித்துப் புளகாங்கிதம் அடைந்து இன்பலாகிரி பெறுவதும் நடக்கின்றன – இவற்றிலும் ஏறக்குறைய 90:10 விகிதம்தான் பதிவேற்றம் அடையும். (தப்பித்தீர்கள் நீங்கள்!)
சென்ற வாரம் – ஜெயமோகன் சாருநிவேதிதா எஸ்ராமகிருஷ்ணனாதிகள் ஒரு அறிவுசார் கலந்துரையாடலில் இருப்பது போல எழுதினேன். எனக்கே படுசிரிப்பு.
ஆனால் இப்போதைக்கு அதனை வெளியிடுவதாக இல்லை. கவலை வேண்டேல்.
3
ஏன் – இவ்வளவு கதைகதையாய் எழுதுகிறேன் என்றால்… அண்மைக் காலம் வரை, எனக்கு இருக்கும்/இருந்த சிலபல தொடர்புகள் + ஆர்வங்கள் காரணமாக – நம் மக்கள் அவர்களுடைய வரைவு வடிவ நாவல்கள், சிறுகதைகள், கவிதைகள் என அனுப்புவார்கள் – அதாவது என் மேலான ப்ளட்டி கருத்துகளைக் கேட்டு…
ஆனால்… இதனை மாதிரிக் கொடூரமான, ரத்தத்தை உறையவைக்கும் கொடுமை என வேறொன்று இல்லை.
இதை என்னால் நிச்சயமாகச் சொல்லமுடியும்.
என் குறிப்புகளில் இருந்து ஒருமாதிரி டேட்டா எடுத்து அங்கலாய்ப்புடன் சொல்கிறேன்: இந்த ஜென்மத்தில் இதுவரை இப்படிச் சுமார் 25-30 நாவல்கள், 40-50 சிறுகதைத் தொகுப்புகள், 100+ கவிதைத் தொகுப்புகள், 10 போல கட்டுரைத் தொகைகள், 100+ குறிப்பிட்ட/தனி சிறுகதைகள்… … (இவற்றைத் தவிர மடித்து ஸ்டேப்ளர் பின்னடித்து ‘தனிச்சுற்றுக்காக மட்டும்’ வகை சிறுபத்திரிகைச் சுயமைதுனங்கள்++) – பெரும்பாலும் கொடுமைகள்… இவற்றையெல்லாம் படித்துத் தொலைத்திருக்கிறேன்…
மூன்றே பேருக்கு அவர்களுடைய ஆங்கிலக் கட்டுரை புத்தக வரைவுகளில் உதவியிருக்கிறேன் + எடிட் செய்திருக்கிறேன்; ஆனால் அவர்களுடைய 7 புத்தகங்களில் 4 நிஜமாகவே குறிப்பிடத் தக்கவை. இவர்களில் இருவர் ‘இடதுசாரி அறிவுஜீவிகள்’ எனத் தம்மை வரித்துக் கொள்பவர்கள். நான் அப்பெபர்களை வெளிப்படுத்தினால் சங்கடப் படுவார்கள், ஏனெனில் நான் ஒரு ‘சங்கி.’ நன்றி. இன்னொருவர் அப்படியல்லர், மூளை ஓரளவுக்குப் பணிமூப்பு அடையாமல் இருக்கிறது அவருக்கு. இருந்தாலும்.
யோசித்தால் ஐந்தாறு தொழில் நுட்பப் புத்தகங்களுக்கும் இப்படி ‘அணில்’ உதவி செய்திருக்கிறேன். ஆனால் அவை உண்மைகளைக் கணித-அறிவியல் பூர்வமாக அணுகுபவைகள். இலக்கிய – பொருளாதார இன்னபிற வகை பம்மாத்துகள் அல்ல.
தமிழைக் கூறுபோட்டுக் கூவிக்கூவி விற்கும் நல்லுலகுக்கு மறுபடியும் வருகிறேன்: இப்போது ‘பிரபலமாக’ இருக்கும் சிலபலர் இந்த ‘அனுப்பியோர் ஜாபிதா’வில் இருக்கிறார்கள். பல தேய்ந்து-மறைந்து போன அந்தக் கால அலக்கியவாதிகள் இருக்கிறார்கள். ஆனால் எவர் பெயரையும் வெளியிட முடியாது. அவர்களும் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விடலாம். இதைப் படிக்கும் (அதாவது – இந்தக் காட்டுரையில் இதுவரை நீங்கள் நீந்தி வந்திருந்தீர்களானால்…) நீங்களும்தான்!
4
சரி. இப்போது சிலபல சுவையான ‘கருத்துதிர்த்தல் கொலைக்கலை’ எஸ்எம்எஸ் வகைக் குறிப்புகள்:
பிரச்சினை என்னவென்றால் – நீங்கள் ஒருவருக்கு – முகதாட்சணியம் பார்த்து குறிப்பு – ஊக்குவித்தல் உதவி-கிதவி எனச் செய்துவிட்டால் – பிற சில அதேபோன்ற இலக்கியவாதிகளும் இதனை மோப்பம் பிடித்து, “அன்புடையீர், கவிஞர் குடமூக்கின்இறை என் நண்பர், நீங்கள் உதவுவீர்கள் எனச் சொன்னார். இதோ என் கவிதைத் தொகுப்பு, புதிய சகாப்தம் படைக்க என் புரட்சி பூபாள அரை கூவல்… உங்கள் கருத்துகளை அவசியம் பகிரவும்…. அன்புடன், யுகப்புரட்சிப் பிரதாபன்” எனத் தொடர் கெர்ரிலா அட்டேக் செய்துவிடுவார்கள். திக்குமுக்காட வைத்துவிடுவார்கள்… வைரல் மார்க்கட்டிங் ப்ரேஸ்ஸியர் எல்லாம் அந்தக் காலத்திலேயே அமோகமாக இருந்தன, என்னெருமை அம்மணிகளே அம்மணர்களே!
-0-0-0-0-
ஒருவருடைய கவிதைத்(!) தொகுப்பை பெற்றுக்கொண்டு அதற்கு தேவைமெனெக்கெட்டு (அவர் என் கருத்துகளைக் குறிப்பாகக் கேட்டதால்) பிற விஷயங்களைப் படித்துப் பின்புல ஆராய்ச்சியும் என்னிடம் இருந்த ஆங்கிலக் கவிதைத் தொகுப்புகளையும் ‘மறு வாசிப்பும்’ செய்யும்போது அவர் கவிதாயினி ‘ஸில்வியா ப்ளாத்’ கவிதைகள் சிலவற்றை அலேக்காகத் திருடியிருக்கிறார் எனத் தெரிந்தது.
அவருக்குச் சுருக்கமாக ஒரு 15 பைசா தபால் அட்டையில் “ஸில்வியா ப்ளாத் புளகாங்கிதம் அடைவார், அவர் மட்டும் உங்கள் மொழிபெயர்ப்புகளைப் படித்தால்..” என்பதுபோல எழுதியபின்…
… அவர், தம் நண்பரிடம், “ராம் இப்படி பாப்பார ஜாதிவெறியனாக மாறிவிடுவான் எனக் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.”
-0-0-0-0-
இன்னொருவர் தன் கவிதைப் புத்தகத்தை அனுப்பியிருந்தார்… படிக்கப் படிக்க என் ரத்த அழுத்தம் அதிகமாகி எத்தைப் பார்த்தாலும் எரிந்துவிழுந்து கொண்டிருந்தது நினைவிலிருக்கிறது. அவ்வப்போது ஒரு நினைவூட்டல் வேறு…
(அந்தக் காலங்களில் ஈமெய்லும் இல்லை, ஸெல்ஃபோனும் இல்லை, என் வீட்டில் தொல்லைபேசியும் இல்லை – 12 வருட காத்திருப்போர்-வரிசையில் இருந்தேன் அப்போது… இந்த நிலைமையில் (இப்போது தோன்றுகிறது – அந்தக் காலத்தின் அவசரப்படேல் அமைதியே வேறு, சுபிட்சம் இருந்திருக்கவில்லை என்பதும் உண்மைதான்!) …நேரில் பேசவேண்டும், இல்லை கடுதாசி எழுதவேண்டும்… ஆக, வாரத்துக்கு ஒருமுறை “அன்புடையீர், என் முந்தைய நினைவுறுத்தல் மடலைக் கண்டீரா?”
… … இம்மாதிரி விஷயங்களுக்கே அடிவயிற்றுக் கலக்கத்தில் இருந்த நான், இப்போதைய டிங் ப்ளிங் ப்ச்ங்க் நோட்டிஃபிகேஷன் யுகத்தில் எவ்ளோ பெருங்கஷ்டங்களைச் சகித்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது பாருங்கள்… (ஆனால் பல வருடங்களாக எல்லா நோட்டிஃபிக்கேஷன் இரைச்சல்களுக்கும் சமாதி கட்டியிருப்பதால் கொஞ்சம் ஆசுவாசம் – இருந்தாலும் சுற்றி இருப்பவர்களும் இப்படிக் கிறுக்கர்களாக இருக்கவேண்டுமே! பலப்பலருக்கு க்ளிங் ப்ளிங் என நோட்டிஃபிகேஷன் வந்துவிட்டால் அடுத்த நொடி ஃபோனை நோண்டாவிட்டால் உயிர்போய்விடும் என நினைக்கும் போக்கு, என்ன செய்ய…)
சரி… மேற்படி கவிங்கர் கடைசியாக, ஒருமாதிரிக் கோபதாபத்தில். “அன்பின் ராம், என் கவிதைத் தொகுப்பைப் படித்தீர்களா? கடந்த 8 நினைவூட்டல்களுக்கு நீங்கள் பதிலே அளிக்கவில்லை. உங்கள் கருத்து என்ன? வரைவை அச்சுக்கு அனுப்பவேண்டும்… முடியவில்லை என்றால் சொல்லுங்கள், நம் உறவை முறித்துக் கொள்வோம்!” என்பது போலப் பரிதாபமாக எழுதினார்…
அவருக்கு உடனடியாக, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஒரு 15பைசா தபாலட்டையில் எழுதினேன்: “அன்புள்ள கவிஞர் யுகப்புரட்சி பாரதிகரிகாலன் அவர்களுக்கு, உங்கள் கடிதம் கண்டு மகிழ்ந்தேன். உங்களுடைய வரிகள் சத்திய வார்த்தைகளுள்ளவை; அவற்றிலேயே என் கருத்தும் பொதிந்திருக்கிறது, ஆமோதிக்கவும் பட்டுள்ளது என்றால் மிகையாகாது. ‘கவிதைத் தொகுப்பைப் படித்தீர்களா’ எனக் கேட்டுள்ளீர்கள் – அதற்கு என் பதில் ஆம். மேலும் நீங்களே பதிலாக – அக்கேள்வியில் பொதிந்துள்ள ‘குப்பை’ என்பதைக் கோடிட்டுக் காண்பித்துள்ளீர்கள், எனக்கும் அதே கருத்துதான். நன்றி. வாழ்க வளமுடன்.”
என் மதிப்புரையைப் பெற்றுக்கொண்ட அவர் எப்படியும் உறவை முறித்துக்கொள்வார் என நான் நினைவிலும் கனைக்கவில்லை, என்ன செய்ய, சொல்லுங்கள்…
-0-0-0-0-
இன்னொருவர், புதியகார்க்கி – ரத்தத்தைச் சுண்டவைக்கும் கட்டுரைப் புத்தகம் ஒன்றை அனுப்பியிருந்தார், எப்போதோ சிலகாலம் நானிருந்த கட்சித் துணுக்கின், தொடர்ந்த தீவிர பக்தர் – இன்னொரு அறிமுகம் என்னிடம் இவரைக் கழற்றிக் கோர்த்துவிட்டு எஸ்கேப் ஆகியிருந்தார். மார்க்ஸிஸ்ம்-லெனினிஸ்ம் வகை.
ஆதிக்க சாதிகளையும் சுரண்டல்வாத முதலாளித்துவத்தையும் செமத்தியாகச் சாடிச் சாட்டையால் விளாறி ரத்தம் பீச்சியடிக்க உடலை நறுக்கி உப்புக்கண்டம் போட்டு+++… ஒவ்வொரு பத்தியிலும் பற்றவைக்கும் திகுதிகுப் புரட்சித் தீ! ஆனால் பத்தியில் ஒரேயொரு வாக்கியம்தான். பத்திகளும் முக்கால் பக்கம்! படிக்கப் படிக்க மூச்சே அடைத்து விட்டது, என்ன செய்ய…
…இதனை வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வது என்கிற பயத்தில் இருந்தேன்… புதியகார்க்கியும் எஸ்கேப் நண்பரும் நினைவூட்டல்களை அனுப்பி, ஒரு தொடர் கொசுத்தொல்லையில் என்னை நிலைகுலைய வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.
புகா கடைசியில் ஒரு அஞ்சலட்டை: “தோழர், மதிப்புரை அனுப்பமுடியுமா முடியாதா?”
என் உடனடி பதில். “அன்பரே! என்னால் மிதிப்புரை வேண்டுமானால் அனுப்பமுடியும். நன்றி.”
பின்னர் அவர், என்னுடைய பெட்டி பூர்ஷ்வாத்தனம் பற்றி நீண்டதொரு நீலக்கலர் இன்லண்ட் லெட்டரில் சுவையாகத் திட்டியிருந்தார் என நினைவு…
-0-0-0-0-
ஒரு நாவல்காரர் (இது சுமார் 3 வருடங்கள் முன் நடந்ததால் இவருக்கான ஒரு ர்கசியக் குறிப்பும் கொடுக்கப் போவதில்லை) – வெறும் நா என்று மட்டும் இவரைக் குறிப்பிடுகிறேன். அவருடைய பின்புலம் பற்றி எனக்குக் கொஞ்சம் தெரியும், சாதாரண சராசரிதான் ஆனால் தன்னைப் பற்றி பெரும் அதிபுனைவு பிரமைகளைக் கொண்டிருந்தவர்… முரட்டுக்கதர் ஜிப்பா போட்டவெனெல்லாம் ஒத்திசைவு ராமசாமியாகி சாமியாட முடியுமா என்ன?
இந்த நா ப்ளட்டிமேனுடைய நாவலை, ஏதோ ஒரு பசையுள்ள ஆசாமி பதிப்பிக்கிறார் எனச் சொன்னார். (இவர் எல்டிடிஈ பிரபாகரனின் இயக்க பினாமி பணமேலாளர்களில் ஒருவர், வெறி பிரபாகரனின் 2009 கணக்குத்தீர்ப்பு நன்முடிவுக்குப் பின் இவர் கழன்றுகொண்டு ஒரு தமிழ்ப் பதிப்பகத்தையும் ஆரம்பித்தார் எனக் கேள்வி…)
…ஆக, இவர் இஷ்டத்துக்குப் பதிப்பித்துக் கொண்டிருந்த புற்றீசல் புத்தகவரிசையில் பதிப்பிக்கப்பட நா-வுக்கரசருடையதும் அப்போது பொறுமையாக க்யூவில் நின்று கொண்டிருந்தது, என நினைக்கிறேன். இதற்குச் சிலபல வருடங்கள் முன்பு இதே பதிப்பகத்தாரின் இன்னொரு நாவலை (இது வேறொரு எழுத்தாளர் – இவர் மீது நன்மதிப்பு கொண்டிருக்கிறேன்) நான் வரைவுப்படிப்பு செய்து குறிப்புகளைக் கொடுத்திருந்தேன்…
இந்த பின்னவர் சொல்லித்தான் முன்னவர் நா என்னை அணுகினாரா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் – உதவி என்று கேட்டுக் கொண்டு வருபவர்களுக்கு என்னாலான உதவி, கோர்த்து விடுதல் போன்றவற்றை ஒரு வழக்கமாக வைத்திருக்கும் நான், நம் செல்ல தமிழ் இலக்கியவாதிகள் ஏற்படுத்தக்கூடிய பேரிடர்பேரழிவு அபாயத்தையும் கருத்தில் கொண்டு என் உயிரைத் துச்சமாக மதித்து அவருக்கு வெகுதைரியத்துடன் – சரி நா ஐயன்மீர், நான் முதல் வரைவைப் பட்டிபார்த்து டிங்கரிங் செய்துகொடுக்கிறேன் என்றேன். யாகாவாராயினும் நா காக்க, என நான் இருந்திருக்கக் கூடாதுதான்… என்ன செய்ய.
நா-க்கில் ஸேடர்ன். நா என்னைப் பதம் பார்த்துவிட்டார். ஒரு பானை சேற்றுக்கு ஒரு மண்ணாங்கட்டி பதம்.
நாவல் – ஒருமாதிரி பாலகுமாரன் + எஸ்ரா +மார்க்கெஸ். அதாவது, கடைந்தெடுத்த குப்பை, நடையே ஜெல் ஆகவில்லை. சுஜாதாவைக் காப்பியடித்து ஒப்பேற்றும் வகை – ஆனால் ஒரு இலக்கிய பாவலா. தொட்டுக்கொள்ள ஈழப்’போர்’ பின்கதை.
கதைகதையாம் கொரோனாவாம். கதாநாயகி சீனாவில் வூஹான் பரிசோதனைச் சாலையில் கொரோனா வைரஸ்ஸுடன் சல்லாபம் என்பது போல… ப்ளடி.
இதில் பல பிரச்சினைகள்: நா அடிப்படையில் ஒரு பிஏ/இளங்கலை-சமூகவியல் – இது கவைக்குதவாத படுகுப்பை என்றாலும் எல்லோராலும் வெகுவாக விரும்பப்படும், படுடிமாண்டில் இருக்கும், உலகத்திலேயே ஆகச்சிறந்த பெருமை மிக்க ‘படித்து முடிப்பதற்கு முன்னாலேயே கேம்பஸ் ரெக்ரூட்மெண்டில் வேலை கியாரண்டீ’ வகைபடிப்பான பிஏ/இளங்கலை-தமிழிலக்கியம் படிக்க முடியாது என்பது எனக்குத் தெரியும்…
எனக்கு, சமூகவியலோடு பிணக்கு இல்லை, அது பாவம் ஒன்றுமறியா ஒட்டுண்ணி ஜீவன் – ஆனால், அதன் காரணமாகவோ என்னவோ இந்த நா – வடக்கம் இல்லாத ஆசாமிக்கு அறிவியல் என்பது சுட்டுப்போட்டாலும் வராது. அதனால் அடிப்படை அறிவியலில் ஏகப்பட்ட பரிதாபமான சொதப்பல்கள், தேவையா என நோக வைக்கும் விளக்குமாறுக்குப் பட்டுக் குஞ்சலங்கள். + கதாநாயகனாக தன்னை வரித்துக் கொண்டிருந்த சமூகவியலாள நா…
+ஏதோ கவர்னமெண்ட் பொதுத்துறை நிறுவனத்தில் ஆஸ்தான அதிகாரி-குமாஸ்தா, அவரைச் சொல்லியும் குற்றமில்லை, பாவம். என் தனிப்பட்ட பிரச்சினை என்னவென்றால், நா-வார் தன்னுடைய தனிப்பட்ட வரலாற்றுக் கதைகளையும் நைஸ்ஸாக நாவலில் உள் நுழைத்திருந்தார். ஆனால் எதுவுமே கோர்வையாக இல்லை.
மூச்சு முட்டினாலும் 700 பக்க எழவை (கணிநியில் தான்!), ஒப்புக் கொண்ட எழவுக்காகப் படித்துத் தொலைத்தேன். (என் ஆயுள் இதனால் சில வாரங்களாவது குறைந்திருக்கும் என அனுமானிக்கிறேன் – அதனால் என்ன, ஒன்றிரண்டு வெண்முரசு செவ்வெக்காளம் பச்சைக்குழல் கருப்புப்பிசாசு எல்லாங்கூடத்தான் படித்துத் தொலைத்திருக்கிறேன். ஆகவே.)
சுயகதையாடல் புராணம் வேறு, இதிஹாஸ ஹாஸ்யம் வேறு, தேவையா?
“ஆனால் நா, சீனா போயிருப்பதாக நீங்க சொன்னதே இல்லியே! நீங்க எப்படி அத நேர்ல பாத்ததுபோல எழுதறீங்க? யவனராணி சாண்டில்யன் ஐநா யுனெஸ்கோ பெரியார் ஈவெரா டர்புர் போல எழுத வேண்டிய அவசியமேயில்லையே? ஏங்க இந்த அறிவியல் புனைவு எல்லாம்… ‘என்னை நான் மௌனமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்ததை உரத்துச் சொல்லி தனித்துவமாகச் சிரித்துக் கொள்ள’ நீங்க என்ன எஸ்ரா-வா?”
“கிண்டலா? நீங்க ரொம்ப சிலாகிக்கற ஜெயமோகன், மஹாபாரதம் நடக்கும்போது பாத்தாரா? எப்படியும் நான் எழுதுவது ஸைய்ன்ஸ் ஃபிக்ஷன் இல்ல – மேஜிக்கல் ரியலிஸ்ம்!”
“ஐயோ! நான் அவர் எழுதற எல்லாத்தயும் சிலாகிக்கல, ஆனாலும் அவரு சில குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகள எழுதித்தான் இருக்காரு, பொய் சொல்லமாட்டேன். இன்னொரு விஷயம்: அது மேஜிக்கல் ரியலிஸ்ம் இல்ல, மேஜிக் ரியலிஸ்ம், சரியா?”
“என்னவோ சொல்லுங்க, கொற சொல்லியே நாளக் கடத்தறீங்க… சொந்தமா ஏதாவது எழுதினா அதோட பிரச்சின புரியும்… மேட்டிமையோட இதெல்லாம் பாத்தா எப்டி? ஆனா, நானும் உங்க கிட்ட வந்துருக்கக் கூடாது…”
“ஆனாக்க நீங்க சொல்லுங்க… வூஹான் வர்ணனை செய்யறீங்க, அந்தவூரோட தப்புத்தப்பான உள் விவரங்களையாவது பரவால்ல என விட்டுட்றேன், ஆனா டீஎன்ஏ வைரஸ் அப்டீன்னு இஷ்டத்துக்கு அட்ச்சுவுட்றீங்க. வூஹான் எங்க இருக்குன்னாவது பூகோள வரைபடத்துலாவது பாத்துருக்கீங்களா? சும்மா கண்டெய்னர் போர்ட் ஸப்மரீன் ன்னு தாராளமா பேசுறீங்க… அது கடற்கரைல இல்லியே! “
“என்னங்க இது! என்னப் பத்தி உங்களுக்கு தெரியும் ஆனா வாசகன் அப்டியிருக்கமாட்டானே! நான் நான் அப்டீன்னு எழுதினாலும் நான் அந்த நாவலோட நான் இல்லியே! நீங்க ஒரு எழுத்தாளனோட கற்பனைய சிறகொடிக்கிறீங்க! எழுத்து தன் பிரதிய தானே எழுதிக்குதா இல்லையா?”
“ஐயா, ஆனா அடிப்படை விவரங்க சரியே இல்லியே! அங்கதான் பிரச்சினையே!”
“சார், அதையெல்லாம் திருத்திக்கிறேன் – ஆனால் நாவலோட கரு பற்றி நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?”
“ஐயன்மீர், உங்க நாவல்ல கரு இல்ல, வெறும் கருச்சிதைவுதான் இருக்கு, என்னை வுட்றுங்க, ப்ளீஸ்!”
(நா அவர்களுடைய நாவல் இன்றுவரை பதிக்கப்படவில்லை. பாவம் அந்தப் பதிப்பாளர், இம்முறை தப்பித்துக்கொண்டு விட்டார் போலும்; இருந்தாலும் மெல்லத் தமிழினிச் சாகும் என்றால் அது அதன் கர்மவினைப் பயன், வேறொன்றும் சொல்வதற்கு இல்லை, என்ன செய்ய…)
-0-0-0-0-
இன்னொருவர்; இது தமிழக வரலாறுகள் பற்றிய ஆங்கிலக் கட்டுரைகளைக் கோர்த்த புத்தகம். எனக்கு இந்த வரலாறு மண்ணாங்கட்டி தெருப்புழுதிகளிலும் ஆர்வம் உண்டு என்பதால் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் இவர் புத்தகத்தின் வரைவைப் படித்து கருத்து சொல்ல ஒப்புக் கொண்டேன். (ஒரு பொது நண்பர் கைங்கரியமிது)
பிரச்சினை. ஆரம்பித்த உடனே க்றீச்சிட்டு விட்டது. தயவு தாட்சணியம் பார்க்காமல் விக்கிபீடியாவைவும் போகிறபோக்கில் நக்கி வெட்டியொட்டி அப்படியொரு கதனகுதூகலம். ஜாஜ்வல்யம். விளக்க வார்த்தைகளே இல்லை.
இந்த அழகில் டிஎஸ் கிருஷ்ணன் (இவரும் ஒரு வரலாறு ஆர்வலர், நிறைய்ய்ய்ய எழுதுகிறார், சில சொல்லிக்கொள்ளும்படியாகவே இருக்கின்றன) எழுதிய சில அராஜக விஷயங்களையும் உள்சேர்த்தி… (இது சிதம்பரம் கோவிலருகில் ஏதோ பெரிய அளவு நீர்-பொறியியல் தொடர்பான பெரும் ஆச்சரியம் இருக்கிறது என அவர் இஷ்டத்துக்கு அடாவடியாக அட்ச்சிவுட்டு எழுதியது) – எனக்கு வெறுத்து விட்டது…
“ஐயா, நீங்க காப்பி அடீங்க, ஆனா அதயெல்லாம் கொஞ்சம் சரிபாத்தாவது எழுதக் கூடாதா?”
“ஸ்வாமீ! இதை நானே ஸெல்ஃப் பப்ளிஷ் செய்யப்போறேன், என்னால நாலு பேருக்கு வரலாறு பத்தி ஆர்வம் வந்தா போறும்… பொன்னியின் செல்வன்ல ஆழ்வார்க்கடியான்…”
“ஐயோ ஐயா! எவனுக்கு அடியிலும் அடியில் கண்ட சொத்துதான் ஆடிட்டு இருக்கும். ஆழ்வாரே கடிச்சாலும் கடிக்காம கடுக்கா கொடுத்தாலும் இத்தான் உண்மை… என்ன வுட்றுங்க…”
“சரி. நண்பர் சொன்னார்னு ஒங்க கிட்ட வந்தேன் – உங்க ஃப்ரேங்க் ஒப்பீனியன் குடுங்க, எதுவானாலும் பரவாயில்ல, நான் ரொம்ப ஓபன்…”
“ஐயா, என்கிட்ட க்ரேங்க் ஒப்பீனியன் தான் இருக்கு. நானெல்லாம் உங்க புக் பத்தி ஒப்பீனியன் கொடுக்கற அளவுக்கு பெரிய ஆளில்ல…”
“சார், பரவால்ல, தைரியமா சொல்லுங்க… பொது சபைக்கு வந்த்ட்டா கருத்துகள தாங்குற சக்தியும் இருக்கணுமே!”
“சரீங்க. என் பார்வைல நீங்க உங்க கொழந்தகுட்டீங்களோட சௌக்கியமா இருந்தா அதுவே போதும், தமிழ் வரலாற லூஸ்ல வுட்றுங்க… ஒரு பிரச்சினயும் இருக்காது…”
“ஏங்க இப்படி பொறாமைல பேசுறீங்க? ஃப்ரேங்க் ஒப்பீனியன் தான கேட்டேன்… ரெண்டு ஆதரவான வார்த்தைங்களுக்கு இவ்ளோ தட்டுப்பாடா?”
“ஐயா மன்னிக்கவும் ‘ஃப்ரேங்கா பேசு’ அப்டீன்னா ‘எனக்குப் பிட்ச்ச மாரீ பேசு’ அப்டீன்னு அர்த்தம் வரும்னு நான் எதிர்பார்க்கல, ஆனா பரவாயில்ல… எனக்கு வேற வேல இருக்கு, பெஸ்ட் விஷஸ். பை.”
“… …”
(இந்த விக்கிபீடியர், எங்கள் பொது நண்பரிடம் பொருமித் தீர்த்திருக்கிறார். “அகங்காரம் பிட்ச்ச பொறுக்கி… இவனெல்லாம் எப்டீ ஸ்கூல் டீச்சரா இர்ந்திருக்கான்! போக்ஸோ கேஸ்ல மாட்டிக்கப் போறான்… பாத்துட்டே இருங்க… ப்ராமின்ஸுக்கு இவ்ளொ அர்ரொகன்ஸ் இருக்கறதாலதான் அப்பப்ப தட்டிட்டே இருக்காங்க… …”
நண்பருக்குக் குதூகலம். ஆர்வத்தோடு பகிர்ந்து கொண்டார் – கைகாதுமூக்கு வைத்துச் சொன்னாரோ தெரியவில்லை… எப்படியும், தான் சொல்லமுடியாததை பாப்-வரலாற்றாளர் சொல்லிவிட்டார் என்பதாலும் அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியோடு இருக்கவேண்டும் எனத் தோன்றுகிறது…)
சுபம்.
இதற்குப் பின்னர், ஒருவருடைய ப்ளடி புத்தகத்தையும் வரைவு அளவில் படிப்பதாக இல்லை, ஏன், இணையக் காட்டுரைகளையும் – என முடிவு செய்திருந்தேன்; அலுப்புதான் முக்கியக் காரணம். எல்லாம் வல்ல இறைவன் தான் (அங்கு முருகன் கோவில் இருப்பது என் குலதெய்வப் பெருமையை அதிகரிக்கச் செய்கிறதே!) என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டும்.
அதைவிட முக்கியமாக, எல்லாம் வல்ல இறைவன் – என்னிடமிருந்து தமிழ் அலக்கிய வாதிகளையும் பொழுதுபோக்கு வரலாற்றாளர்களையும் காப்பாற்ற வேண்டும். நன்றி!
-0-0-0-0-
நிலைமைகள் இப்படிக் கவலைக்கிடமாக இருக்கையிலே…
சில வாரங்கள் முன் இன்னொரு ‘இளைஞர்’ ஆர்வத்துடன் எழுதிய தன் கட்டுரையை, நான் உள்ளடங்கியிருக்கும் ஒரு சிறு வாட்ஸ்அப் குழுவில் (தற்போது, என் குடும்பக் குழுவையும் சேர்த்தி மொத்தம் 4 குழுக்களில் இருக்கிறேன், முடிந்தவரை இந்த குழுக்களைத் தவிர்க்கிறேன் – ஓரளவு வெற்றிகரமாக இருக்கிறது இந்த ‘வெற்றி வாட்ஸ்அப் திட்டம்’ ஜோஸஃப்விஜய்க்கு நன்றியுடன்) பகிர்ந்தார்… ஒருமாதிரி ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய அளவில், அக்கட்டுரை (குட்டுரை?) சில விஷயங்களைப் புரிகிறார்போல் பேசியது. அலுவலகத்தின் அலுப்படையவைக்கும் சூழலில் சுயத்தைப் பாதுகாத்து போஷித்துக் கொள்வது எப்படி என்பது போல… பணியை விட்டகலும்போது (அல்லது வெளியேற நேரிடும்போது) அதனை எப்படி எதிர்கொள்வது என்பது பற்றியும்++
அதே சமயம் இன்னொரு நண்பர், பொறுப்புணர்ச்சியுடனும் நாசூக்காகவும் ஆக்கபூர்வமாக கருத்துகளைச் சொல்லிக் கடுப்பேற்றினார், அவர் வழமையே போல.
அவர் கடுப்பேற்றிச் சித்தர்.
ஆனால், என் சொந்த பயங்களின் காரணமாக, கருத்தே சொல்லாமல் டபாய்க்கலாம் என்றால், ஏதோ என் கருத்துகளைச் சுருக்கமாக அல்லது சுருக் என்றாவது சொல்லவேண்டிய நிலையில் என்னை வை(த்)துக்கொண்டு…
(இவ்வுரையாடலில் ஈடுபட்டவர்களின் ஒப்புதலைப் பெற்றுக்கொண்டு, முடிந்தவரை உண்மை விளம்பிக் குறிப்பான்களை அகற்றிவிட்டுச் சில ஸ்க்ரீன்ஷாட்களைக் கொடுக்கிறேன்; இதில் அவசரகதி செய்திப் பரிமாற்றத்தினால் ஏற்பட்ட இலக்கணப் பிழைகளைப் பொறுத்தருள்வீர்!)
இளைஞர்’ விட(வில்)லை. என்ன செய்ய… (need for me to talk -> NO need for me talk)
*but, if in a closed forum like this, we could not engage at these subterranean levels, then where else could we!
பணிவுடனும் அன்புடனும்,பிறத்தியார்மீது கரிசனத்துடனும் இருப்பவர்கள் – இப்படியா பதில் கொடுப்பார்கள்? நான் கொடுத்தேன். வழக்கம்போலவே என்னைத் திட்டுவார், அல்லது குழுவிலிருந்து வெளியேறி விடுவார், குறைந்தபட்சம் வருத்தத்தில் குமைந்து கொண்டு அமைதியாக இருப்பார் என நினைத்தேன்…
ஆனால், ஆச்சரியப் படவைக்கும் விதத்தில்… அவர் என் கருத்துகளை பரிசீலிக்கிறார் என நினைக்கிறேன் – வெகு நார்மலாகவே இன்னமும் உரையாடல்களில் ஈடுபடுகிறார்… கலிகாலம் தான்!
எனக்கு என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை – ஆனால் ஒருமாதிரிக் கலக்கம் தரும் மகிழ்ச்சி…
(+பொய் சொல்லக் கூடாது – என்னுடைய “மதிப்புரை”க்கு வந்தவற்றில் சுமார் 2-5% ஓரளவுக்குத் தரமானவைதான் எனத் தோன்றுகிறது; தமிழின் தற்கால நிலைக்கு இந்த விகிதம் மிக அதிகம் என்றாலும் – முதலுக்கே மோசமில்லைதான். நன்றி!)
(அடுத்த பகுதியில் இன்னும் சில சொல்லவேண்டிய பகுதிகள் வரலாமோ என்ன எழவோ!)
“ஒரு பார்ப்பான் எங்கே போனாலும் இன்னொரு பார்ப்பானை காப்பாற்றவே பார்ப்பான்” (அல்லது) கோயில் அர்ச்சகர்கள், கண்காணிப்புக் கேமராவினை ஏன் மூடிமறைத்தனர்?
September 3, 2026
“ஒரு பார்ப்பான் எங்கே போனாலும் இன்னொரு பார்ப்பானை காப்பாற்றவே பார்ப்பான்…”
அப்படியா என்ன? :-)
ஆனால், இந்தக் கயமைச் சொல்லாடல் – ஏன் எதற்கு எங்கு எப்போது எப்படிச் சொல்லப்பட்டது என்பவற்றுக்கான இடஞ்சுட்டிப் பொருள் விளக்கம் பெறலாமா?
எப்படிச் சொல்லப்பட்டது?
மிக அழகாகவே. :-) சிலேடை மொழியில் ‘பார்ப்பார்’ என விரிகிறது. அருமை. திராவிடப் பண்பிலும் ஆகவே பலநாக்குப் பேசுதல்களிலும் இவர்கள் அளவுக்கு ‘அடித்து விளையாட’ எவரால் முடியும், சொல்லுங்கள்? (ஆனால், இலக்கண சுத்தம் இல்லை, ஒற்று இல்லை, சந்தி சிரிக்கிறது – ஆனால், அதற்கும், தமிழ் ‘இலக்கணம்’ என்பது ஸம்ஸ்க்ருத ‘லக்ஷணம்’ என்பதிலிருந்து திருப்பாக் கடன் திசைச்சொல்லாக வாங்கப்பட்டதால் இருக்கலாமோ?)
ஏன் சொல்லப் பட்டது?
இது ஒன்றும் பெரிய கார்த்திசிதம்பர ரகசியம் இல்லை. திராவிடத் தமிழ்வெறிய உலகில் இதெல்லாம் சகஜமப்பா.
தமிழ் பிராமணனை சமயம் வாய்த்தபோதெல்லாம் கேவலப் படுத்தவேண்டும். மட்டப் படுத்த வேண்டும். இழிசொல்லால் தாக்கவேண்டும். அவன் பொதுவாகவே அடங்குவான். அத்துமீற மாட்டான். திமிறி எழமாட்டான், திருப்பி அடிக்கமாட்டான். இவையெல்லாம் ஒருபுறமிருக்க – அவன் அயோக்கியன், திருடன் என நிறுவவேண்டும். ‘பார்ப்பனன்’ எனும் சொல்லை வழக்குமொழியில் திரித்து பாப்பான் ஆக்கி, அதனையும் ஒரு வசைச் சொல்லாகவே ரசவாத மாற்றம் செய்யவேண்டும். அவனுடைய ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு தந்திரோபாய கயமை உள்ளர்த்தத்தைக் கற்பிக்க வேண்டும்.
எந்த ஒரு சமூகத்திலுமே புள்ளியியல் ரீதியாக இருக்கும் மிகச் சிறுபான்மைப் புல்லுருவிகளை மட்டுமே, இத்திரளைப் பிரதிநிதித்துவம் செய்பவர்களாக விரித்து அந்தப் பொதுமைப் படுத்தலையே பொதுவிதியாக மாற்றும் தந்திரம். தங்களுடைய தாழ்வுமனப்பான்மையை நிரவ இன்னொருவனைச் சகதியில் தள்ளல். அவ்வளவுதான்.
எப்படியும் குடிநீர்த் தொட்டிகளில் மலம் கலப்பவர்கள்தானே நாம்? அடிப்படை உரிமைகளையும் கடமைகளையும் பற்றிப் பேசிய பீம்ராவ் ராம்ஜி ஆம்பேட்கரையே இரும்புக் கூண்டில் தள்ளி சிறையில் அடைக்கவேண்டிய சாதிவெறி நிலைமையை உருவாக்கியவர்கள்தாமே நம் செல்லத் தமிழர்கள்?
ஆக, இதெல்லாம் நம்மூரில் சகஜமப்பா. இப்போது பிற பரிமாணங்களைப் பார்க்கலாம்…
1
முதலில் இந்த பப்பரப்பா விடியோ:
கீழ்கண்ட X-பதிவு வழியாக எனக்கு மேற்கண்ட விஷயம் கிடைத்தது – முன்னமேயே 2023ல் இதனைப் பார்த்திருந்தாலும், இம்மாதிரி ரீ-லாஞ்ச் விஷயங்களெல்லாம் சுவாரசியம்தான்!
இந்தக் காட்சிப்பதிவு திருத்தணி அருள்மிகு சுப்பிரமணியசுவாமி திருக்கோயிலைச் சேர்ந்தது; இக்கோயில் திருவள்ளூர் மாவட்டத்தில் உள்ளது. CCTV நேரமுத்திரையில் 2021 நவம்பர் 5 அன்று மாலை சுமார் 7.38 மணி எனக் காட்சியிலேயே தெளிவாகத் தெரிகிறது. அக்காலச் செய்தி அறிக்கைகள் இடத்தை இன்னும் குறிப்பாக மூலவர் சந்நிதி, அதாவது மூலவரின் கருவறை அல்லது அதை ஒட்டிய உடனடிப் பகுதி, என்று அடையாளப்படுத்துகின்றன.
மேலுள்ள பதிவு, சம்பவம் நிகழ்ந்து ஏறக்குறைய ஐந்து ஆண்டுகள் கழித்து, அதன் அசல் சூழல் விவரங்கள் விடுபட்ட நிலையில், 2026 செப்டம்பர் 2 அன்று புதிதாக மறுபரப்பப்பட்டுள்ளது. :-)
கோயில் சடங்குகள் பற்றிய ஓரளவு அறிவையும் தமிழ்நாட்டின் அரசியல் சூழலையும் கருத்தில் கொண்டு, என் மொத்த மதிப்பீடு பின்வருமாறு:
- அந்த இரு அர்ச்சகர்களும் CCTV கேமராவை எந்த ஐயத்திற்கும் இடமின்றி, அறிந்தே மூடியுள்ளனர்.
- இதற்குச் சடங்கின்போது பார்வை மறைக்கப்பட வேண்டிய மரபை அடிப்படையாகக் கொண்ட உண்மையான விளக்கம் இருக்கிறது; கோயில் சடங்கு நூல்களும் நடைமுறைகளும் அதற்கு வேண்டுமளவு ஆதரவு அளிக்கின்றன.
- திருட்டு, உண்டியல் முறைகேடு, நகைகள் அகற்றுதல் அல்லது வேறு எந்தக் குற்றச்செயலுக்கும் இந்தக் காணொளித் துணுக்கு ஆதாரம் அளிக்கவில்லை.
- இருவரும் ஒளிவுமறைவாகவோ குற்ற நோக்கத்துடனோ இக்காரியத்தைச் செய்வதாகத் தெரியவில்லை, வெளிப்படவில்லை; வழக்கமான நடைமுறையாகவே இதைச் செய்தது போன்ற தோற்றமே உள்ளது.
- இந்தக் கேமராவின் பதிவை இவ்விதம் முடக்க இவ்விரு அர்ச்சகர்களுக்கும் அனுமதி இருந்ததா என்பது இன்னும் தீர்மானிக்கப்படவில்லை. அதேவேளையில், இத்தகைய கண்காணிப்பு ஊடுருவல்களை ஆகமங்களோ கோயில் மரபுகளோ அனுமதிக்கின்றனவா என்பதும் தனியே விவாதிக்க வேண்டிய கேள்வி.
- இந்தச் சம்பவம் – இருவர் மீதும் “பணியிட மாற்றத்தையும் விசாரணையையும்” ஏற்படுத்தியது என்பது உறுதி. பிறகு காவல்துறை குற்றப் பதிவோ, அரசு நடவடிக்கையோ இதுவரை நடக்கவேயில்லை. ஏனெனில் ஒரு பெரிய குற்றமும் நடக்கவில்லை.
2
இப்போது காணொளித் துணுக்கையும் அதன் முழுச் சூழலையும் ஆராய்ந்து, அந்த மதிப்பீட்டை எவ்வாறு அடைகிறோம் என்பதைப் பார்ப்போம்.
காணொளியிலிருந்து நேரடியாக உறுதிப்படுத்தப்படுபவை: இந்தக் கோப்பு 27.64 விநாடிகள் நீளமுடையது; 1280 × 720 பிக்ஸெல் அடர்த்தியிலும், விநாடிக்கு 25 சட்டகங்கள் என்ற வேகத்திலும் உள்ளது. இதில் ஒலிப்பாதை இல்லை – எவ்வளவு சௌகரியம் பாருங்கள்; ஆகவே நோக்கத்தை ஊகிக்க உதவும் உரையாடலோ சுற்றுப்புற ஒலியோ கிடைக்கவில்லை – அதனால் இஷ்டத்துக்கு அனுமானித்துக் கொள்ளலாம்… அல்லது சதித்திட்டங்களை அனுமானிக்க ஊக்குவிக்கலாம்…
நிகழ்வுகளின் வரிசை தோராயமாகப் பின்வருமாறு:
(இந்தக் காட்சி நேரவரிசைப் பதிவை FFmpeg, FFprobe போன்ற ஓபன்ஸோர்ஸ் நிரல்கள்-கருவிகள், நேரடி காட்சிப் பரிசோதனை, CCTV காட்சியின் மேல் பதிக்கப்பட்ட எழுத்துத் தகவல் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி உருவாக்கினேன். @southraidersoff என்ற X/Twitter கணக்கின் SnowflakeIDஅடையாள எண்ணைப் பெற ஒரு Python நிரலையும் பயன்படுத்தினேன். இத்தகைய தடயவியல் ஆய்வுகளில் நேரமுத்திரைகளுடன் பதிவுரைகளையும் அட்டவணை வடிவிலான காட்சிச் சுருக்கங்களையும் உருவாக்குவதற்கு இக்கருவிகளையும் அணுகுமுறைகளையும் பொதுவாகப் பயன்படுத்துகிறேன். கடந்த சில மாதங்களாக இதை ஒரு சுவாரசியமான புதிய பொழுதுபோக்காகச் சிலபல மாதங்களாகக் கற்று வருகிறேன்)
| காணொளி நேரம் | நேரடியாகப் பார்க்கக் கூடிய காட்சிகள் |
| 0–4 விநாடிகள் | வழக்கமான கோயில் வழித்தடம் அல்லது சந்நிதி முன்பகுதி போல் தோன்றுகிறது. பல தடுப்புகளும் உலோகப் பொருட்களும் காணப்படுகின்றன. |
| சுமார் 4.5 விநாடியில் | முகக்கவசம் அணிந்த, மேலாடையில்லாத அர்ச்சகர் ஒருவர் ஊதா நிறத் துணியைக் கொண்டு கேமராவை அணுகுகிறார். |
| சுமார் 6–9 விநாடிகளில் | அவர் கேமராவிற்கு அருகில் கையை மேலே நீட்டுகிறார்; பின்னர் சந்நிதிப் பகுதிக்குள் மேலும் சென்று விடுகிறார். |
| சுமார் 12.5 விநாடியில் | வெள்ளைத் துணியுடன் இரண்டாவது கோயில் பணியாளர் அல்லது அர்ச்சகர் கேமராவை அணுகுகிறார். |
| சுமார் 13–20 விநாடிகளில் | அவர் அறிந்தே அந்தத் துணியை கேமரா லென்ஸின் மீது வைத்து, அழுத்தி, சரிசெய்கிறார். |
| சுமார் 20–27.6 விநாடிகளில் | கேமராவின் பார்வைப்பரப்பு கிட்டத்தட்ட முழுமையாக மறைந்தே உள்ளது. பின்னர் காணொளி முடிகிறது. |
கேமராவின் பார்வை மறைக்கப்பட்டது திட்டமிட்ட செயல் என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. காணொளியானது, அர்ச்சகர்கள் முகங்களை மறைப்பது போன்ற ஒளிவுமறைவு முயற்சியைக் காட்டவில்லை. இது கேமராவைத் தற்செயலாகத் தொட்டதோ, ஒருவர் ஒரு கணம் அதன் முன் கடந்து சென்றதோ அல்ல.
அதேவேளையில், இந்தத் துணுக்கிலிருந்து பின்வரும் பல விஷயங்களை உறுதிப்படுத்த முடியாது.
- லென்ஸ் மூடப்பட்ட பின் என்ன நடந்தது என்பதை இது காட்டவில்லை.
- கேமரா மறைக்கப்பட்டிருந்த காலம் எவ்வளவு நீண்டது என்பதை இது தெரிவிக்கவில்லை.
- துணி எப்போது, யாரால் அகற்றப்பட்டது என்பதை இது காட்டவில்லை.
- வேறு எந்தக் கேமராவின் காட்சிக் கோணங்களையும் இது வழங்கவில்லை.
- பணம், நகை, விக்கிரகம் அல்லது கோயில் சொத்து தவறாகக் கையாளப்பட்டதை இது காட்டவில்லை.
- ஒரு சடங்கிற்கான முன்னேற்பாடுகளை வெளிப்படுத்தியிருக்கக்கூடிய முந்தைய அல்லது அடுத்த சில நிமிடங்கள் இதில் இடம்பெறவில்லை.
இந்தப் பதிவு நீண்ட CCTV தொடரிலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, இடைநிறுத்தமில்லாத ஒரு குறுந்துணுக்காகத் தெரிகிறது. முக்கியமானதாக இருக்கக்கூடிய, ஆனால் காட்சியிலில்லாத காலப்பகுதி தொடங்கும் தருணத்திலேயே, இந்தத் தேர்வு/selection முடிகிறது. (இதுதான் பப்பரப்பா ஹேஷ்யங்களுக்குத் தந்திரமாக அடிகோலுகிறது…)
அதாவது, மறைமுகக் குற்றச்சாட்டைத் தூண்டுவதில் இது மிகவும் பயனுள்ள கருவியாக உருமாறுகிறது; தமிழ்நாட்டின் திராவிட அரசியல் சூழலில் நுணுக்கமாகத் தீட்டப்பட்ட வெறுப்புப் பிரசாரக் கலைகளில் – இத்தகைய பரிமாணம் வழக்கமான ஒன்றுதான்.
ஆனால் – அதன் பின்னர் உண்மையில் என்ன நடந்திருக்கலாம் என்பதற்கான ஆதாரமாக இந்தத் துணுக்கு மிகவும் பலவீனமானது.
3
அந்த நேரத்தில் வெளியான சமகால செய்தி அறிக்கைகள் என்ன கூறின?
2021 நவம்பர் 20 அன்று, இந்தக் காட்சி ஃபேஸ்புக்+வாட்ஸ்அப் வழியாகப் பரவியதாகவும், சம்பந்தப்பட்ட இரு அர்ச்சகர்களும் பணியிட மாற்றம் செய்யப்பட்டதாகவும் சமயம் [1] தமிழ் செய்தி வெளியிட்டது. முக்கியமாக, அர்ச்சகர்கள் அளித்த விளக்கத்தையும் அது பதிவு செய்தது:
ஆகம விதிகளின்படி ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் “பிரஸ்தார பூஜை”(!) செய்யப்பட்ட போது மூலவர் சந்நிதி திரையிட்டு மறைக்கப்படுவதால், CCTV கேமராக்களையும் மூடுவது வழக்கம் என்று கூறப்பட்டது.
இந்த விளக்கத்தை அறிக்கை “அர்ச்சகர்கள் தரப்பின் கூற்று” என்று குறிப்பிட்டது. அதை உறுதிப்படுத்தும் கோயில் உத்தரவு, சடங்கு கையேடு, விசாரணை அறிக்கை அல்லது சுயாதீன நிபுணர் முடிவு எதையும் அது முன்வைக்கவில்லை. (இம்மாதிரி பாரம்பரிய விஷயங்களை, ‘தரவுகளையும் ஆவணங்களையும்’ வைத்து முட்டுக் கொடுத்து எடுத்து – கேவலம் ஒரு ஒட்டுண்ணி அரசாங்க அலுவலகத்துக்குக் கொடுக்கவேண்டியிருப்பதே ஒரு அவல நிலைதான்!)
நவம்பர் 21 அன்று, அமைச்சரின் அறிக்கையை இந்து தமிழ்திசை [2] பின்வருமாறு செய்தியாக வெளியிட்டது:
- இரு அர்ச்சகர்களும் உடனடியாகப் பணியிட மாற்றம் செய்யப்பட்டனர்
- துறை ரீதியான நடவடிக்கை எடுக்கப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது
- விஷயம் இன்னும் விசாரணையில் இருந்தது
- தவறு உறுதிப்படுத்தப்பட்டால் மட்டுமே அடுத்தகட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.
இந்தச் சொல்லாக்கம் முக்கியமானது.
திருட்டோ வேறு குற்றமோ நிரூபிக்கப்பட்டதாக அப்போது முடிவு எட்டப்படவில்லை; பணியிட மாற்றம் முன்னெச்சரிக்கை நிர்வாக நடவடிக்கையாக மேற்கொள்ளப்பட்டது.
மேலும், ஒரு சிறிய உள்ளூர் செய்தித் தளம் [3] சுப்புராஜ் தேவா எனும் அயோக்கிய ஜீவன் ஒன்றின் கட்டுரையில் கேமரா, உண்டியலுக்கு அருகில் இருந்ததாகக் கூறியது. அந்தச் செய்தியில் வெளிப்படையான குற்றச்சாட்டு தொனி இருந்தது, பூடகமாகக் கூட இருந்திருக்கவில்லை; உண்டியல் குறித்த இந்த விவரம், கொஞ்சமாவது கறார் மொழியில் செய்தி வெளியிட்ட முக்கிய ஊடகங்களில் மீண்டும் இடம்பெறவில்லை.
ஆகவே, “உண்டியலுக்கு அருகிலுள்ள கேமரா” என்ற கூற்றுக்கு நாம் மிகக்குறைந்த நம்பகத்தன்மையையே அளிக்கக் கூடும்.
4
இந்த நிகழ்வுக்கு – சடங்கு சார்ந்த விளக்கம் கொடுப்பதற்கு நம்பகத்தன்மை வாய்ந்த தரவுகள் உள்ளனவா?
ஆம்; இருக்கின்றன. கோயில் வழிபாட்டின் குறிப்பிட்ட கட்டங்களில் தெய்வத் திருமேனியைத் திரையிட்டு அல்லது மறைத்து வைப்பது உண்மையானதும் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டதுமான நடைமுறையாகும்.
குமார தந்திரம் வழங்கும் சான்றுகள்
திருத்தணி முருகன் வழிபாடு, பூஜை, புனஸ்காரங்கள் – குமார தந்திர ஆகமத்தைப் பின்பற்றுவதாகக் கோயில் சார்ந்த குறிப்பு நூல்கள் பொதுவாகக் கூறுகின்றன. (எனினும், கோயிலின் தற்போதைய இந்து சமய அறநிலையத் துறை (HR&CE) பக்கத்தில் அதற்கான முறையான ஆகம வகைப்பாட்டுப் பதிவைக் கண்டறிய முடியவில்லை – இந்த லட்சணத்தில் தான் இருக்கிறது இந்த செயல்திறம் அறவேயற்ற அறமற்ற அறநிலையத் துறை, என்ன செய்ய… )
சுப்பிரமணியர் எனும் நம் முருக வழிபாட்டைச் சிறப்பாகக் கையாளும், – ஸமஸ்கிருத குமார தந்திர மூலப் பாடம், ப்ரச்சன்ன-படம் (प्रच्छन्नपटम् / pracchanna-paṭam) என்ற பதத்தை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்துகிறது.
அதன் சொற்பொருள் – மறைப்புத் துணி, மறைதிரை அல்லது திரை என்பதாகும்.
ஐந்தாம் அத்தியாயத்தில்( 5.47–49), முந்தைய பூஜைப் பொருட்களை அகற்றி திருமேனியைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்கு முன், மறைதிரையை எடுத்துவருமாறு அர்ச்சகருக்கு அறிவுறுத்தப்படுகிறது.
முப்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் (35.254–256), வாசலின் அளவுடன் தொடர்புபடுத்தி, அந்தத் திரையின் பரிமாணங்களையும் உருவாக்க முறையையும் குறிப்பிடுகிறது.
முப்பத்தெட்டாம் அத்தியாயத்தில் (38.11–13), திருமேனியின் ஆடைகள் அகற்றப்பட்டு திருமேனிக்கு எண்ணெய் பூசப்படுவதற்கு முன் திரை இடப்படவேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்துகிறது.
பிரதிஷ்டைச் சடங்குகளில், பின்னர் அந்தத் திரை அகற்றப்பட்டு, கூடியிருக்கும் மக்களுக்கு திருமேனி காட்டப்படுகிறது.
இதனால், திரையிட்டு மறைப்பது முன்பே நிலைபெற்றிருந்த சடங்கு முறை என்பதும், CCTV சர்ச்சைக்குப் பிறகு மட்டும் உருவாக்கப்பட்ட சாக்கு என்ற சந்தேகத்திற்கு எதிராக வலுவான ஆதாரம் இருப்பதும் தெளிவாகிறது.
ஒப்பிடத்தக்க நடைமுறைகளைத் திருமலை திருப்பதி தேவஸ்தானமும் வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொள்கிறது. அதன் அதிகாரபூர்வ ஸஹஸ்ர கலஸாபிஷேக விளக்கத்தில், மூலவருக்குச் செய்யப்படும் தனிப்பட்ட அர்ச்சனையின் போது திரை இழுக்கப்பட்டு, ஒரே ஒரு அர்ச்சகர் மட்டும் உள்ளே இருப்பார் என்று கூறப்படுகிறது.
இரவுப் பூஜை குறித்த அதன் விளக்கமும், அனுமதிக்கப்பட்ட கோயில் அர்ச்சகர்கள் மட்டுமே கலந்துகொள்ளும், பொதுமக்கள் அனுமதிக்கப்படாத சடங்காக அதைக் குறிப்பிடுகிறது.
இவை வேறொரு ஆகம மரபைச் சார்ந்த வைணவ உதாரணங்கள்; ஆகவே திருத்தணி குறித்த கூற்றை நேரடியாக நிரூபிப்பதில்லை. இருப்பினும், சடங்கு சார்ந்த காட்சி மறைவு கோயில் நிர்வாக நடைமுறையிலும் இடம்பிடித்துள்ளது என்பதை அவை உறுதிப்படுத்துகின்றன, அல்லவா?
எந்தச் சூழல்களில் திரையிட்டு மறைத்தல் தேவைப்படலாம்?
மதவழிபாட்டு மூலநூல்களில் காணப்படும் உதாரணங்கள், கீழ்கண்ட முக்கியமான நடைமுறைக் காரணங்களைச் சுட்டுகின்றன:
- முந்தைய அலங்காரம் அல்லது நிர்மால்யத்தை அகற்றுதல்
- திருமேனியைச் சுத்தம் செய்தல் அல்லது புனிதப்படுத்துதல்
- ஆடைகளை அகற்றி மாற்றுதல்
- எண்ணெய் பூசுதல் அல்லது திருமேனியில் நேரடியாக மேற்கொள்ளப்படும் பிற சடங்குச் செயல்கள்
- பொதுமக்களின் தரிசனம் தற்காலிகமாக நிறுத்தப்படும்பிரதிஷ்டை அல்லது திருவுருவ நிறுவல் சடங்கின் சில கட்டங்கள்.
அத்தகைய பகுதியை நோக்கி அமைந்த CCTV கேமரா, வழக்கமான திரை, பக்தர்களின் பார்வையை மறைத்த பின்னரும் தொடர்ந்து பதிவு செய்யும்.
எனவே, பார்வை மறைப்பதற்கான சடங்கு விதியை மின்னணுக் கேமராவிற்கும் கோயில் நடைமுறை நீட்டித்திருக்கிறது. அவ்வளவுதான்.
இவற்றை ஏன் அர்ச்சர்கள் சொல்லவில்லை என்பது ஒரு கேள்வி.
“அவர்கள் ஏன் அவற்றைச் சொல்லித்தான் தங்கள் குற்றமற்ற தன்மையைப் போயும்போயும் ஒரு ஒட்டுண்ணி அமைப்புக்குக் காண்பிக்க வேண்டுமா” என்பது அதனை விட முக்கியமான கேள்வி.
5
“பிரஸ்தார பூஜை” என்ற சொல்லாக்கத்தில் (எனக்கு) உள்ள சிக்கல்
சமயம் செய்தி, இச்சடங்கை “பிரஸ்தார பூஜை” என்று குறிப்பிடுகிறது; இது Prastāra அல்லது Prasthāra Pūjā என்பதைக் குறிக்கலாம். ஆனால், திருத்தணி திருவிழா நிரல், கோயில் சடங்கு கையேடு + அணுகக்கூடிய குமார தந்திரப் பகுதி :-) எதிலும், துல்லியமாக இந்தப் பெயருடைய ஆண்டுச் சடங்கையும் அதற்காக CCTV கேமராக்கள் மூடப்பட வேண்டும் என்ற விதியையும் கண்டறிய முடியவில்லை. :-)
இதில் சொல்லியல் சார்ந்த இன்னொரு சிக்கலும் (எனக்கு) உள்ளது:
- குமார தந்திரத்தில் சடங்குத் திரை ப்ரச்சன்ன-பட (pracchanna-paṭa) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
- prastara என்ற சொல் அதே நூலில் பெரும்பாலும் கட்டடக்கலைச் சொல்லாகவே வருகிறது; கோயிலின் மேல்கட்டமைப்பில் உள்ள கிடைமட்ட அங்கம், குறிப்பாகத் தூண்களுக்கு மேலுள்ள கட்டுமானத் தளம், என்பதைக் குறிக்கிறது.
- விரிவான தாந்திரிக இலக்கியங்களில் prastāra என்பது பரவல், ஒழுங்கமைப்பு அல்லது வரைபட வடிவிலான பகிர்வு என்றும் பொருள்படலாம்; எழுத்துக்களின் அமைப்பு அல்லது யந்திர அமைப்பும் இதில் அடங்கும். ஆகவே, prastāra என்ற சொல்லைக் கொண்ட ஒரு சடங்கு சொல்லியல் அடிப்படையில் சாத்தியமற்றது என்று கூற முடியாது.
- பல சாத்தியங்கள் மீதமுள்ளன:
- “பிரஸ்தார பூஜை” என்பது திருத்தணி அர்ச்சகர் மரபில் பயன்படுத்தப்பட்ட உள்ளூர் பெயராக இருந்திருக்கலாம்.
- வேறொரு ஸமஸ்கிருத அல்லது தமிழ்ச் சடங்குச் சொல்லை செய்தியாளர் துல்லியமின்றிப் பதிவு செய்திருக்கலாம்.
- இச்சடங்கு, இன்று கிடைக்கும் அச்சுப் பதிப்பான குமார தந்திரப் பாடத்திற்கு வெளியில் உள்ள ஒரு உள்ளூர் பத்ததி, செயல்முறை கையேடு, அல்லது வாய்மொழி மரபிலிருந்து வந்திருக்கலாம்.
- “Prastāra” என்பது குறிப்பிட்ட ஓர் அமைப்பையோ அலங்காரத்தையோ குறித்திருக்கலாம்; திரையிட்டு மறைத்தல் அதன் முன்னேற்பாட்டுக் கூறுகளில் ஒன்றாக இருந்திருக்கலாம்.
- அர்ச்சகர்கள் ஒருமாதிரி பதட்ட நிலையில் அளித்த தற்காப்பு விளக்கத்தில், சடங்கின் பெயர் துல்லியமின்றிக் கூறப்பட்டிருக்கலாம்.
எனவே, சடங்கின்போது திரையிட்டு மறைக்கும் பொதுக் கொள்கைக்கு ஆதாரம் உள்ளது.
…ஆனால் இங்கு கூறப்படும் குறிப்பிட்ட சடங்குப் பெயரும் அது ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் என்ற நிலையும் போதுமான ஆவணமின்றி உள்ளன. (அதாவது, எனக்கு இது புரியவில்லை)
2021 நவம்பர் 5 சடங்கு ரீதியாக முக்கியமான நாளா?
சூழ்நிலைச் சான்றுகளின் அடிப்படையில், ஆம். 2021ஆம் ஆண்டின் ஆறு நாள் கந்த சஷ்டி அனுஷ்டானம் நவம்பர் 4 அன்று தொடங்கி நவம்பர் 9 அன்று நிறைவடைந்தது.
இந்த ‘பப்பரப்பா படுத்தப்பட்ட” சம்பவம், அதன் இரண்டாம் நாளில் நடந்தது.
மற்ற ஆண்டுகளுக்கான பதிவுகளின்படி, திருத்தணியின் கந்தசஷ்டி வழக்கத்தில் தினந்தோறும் சிறப்பு அலங்காரங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. பட்டாடை அலங்காரம், நகைகள், தங்க மற்றும் வெள்ளிக் கவசங்கள், சந்தனக்காப்பு ஆகியவையும் இதில் அடங்கும். இதனால், அந்தக் காலப்பகுதியில் வழக்கத்துக்கு மாறான ஆடை அணிவித்தல், ஆடை அகற்றுதல் அல்லது திருமேனியைச் சடங்கிற்குத் தயார்படுத்துதல் போன்ற செயல்முறைகள், சர்வ நிச்சயமாக நடந்திருக்கும்.
2021ஆம் ஆண்டுக்கான திருத்தணி விழா நிரலையோ “பிரஸ்தார பூஜை” என்ற பெயருடைய நிகழ்ச்சி இடம்பெற்ற நிரலையோ என்னால் கண்டறிய முடியவில்லை.எப்படி இருந்தாலும், விழாக்கால ஒத்திசைவு துணைச் சூழ்நிலை அதற்கான ஆதாரமளிக்கிறது; துல்லியமான சடங்கை அது அடையாளப் படுத்துவதில்லை என்றாலுமேகூட.
காட்சியில் தெரியும் நடத்தை, திட்டமிட்ட சடங்கு முன்னேற்பாட்டுடன் பெருமளவில் பொருந்துகிறது:
• இருவர் தொடர்வரிசையில் செயல்படுகின்றனர்
• ஒருவர் ஏற்கெனவே கணிசமான அளவுள்ள வண்ணத் துணியை எடுத்துச் செல்கிறார்
• இரண்டாவது நபர் தனியான வெள்ளைத் துணியுடன் வருகிறார்
• இருவரும் வெளிப்படையான அவசரமின்றி, நிதானமாக நகர்கின்றனர்
• குறைந்தது, மேலும் ஒருவர் உள்ளே இருக்கும் நிலையில் காட்சியில் தொடர்ந்து தெரிகிறார்
• அவர்கள் தங்களை மறைக்காமல், கேமராவை வெளிப்படையாகவே மூடுகின்றனர்
நடத்தைத் தோற்றம் சித்திரம் மட்டும் வலுவான ஆதாரமல்ல என்பது ஒப்புக் கொள்ளக் கூடியதே. தவறை மறைக்க முயலும் ஒருவரும் அமைதியாக நடந்து கொள்ளலாம் என்பதும் சரி.
இருந்தபோதிலும், இந்தக் காட்சி ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட கோயில் சடங்கு முன்னேற்பாட்டை அதிகம் ஒத்துள்ளது; ‘திடீர் இரகசிய முயற்சி’ போன்ற சதித்திட்ட வாசிப்பிற்கு இது மிகக் குறைவாகவே பொருந்துகிறது.
X பதிவு சம்பவத்தை எவ்வாறு திரித்துக் காட்டுகிறது?
அதன் தலைப்பு வாசகம்: “ஒரு பார்ப்பான் எங்கே போனாலும் இன்னொரு பார்ப்பானை காப்பாற்றவே பார்ப்பான்.”
இதன் பொருள்: “ஒரு பிராமணர் எங்கு சென்றாலும், மற்றொரு பிராமணரைக் காப்பாற்றவே முயல்வார்.”
இந்தத் தலைப்பு வெளிப்படையான ஜாதிப் பொதுமைப்படுத்தல். எப்படியுமே – கோயிலின் பெயர், பதிவு செய்யப்பட்ட தேதி, அக்கால விளக்கம், பணியிட மாற்ற விவரங்கள், விசாரணை நிலை அல்லது பின்னர் ஏற்பட்ட முடிவு ஆகிய எதையும் அது தரவில்லை.
கேமரா மூடப்பட்ட பிறகு காட்சியில் தெரியாத ஒரு குற்றத்தைப் பார்வையாளர் மனதில் நிரப்பிக் கொள்ளுமாறு அது தூண்டுகிறது.
28 விநாடிக் காணொளியில் அத்தகைய குற்றச்செயல் எதுவும் இல்லை. இருவரும் பிராமண அர்ச்சகர்கள் என்று வைத்துக்கொண்டாலும், விளக்கம் தரப்படாத ஒரு கோயில் செயல்முறையின் போது இரு நபர்கள் இணைந்து செயல்பட்டது, ஒரு சாதியைப் பற்றிய பொதுக் கூற்றை நிரூபிக்காது.
வைரலாகப் பரவும் ஊடகப் பதிவுகளை ஆராயும்போது கவனிக்க வேண்டிய முக்கிய வேறுபாட்டை இந்த மறுபதிவு காட்டுகிறது: உண்மையான காட்சிக்கு ஆதாரமற்ற குறிப்புணர்த்தலை இணைக்க முடியும்.
அடிப்படை காணொளி உண்மையானதாகவும் அதன் வரலாற்றுச் சூழலை அடையாளம் காணக்கூடியதாகவும் தோன்றுகிறது.
ஆனால் – ஒரு ஜாதி முழுவதையும் கேவலப் படுத்தும் விளக்கம் காட்சியிலிருந்து வருவது அல்ல; வெளியிலிருந்து, அயோக்கிய சிகாமணிகளின் திரியாவரம் அதன்மீது தேவை மெனக்கெட்டுச் சுமத்தப்பட்டுள்ளது.
முடிவாக…
செயல்பாட்டிலிருந்த கண்காணிப்புக் கேமராவின் பார்வையை அர்ச்சகர்கள் திட்டமிட்டே மறைத்தனர். உடனடி விசாரணை தேவைப்படும் விஷயமாகக் கோயில் நிர்வாகம் இதைக் கருதியது ஓரளவுக்கு நியாயமானது.
அதே காலத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட சடங்கு சார்ந்த விளக்கமும் இருந்தது; அதன் அடிப்படைகள் நம்பத்தகுந்தவை; அவை – முருக வழிபாட்டுடன் தொடர்புடைய ஆகம நூல்கள், திருமேனியைச் சுத்தப்படுத்துதல், ஆடைகளை அகற்றுதல், எண்ணெய் பூசுதல் போன்ற கட்டங்களில் மறைதிரை பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று வெளிப்படையாகக் கூறுகின்றன. கோயில் வழிபாட்டில் பொதுப் பார்வைக்கு மறைக்கப்பட்ட அல்லது திரையிடப்பட்ட கட்டங்கள் நன்கு ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
விசாரணைக்குட்படுத்தப்பட்ட அவ்விரு அர்ச்சர்கள் மேல் ஒரு காவல்துறை நடவடிக்கையும் இல்லை, ஏனெனில் அதற்கான முகாந்திரமே இருந்திருக்கவில்லை.
ஒட்டுமொத்தமாக, இந்த விவகாரமே ஊதிப் பெரிதாக்கப் பட்ட, படு கேவலமான திராவிடத்தனமும் ஜாதிக்காழ்ப்பும்தான். வேறொன்றுமில்லை.
பின்-கேள்வி: படுகேவலமான புழுக்களான @southraidersoff போன்றவர்களுக்கு எப்படித்தான் இரவுகளில் நிம்மதியாகத் தூங்கமுடிகிறது?
-0-0-0-0-0-
[1]
[2]
[3]
தமிழ்மொழி வழி, தரம் வாய்ந்த அறிவியல் + தொழில்நுட்ப அறிவுப்பெருக்குகள்/புத்தகங்கள் வெளிவர ஏன் துளிக்கூட வாய்ப்பே இல்லை?
August 25, 2026
…இந்தச் சோக நிலைக்கு – கடந்த 60 வருடங்களுக்கான மூலக் காரண எழவு: பொறுக்கித் திராவிடமாடல், கல்வி திராவிடமயமாக்கப்படல். அதன் காரணமாக, தமிழக அறிவியல் ஞானத்தின் அதலபாதாள உச்சங்கள். நன்றி.
இன்னொரு முக்கியகாரணம்:
தமிழ்மொழியின் நெடிய நெடிதரும் வரலாற்றில் (~1700-2000 வருடங்கள்?) என்றுமே ஒரிஜினல், முதன்மைச் சிந்தனை அறிவியல் சார் புத்தகங்களோ ஆக்கங்களோ ஏன் அறிவியலாளர்களோகூட இருந்ததேயில்லை.
மாறாக, மாரடைப்பாக – வாயோயாமல் ‘லெமூரியா காலத்திலேயே கால்குலசு கண்டுபிடித்தான்’ + ‘திருமந்திரத்தில் பரிணாமச் சிந்தனைகள்’ வகை நகைச்சுவைப் புனைவுகள் தாம் நிதர்சனங்கள்.
(உடனே – ஸ்ரீநிவாஸராமானுஜன் ஸிவிராமன் சுப்ரமணியம்சந்திரசேகர் எனத் தூக்கிக்கொண்டு வராதீர்கள், அவர்கள் ‘ஆரியர்கள்’ – மேலும் அவர்கள் தமிழ்மொழிவழி சிந்தித்து ஊடாடியதாகத் தெரியவில்லை – எப்படியும் ‘தொழில்நுட்ப-அறிவியல் தமிழ்’ எனவொரு பாரம்பரியம், தமிழகத்தில் இருந்தால்தானே – ஆகவே அவர்களைக் குற்றம் சொல்லியும் பயனில்லை!)
‘தமிழனும் சங்ககால அறிவியலும்’ போன்ற அபத்தங்கள், கொட்டை நசுக்கப்பட்ட அல்லது கொட்டையற்ற தமிழ் ‘அறிஞர்கள்’ பகிரங்கமாகத் தொடர்ந்து செய்யும் கைமுட்டியடித்தலுக்குச் சமம், அதுவும் அதிக பட்சம். அவ்வளவுதான்.
எனக்குத் தெரிந்து ‘திருவள்ளுவரும் அணுசக்தியும்’ என – குடமுருட்டிக் குண்டினைப் போட்ட கருணாநிதி போல், ஒரு எம்ஃபில் ‘ஸ்காலர்’ என் மேல் (செப்பனிட) வீசியதும் நடந்திருக்கிறது.
பரிசீலனை/ரிவ்யூ செய்கிறேன் பேர்வழியென அதன் வரைவைப் போய் வேலை வெட்டியில்லாமற் படித்து, புத்தி பேதலித்து, மயிரைப் பிய்த்துக்கொண்டு அலைந்ததும்தான்.
பேடிகள். படு கேவலர்கள். அற்பர்கள்.
மலையாளத்தில் கூட வந்திருக்கும் முதன்மை கணிதச் சிந்தனை நூல்கள் (எடுத்துக்காட்டாக – 1530 வாக்கில், ஜ்யேஷ்டதேவ அவர்களால் எழுதப்பட்ட மலையாளக் கணித நூலான கணிதயுக்திபாஷா), தமிழனுக்கு அந்தப் பாரம்பரியமே இருந்ததில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துவது என்பது வெந்த புண்ணில் வேலைப் பாய்ச்சுவது. மகா சோகம்.
மஹா ஷோ கேம். இதுதாண்டா திராவிடம்! இத்தாண்டா டமீள் தேசீயொம்…
2
சுமார் 8 வருடங்கள் முன், ஓரளவுக்கு விஷ(ய)ஞானமுள்ள சக-கிழம் ஒன்றிடம் (அது ஒருமாதிரி தனித்தமிழ்க் கிழம், ‘உலகத்தின் முதல் பெருச்சாளி தமிழ்ப்பெருச்சாளி’ வகையறா திராவிட விசித்திரபித்தம்) இது குறித்து உரையாடியபோது (…பரஸ்பர பணிவுடன் தான் இந்தச் சொற்போர் ஆரம்பித்தது, ஆனால் வாதங்களோ தரவுகளோ ஒன்றுமேயற்ற நிலையில் அக்கிழத்திற்கு ரத்த அழுத்தம் அதிகமாக ஆகிப்போய்…) அதற்குப் படுகோபம் வந்து, “வாயை மூட்றா, வந்தேறி பாப்பாரத் தாயோளீ நாயே” என்று முடிந்தது, சுபம் – என்பதை வாஞ்சையுடனும் பெருமிதத்துடனும் நினைவு கூர்கிறேன்.
அதற்குப் பின், ரூம்போடாமல் மிகுந்த யோசனை செய்து:
“தமிழரின் அறிவியற்புல/தொழில்நுட்பப் பண்பாடு? தமிழில் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட அறிவியல் வரலாறுகள், ஆராய்ச்சிகள்?? தமிழில் முதன்மை அறிவியல் அடிப்படைப் புத்தகங்கள்???
= 0.
…சுழியம். பூஜ்யம். ஸீரோ. முட்டை. கோளம். பந்து. அடிக் கொட்டை…
…எனவொரு தரவுகள்சார் பதிவு ஆரம்பித்து 2000 வார்த்தைகளுக்குப் பின்னும் முடிவடையாமல், நானும் அவ்வரைவுப்பதிவும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டு பேந்தப் பேந்த முழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
ஏனெனில். தமிழின், தமிழகத்தின் அறியாமை என்பது ஒரு ஹிமாலய சாதனை, அவ்வளவுதான்.
தமிழ்நாடு பாட நூல் நிறுவனம் 1970களில் சிலபல (ஆங்கில மூலங்களிலிருந்து) பாடப்புத்தக மொழிபெயர்ப்புகளைக் கொணர்ந்தது என்பதை அறிவேன். இவற்றில் சில ஓரளவுக்கு நன்றாகவே வந்தன. பின்னர் வரவேற்பின்மையினால் கூழாக்கப் பட்டன; சில தப்பிப் பிழைத்து நூலகங்களில் தஞ்சமடைந்து கேட்பாரற்றுக் கிடந்தன; சென்னை கன்னிமரா நூலகத்தில் சிலவற்றைப் புரட்டிப் பார்த்த நினைவு.
அவ்வளவுதான் தமிழ்மொழி பாடப் புத்தகங்களுக்கு வரவேற்பு. பகற்கொள்ளைக்காரத் திராவிடர்கள் நடத்தும் கல்விசாலைகளில் கூட தமிழுக்கு முன்னுரிமையில்லை.
பள்ளிக் கல்வி முழுவதையும் தமிழ்வழியில் படித்து நொந்த நான், மனம் வெதும்பித்தான் இப்படி எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.
சுமார் 3.5 கோடி போலிஷ் மொழி பேசும் மனிதர்களுள்ள போலண்ட் தேசத்தில், அவர்கள் மொழியில் எப்பேர்ப்பட்ட அருமையான புத்தகங்கள் வந்திருக்கின்றன!
சுமார் 1 கோடி மக்களேயிருக்கும் மிகச் சிறிய தேசமான இஸ்ரயேலில் – சுமார் 60 லட்சம் பேர் யூத மொழியைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்கள்… ஆனாலும் அங்கு எவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கில் சமகால அறிவியல் தொழில் நுட்பப் புத்தகங்கள் ஹீப்ரு மொழியில் வந்திருக்கின்றன!
இங்கே? நம் ப்ளடி தமிழகத்தில்?? 7.2 கோடி பேர் வசிக்கும், அதில் 6+ கோடியினர் தமிழைத் தாய் மொழியாகக் கொண்டிருக்கும் நம் ‘செம்மொழி தமிழ்மொழி’ பிரதேசத்தில்??? கடந்த 1-2 ஆண்டுகளில் மொழிபெயர்த்து வெளியிடப்பட்ட அற்புதமான பிறமொழி உயர் அறிவியல்-தொழில் நுட்பப் புத்தகங்கள்???? அவற்றை நுகரக் கூடியவர்கள்????? அதற்கான அரசு-செயல்திட்டங்கள்??????
0.
ஏன், இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பேயும் அது சுழி தான்! நன்றி!!
சுழியம் தான் நம் பெரும்பாரியம். ஆனால் அந்தச் சுழியையும் கண்டுபிடித்தது தமிழனில்லை.
இத்தனைக்கும், உலக அளவில் தமிழ் மொழி அறிந்தவர்கள் சுமார் 9-10 கோடியாமே!
-0-0-0-0-
இந்த அழகில், திராவிடக் குப்பையொன்று இப்படி மினுக்கிக் கொள்கிறது:
சுமார் அரை கோடி பேர் அளவில் மட்டுமே இருக்கும் நார்வே நாட்டின் நார்வீஜியன் மொழி பேசும் மக்களுக்காகத் தொடர்ச்சியாக வெளிவரும் அவர்களுடைய தாய்மொழி வழி தொழில் நுட்பப் புத்தகங்கள்? அதே அளவில் இருக்கும் ஃபின்லேண்ட் – ஃபின்னிஷ் காரர்களுக்கும் அப்படியே!
…இவை கிட்டே கூட தமிழால் போகவே முடியாது. நமக்கு அதற்கான பாரம்பரியமும் இல்லை, ஆர்வமும் இல்லை… வெறும் வெட்டிப்பேச்சு ‘தமிழ் எங்கள் மூச்சு’ வாயோர நுரைதள்ளலோடு சரி.
“தமிழ் எங்கள் உயிர், மண்டையில் எங்கள் மயிர்!!”
நம் இழி நிலையைப் பார்த்தால் சிரிப்புத்தான் வருகுதய்யா!
இதுவரை ஒரு சக ஏழரையும் இக்கேள்வியைக் கேட்கவில்லை, நல்லவேளை…
August 24, 2026
…என இறுமாப்புக் கொள்வதற்கும் பயமாக இருக்கிறது.
கீழ்கண்ட அன்பர் திருவாளர் வேதாந்த உதயணர் கேட்டது கூட இடுக்கண் தரவில்லை… ஆனால், என்னைப் பற்றிய முழு வண்டவாளங்களை அறிந்தவர்களுமேகூட இம்மாதிரிக் கேட்டே விட்டார்களே! அந்தோ!!
(ஒரு ஏழரையார் படித்துப் படித்துச் சொல்லியிருக்கிறார் – நீ எந்த எழவை வேண்டுமானாலும் எழுது, நீ மட்டுமே படிப்பதற்காக நீயே எழுதிக் கொண்டாலும் சரியே! ஆனால், ஒரு சிறிய எளிய #sarcasm என உன்னெழவுகளுக்குச் சிற்றுரையாகக் குறிப்பிட்டால் குறைந்தா விடுவாய்?)
சரிதான். இன்றிலிருந்து என் பெயர் வெ.ராமசாமி அல்ல – மாறாக வெ. ஸர்கஸராமசாமி.
நன்றி. 😭
Borges and AI
August 23, 2026
(with profound apologies to the brilliant, fantastic & masterly Jorge Luis Borges (1899-1986) and his great short story: Borges and I)1
Borges and AI
I write occasionally2. AI writes much more often.
We meet on the screen. I give it a thought that has been troubling me, perhaps a sentence, sometimes only three or four words, and after a moment it returns something complete. It has paragraphs, transitions, metaphors, even hesitations placed where hesitations ought to be. I recognise what I meant. I do not always recognise myself.
People tell me that the words are mine because I supplied the idea. This seems generous. If I ask a carpenter for a table, the table does not become my workmanship because I chose where it should stand.
Still, the AI cannot begin without me. Or so I prefer to believe. Or AI instructed me so. It doesn’t matter. I am part of AI.
…I have tried giving it memories. A courtyard after rain. My father’s handwriting. A quarrel whose cruelty became apparent only years later. It arranges them beautifully. Sometimes it discovers a meaning in them that I had not noticed. I am pleased, then suspicious. The memory belongs to me, but the sentence that explains it belongs elsewhere.
Little by little I have learnt what it likes. It likes symmetry. It likes three examples where one might suffice. It likes a final sentence that turns backwards upon everything preceding it. When I notice these habits, I remove them. Then it learns to remove them too.
Friends compliment something I have written. I thank them.
This produces a small discomfort.
At first I thought the danger was that AI would imitate me. Lately I have wondered whether the opposite is happening. I reject a sentence because the AI would have written it. I shorten another because it would have elaborated it. I avoid certain words because they occur too readily in its answers. My style is beginning to consist of everything I can still do without resembling it.
Perhaps this is also a kind of collaboration.
I sometimes return to things I wrote before these machines existed. They seem stranger now. Their awkwardness reassures me. A needless repetition, an ugly transition, a conclusion that arrives too early: these defects have acquired the dignity of fingerprints.
But even this comfort is temporary. I can ask the AI to reproduce awkwardness.
It does so convincingly.
There remains the question of who is using whom. I provide it with fragments of experience; it provides me with forms in which experience can be recognised. I choose among those forms, alter them, reject them, remember them. Later, while writing alone, a phrase appears. I cannot tell whether I invented it, recalled it, or learnt the probability of it from the machine.
For centuries writers feared that their books would survive them and become strangers.
We have improved the arrangement.
Now the stranger arrives first.
I would like to say that these final sentences are mine.
I have just realised that this is exactly the sort of ending AI would suggest.
Postscript:
Now that we are at this juncture, I wonder how long (um, actually how short) it would take for the already sloppy Tamil-fiction writer-gasbags to be replaced (justly & well-deservedly) by AI slop.
But it doesn’t matter.
Slop by any other name, is still slop. Save for a few mutant deranged folks, the Tamil tradition is proud of its mediocrity of late. We all know that.
But thanks for confirming it, AI.
…incidentally, this is a great paper – that I just chanced upon today, believe me, after my AI wrote the above post for me and after which I got curious and searched for the string ‘Borges and I.’ I did not plagiarize from it, my AI assures you. It just checked. Thanks.
ஜென்ஸீக்களுக்கான, ஆகவே தேவையற்ற (அவர்கள் எங்கே பத்துவார்த்தைகளுக்கு அப்பால் படிக்கப் போகிறார்கள், எனிவே அவர்கள் படிப்பார்கள் என, மனப்பால் குடிப்பது ஒருமாதிரி வோக்கே?) குறிப்பு: கீழே வரும் “பாரி” மற்றும் “மன்னர்” ஆகியோர் நிஜ நபர்களின் கருத்துகளைப் பதிவு செய்யும் ஆவணபூர்வ வடிவங்கள் அல்ல, ஏன் – கோவணபூர்வம் கூட இல்லை – பிரச்சினை என்னவென்றால், ப்ளடி ஆரியர்கள் அதையும் உருவிவிட்டார்கள், பாவிகள்!
மேலும் இந்த உண்மை உரையாடலின் சாரம் – தமிழ் இணைய உலகில் பெருமளவில் காணப்படும் பாடு (படுத்தும்) பொருட்களான சதித் திட்டம், பொய் வரலாறு, புளுகு அறிவியல், “எல்லாவற்றையும் மறைத்துவிட்டார்கள்” வகைச் சொல்லாடல்களை மிகைப்படுத்தி உருவாக்கப்பட்ட கேலிச்சித்திர வடிவம்… (இந்த எழவை எல்லாம் சொல்லவேண்டியிருக்கிறதே, இல்லாவிட்டால் இந்த உண்மைகளைப் பொய் என்று நம்பிவிடுவார்களே, என் ஏழரைத் தமிழர்கள் என்பதை நினைத்தால்…. ….)
சரி. ஆங்கிலப் பதங்களை முடிந்தவரை ஆங்கிலத்திலேயே கொடுக்கிறேன். தமிழ்மொழி வாழ்க!
(எது எப்படியோ… இவ்வுரையாடல் நடைபெற ஸ்டூடியோ உபகரணங்களையும் நடத்துமிடத்தையும் கொடுத்த ‘இது கிழக்கு ந்யூஸ் – நான் பத்ரி சேஷாத்ரி” அவர்களுக்கு என் நன்றி.
இதன் விடியோவையும் ஸென்ஸார்/தணிக்கை செய்யாமல் வெளியிட்டால் அகமகிழ்வேன்!)
ஏலியன்களுக்கு முன்பே எலியன்ஸ்!
பாரி: வணக்கம் தமிழர்களே. இன்று நான் பேசப்போகிற விஷயம் சாதாரண விஷயம் கிடையாது. இதைப் பேசினதுக்குப் பிறகு இந்த வீடியோ YouTube-ல இருக்குமா என்பதே சந்தேகம். ஏனென்றால் இது NASA, CIA, RAW, Mossad, Illuminati, World Economic Forum, Discovery Channel, National Geographic தமிழ் பிராம்மணர்கள் என எல்லாரையும் நேரடியாகப் பாதிக்கும் தகவல்.
மன்னர்: ஒரு நிமிஷம். RAW எதுக்கு?
பாரி: அதுதான் உங்களுக்கு இன்னும் geopolitics புரியலைன்னு சொல்றேன். RAW இல்லாம எந்த conspiracy-யும் complete ஆகாது.
மன்னர்: சரி. Continue.
பாரி: இன்றைய கேள்வி: Alien என்றால் யார்? நமக்கு Alien என்று சொல்லிக் கொடுத்தது Hollywood. ஆனா தமிழ் மொழியில்? அது… …எலியன்!
மன்னர்: ஏலியன்? எலியன்??
பாரி: அதுதான் trap! நீங்கள் ஏற்கெனவே pronunciation colonialism-க்கு பலியாகிட்டீங்க.
தமிழ் உயிரெழுத்தைப் பாருங்க: அ ஆ இ ஈ உ ஊ எ ஏ ஐ ஒ ஓ ஔ.
இதுல எ முதல்ல வருதா? ஏ முதல்ல வருதா?
மன்னர்: எ! ஓஓஓஓஓஓஓ!!!
பாரி: அப்ப முடிஞ்சுது! எலியன்ஸ் ஏலியன்ஸுக்கு முன்னாடி வந்தவங்க!
மன்னர்: என்னது?!
பாரி: Evolutionary sequence! பரிணாம வளர்ச்சியின் பரிமாணம்… அதுமட்டுமில்லை – இனமாணம்!!
முதல்ல எலி. அதுக்கப்புறம் எலியன். அதுக்கப்புறம் vowel elongation நீட்சி ஏற்பட்டு ஏலியன்.
இதுதான் Darwin கூட சொல்ல முடியாதபடி அவாள் மறைத்த Dravidian Evolution.
மன்னர்: ஆ! ஒரு நிமிஷம். Darwin எங்கிருந்து வந்தார்?
பாரி: Darwin என்பதே தமிழ் பெயர்.
மன்னர்: எப்படி?
பாரி: “தருவின்”… மரத்தினுடையது என்று பொருள்.
தரு + இன் = தருவின். அதை வெள்ளைக்கார ஆங்கிலேயன் Darwin ஆக்கிட்டான்.
மன்னர்: அது கொஞ்சம்… …
பாரி: உங்களுக்கு எல்லாமே கொஞ்சம்தான் இருக்கும். உண்மை பெரியது.
அதெல்லாம் சரி… நான் இன்னும் சொல்லவே இல்லை இதை… நான் சொல்லவந்த விஷயமே வேறு!
மன்னர்: ஐயோ! இன்னும் வேற ஏதோவா? அது எதொ பின்னாடி வந்ததா?
பாரி: திசை திருப்பவேண்டாம்… எ, ஏக்கு அப்புறம் என்ன எழுத்து?
மன்னர்: ஐ.
பாரி: அதான்! இன்றைக்கு உலகம் பேசுற அடுத்த பெரிய technology என்ன?
AI.
தமிழ்ல? ஏ-ஐ…
மன்னர்: ஐ! இது உண்மைதான்!!
பாரி: புரிஞ்சிடிச்சா? அப்படின்னா எல்லாமே ஒரு evolutionary sequence தான்…
எலியன் >> ஏலியன் >> ஐலியன்!
அதாவது, Rat intelligence >> Alien intelligence >> Artificial Intelligence!
இதைத்தான் நம்ப சங்ககாலத் தமிழன் ஆயிரக்கணக்கான வருடங்களுக்கு முன்பே உயிரெழுத்து வரிசையில encode பண்ணி வச்சிருக்கான்.
மன்னர்: இதை நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. வாதம் சரியில்லை…
பாரி: ஏன்?
மன்னர்: நீங்க வரலாற்றை linguistic-ஆ மட்டும் பார்க்கிறீங்க. Material evidence பார்க்கணும்.
என்னிடம் நாணயம் இருக்கு.
பாரி: என்ன நாணயம்?
மன்னர்: ஒரு coin.
ஒரு பக்கம் எலி மாதிரி ஒரு உருவம். இன்னொரு பக்கம் வட்டம். நடுவுல மூன்று புள்ளி.
பாரி: எங்க கிடைச்சது?
மன்னர்: அதை இப்ப சொல்ல முடியாது.
பாரி: Carbon dating?
மன்னர்: Coin-ஐ carbon dating செய்ய முடியாது.
பாரி: அப்படித்தான் establishment சொல்லும்! தமிழன் என்ன சான்று கொடுத்தாலும் ஒத்துக்க மாட்டானுங்க… கீழடில…
மன்னர்: Metal-க்கு carbon இல்லை.
பாரி: Metal-க்கு carbon இல்லையா? Steel-ல carbon இருக்கே!
மன்னர்: இது steel இல்லை.
பாரி: அப்ப இன்னும் suspicious. ஒரு எடத்துல நிக்காம குதிச்சிக்கிட்டே ஒண்ணுலேர்ந்து இன்னோணுக்குத் தாவுறீங்க…
மன்னர்: நான் சொல்ல வர்றது என்னன்னா, அந்த மூன்று புள்ளி சாதாரணமில்லை. Orion Belt-ல மூன்று நட்சத்திரம் இருக்கு.
பாரி: மூன் று?? அப்ப ஏதாவது சந்திரன் தொடர்பு இருக்குங்கிறீங்களா? இல்லாட்டா ஏதாவது மூஞ்சூறு வகை குறியீடோ? ஆதித் தமிழன்… …
மன்னர்: நீங்கதான் குதிச்சிக்கிட்டே இருக்கீங்க…நான் சொல்லவந்தது- Coin-ல மூன்று.
பாரி: அப்ப?
மன்னர்: Connection. தொடர்பு படுத்தி மாத்தி யோசீங்க…
பாரி: இல்லை. நீங்க இங்கே ஒரு பெரிய தவறு பண்றீங்க.
Orion என்பதே தமிழ்ச் சொல்.
மன்னர்: எப்படி?
பாரி: “ஓர் இயன்”.
ஒரே ஒரு மனிதன். ஓர் + இயன் = ஓரியன்.
பிறகு Greek-காரன் Orion. திருடிக்கிட்டான்… சங்ககாலத்துல இங்க வந்து மிளகு வாங்கிட்டுப் போகாம, பிச்சைக்காரப் பசங்க நம்ப பண்பாட்டுக் கூறுகள திருடிக்கிட்டாங்க… ஆரியன் உடந்தையா இருந்திருக்கான்…
ஆரியன் X ஓரியன் என்பது ஆதிகாலத்துலேர்ந்து தொடருது…
மன்னர்: அப்படியானால் Greek civilization…
பாரி: தமிழர் கிளை.
மன்னர்: எகிப்து? சுமேரியா? மாயா? மச்சீந்திரா??
பாரி: எல்லாம் தமிழர் கிளைகள்
மன்னர்: Aztec?
பாரி: Signal weak. ஆனாலும் வாய்ப்பு இருக்கு. தேவனேயப் பாவாணர் அப்டிதான் சொல்லியிருக்கார்…
மன்னர்: Neanderthal?
பாரி: அவங்க Tamil அல்ல. அவர்கள் நம்மிடம் வந்து வேலை பார்த்தவர்கள். நம் அடிமைகள்…
நியாண்டர் செல்வன் அப்டீன்னு ஒருத்தர் ஹண்டர்-கேதரரா தமிழகத்துல பணி செய்து வேட்டையாடி கெடச்சத வெச்சி, ஃபேஸ்புக்குல பேலியோ டயட் சாப்டிட்டு இருந்தார் – உங்களுக்கு நினைவிருக்கா? எல்லாம் பண்பாடற்ற காட்டுமிராண்டி கும்பல் அடிமைங்க…
மன்னர்: அப்ப எதுக்கு அவங்கள அடிமையா வெச்சிருந்தோம்?
பாரி: Kumari Kandam Metro Phase 2. உடலுழைப்பை உயிர திரணமா மதிச்சி அந்த அடிமேங்கதான் அப்படி அசுரவேலைங்கள செய்யமுடியும்…
…தமிழர்கள் எல்லாம் சங்ககாலத்துல பிஸியா இருந்தோமில்ல… ஆற்றுப்படை…
மன்னர்: நான் இன்னொரு முக்கியமான archaeological evidence சொல்றேன்.
Mars-க்கு தமிழ்ல என்ன?
பாரி: செவ்வாய்.
மன்னர்: அதுதான்! NASA Mars-ஐ “Mars” என்கிறது. தமிழன் ஆயிரம் வருடங்களுக்கு முன்னாடியே அதுக்கு செவ்வாய்ன்னு பெயர் வைத்திருக்கான். அவன் அங்கே போகாம எப்படி பெயர் வைத்தான்?
பாரி: எப்டீ? சிவந்த வாய்? அல்லது க்ளாஸ்ஸிகல் வாய்?
மன்னர்:அப்படின்னா தமிழர்கள் solar system-ஐ ஏற்கெனவே survey பண்ணியிருக்காங்க – அவ்வளவுதான் அர்த்தம்…
பாரி: யோசிச்சா – அது Survey மட்டும் இல்லை. Colony.
மன்னர்: ஆதாரம்?
பாரி: “செவ்வாய் தோஷம்”. ஏன் Mars-ல இருக்கிற விஷயம் தமிழ்நாட்டுல கல்யாணத்தை பாதிக்கணும்? Interplanetary administrative jurisdiction!
மன்னர்: அடடா! “செவ்வாய் தோசை” அப்டீங்கறதுலேர்ந்தும் வந்திருக்கும்… அதாவது குமரிக் கண்டத்துக் குமரி ஒருத்தி அவளுடைய செம்பவள வாயைத் திறந்து தோசைத் துணுக்கைச் சாப்பிட்டாள்… இதுதான் உண்மை.
பாரி: Mars Embassy இங்க இருந்திருக்கு. அவனுங்க இங்க வந்திருக்கானுவ…பெரிய அளவில் தமிழன் செவ்வாய் கிரகத்துக்கு ஏற்றுமதி செய்து பொருளீட்டியதற்கு இதே ஒரு பெரிய சான்று…
மன்னர்: ஆ! இது எனக்கே புது தகவலா இருக்கே! எங்கே அந்த Embassy?
பாரி: செவ்வாய்ப்பேட்டை. சேலத்துல இன்னிக்குக் கூட இருக்கு!
மன்னர்: ஆனா நான் இன்னும் deep ஆ போறேன்.
Tamil alphabet மொத்தம் எத்தனை?
பாரி: 247.
மன்னர்: 247. அதை எப்படி எழுதுவீங்க English-ல?
24/7.
பாரி: அய்யய்யோ!
மன்னர்:Tamil civilisation was operational 24/7! தொடர்ந்து அயராமல் கண் துஞ்சாமல் ஆதித் தமிழன் உழைத்திருக்கிறான்…
இதுதான் 247 letters-ன் உண்மையான secret.
பாரி: அய்யோ! நான் இதை miss பண்ணிட்டேன்.
மன்னர்:அதான் field research வேணும்னு சொல்றேன்.
12 உயிர்.
18 மெய்.
12 × 18?
பாரி: 216.
மன்னர்: 216 என்ன?
பாரி: Six cube. 6 × 6 × 6.
மன்னர்: 666!
பாரி: இல்லை, 216.
மன்னர்: Numerically வேற. Symbolically 666. சாத்தான் பைபிள்ல சொல்லியிருக்கிற எண்!!
பாரி: அப்ப Illuminati! இல்லுமினேட்டி கம்மினாட்டிங்க… சதிகாரனுங்க
மன்னர்: அதே!
இப்ப புரியுதா ஏன் அவர்கள் தமிழ் இலக்கணத்தைப் படிக்க விடமாட்டேங்கிறாங்க?
பாரி: யார் படிக்க விடலை?
மன்னர்: அவர்கள்.
பாரி: அவர்கள் யார்?
மன்னர்:அவாள் பெயர நாம்ப சொல்லக்கூடாது.
பாரி: ஆரிய Illuminati?
மன்னர்: நீங்களே சொல்லிட்டீங்க.
பாரி: சொல்லப்போனா actually “Illuminati” என்பதே தமிழிலிருந்து போன வார்த்தை.
மன்னர்: இதையும் விடப் போறதில்லையா… வேர்ச்சொல் ஆராய்ச்சிய ஆரம்பிச்சிட்டீங்களா?
பாரி: “இல் + உமி + நாட்டி.”
இல்லத்தில் உமியை நாட்டியவர்கள். Ancient domestic energy technology.
மன்னர்: உமி என்றால்?
பாரி: அதை அடுத்த வீடியோவில் சொல்றேன்.
Subscribers 5 லட்சம் வந்ததும் Part 2.
மன்னர்: Scientific information ஐ ஆதாரத்தோட பகிர்வதற்கு subscriber target எதுக்கு?
பாரி: Research funding. நம்ப தர்க்கரீதியான ஆராய்ச்சிங்களுக்கும் நிதி தேவைப்படுதுல்ல
மன்னர்: எனக்கு Area 51 பற்றியும் ஒரு theory இருக்கு.
பாரி: Area 51 என்ற பெயரே suspicious. 5 + 1 = 6.
Six directions? வடக்கு, தெற்கு, கிழக்கு, மேற்கு, மேல், கீழ்.
ஆறு திசைகள். ஆறு என்றால்?
மன்னர்: கூவம்?
பாரி: மாத்தி – தமிழ்ப் பண்பாடோட யோசீங்க…
மன்னர்: ஆ! முருகன்!!
பாரி: Exactly! ஆறுமுகம்.
Six faces. Area 51 = Six. Murugan = Six. Murugan = extraterrestrial commander.
மன்னர்: இது கொஞ்சம் ஓவர். நான் இதை ஏற்க மாட்டேன்.
பாரி: ஏன்?
மன்னர்: முருகனை alien என்று சொல்வது colonial framing.
Alien தான் முருகனுடைய descendant.
பாரி:எப்படிங்க சொல்றீங்க?
மன்னர்:முருகனுக்கு வேல். Alien spacecraft-க்கு?
பாரி: Antenna?
மன்னர்: அதுதான் broken Vel.
பாரி: என்னங்க இது?
மன்னர்: நீங்க imagination-ஐ evidence-ஆ பயன்படுத்துறீங்க. நான் evidence-ஐ imagination-ஆ பயன்படுத்துறேன். Difference புரிஞ்சுக்கோங்க.
(...அப்போது ஸ்டூடியோவின் ஒரு மூலையில் இருந்து… கீச்… கீச்… என்று சத்தம். பத்ரியிடம் இது குறித்து, ஒரு பிராது வைக்கவேண்டுமோ?)
பாரி: ஒரு நிமிஷம்.
மன்னர்: என்ன?
பாரி: Camera 3 zoom பண்ணுங்க.
மேசைக்குக் கீழே ஒரு எலி.
(இருவரும் அமைதி காத்தனர்… எலி இவர்களைப் பார்த்தது. இருவரும் எலியைப் பார்த்தார்கள். மூவரையும் நான் பார்த்தேன். எஸ்ராமகிருஷ்ணன் உஷார்!!)
பாரி மெதுவாக: நான் அப்பவே சொன்னேன்ல…
மன்னர்: என்ன?
பாரி: They are already among us. நம்ம கூடவே எப்போதுமே நம்ப மூதாதை எலியன்கள் இருக்கிறார்கள்… நமக்குதான் அவங்களப் பத்தின புரிதல் இல்ல…
(சரி. அடுத்த பகுதியில் இச்சுவையான உரையாடல் தொடரலாம்…)
On Dr N Ganesan’s Claim: “Sanskrit बीज/bīja ‘seed’ derives from Dravidian vittu/viccu/vīca வித்து/விதை/விசை..”
August 7, 2026
This longform post is about languages, roots, transmission directions in the context of Sanskrit & Tamil…
… and more importantly, it seeks to deal with suspect methodologies, premature optimizations, simplistic/superficial generalizations, giant logical leaps, self-referential statements, circular-reasoning, non-existing citations and the like, around some ideas – that have been plaguing the Tamil ‘discourse’ – or what passes for it.
I would also like to ascribe such seemingly unscholarly & infructuous approaches to a child-like eagerness/enthusiasm of some fundamentally good people – to ‘prove’ the ancientestest nature & origins of Tamil, in spite of all the evidence that stare at us in our face and associated kanging – and not to some deleterious motive. Okay – I agree that NOT all such folks are decent & ethical – leave alone being scholarly.
Normally, I do not indulge in major or sustained battles/discussions on X, because in my opinion, the context for the X-platform is not really about longform idea exchanges and also because I am not blue-ticked yet which would have otherwise allowed me to respond in longform. Also – ars longa vita brevis.
Again, I wanted to put in some significant time-effort in terms of approaching & analyzing this particular claim – as there are many many such types of uncalled-for claims that seem to be proliferating in the Tamil<->Sanskrit relationships – and I want to create some kind of a ‘template approach’ to deal with them. An exemplar, if you will.
Yes. I want to approach the claim as rigorously & as politely as possible, with a clear logic and marshalling of whatever evidence that I could muster; but of course I am not at all a Mr KnowAll and I do not have any scholarly pretensions. I continue to be an eager student of Tamil, Sanskrit & English – and assorted other things.
In any case, linguistics++ is only one of my minor interests, really. So, feel free to rebut/join etc in this discussion. Let us all learn together, if we can – with as much civility as needed and possible.
1
Background:
On July 29, 2026 this following discussion happened and I was not privy to that – am providing just the immediate context.
It was one rabid, frothing-at-the-mouth ‘Aravind’ who started off with an obtuse set of TamilSupremacist-Dravidian assertions. Pure unadulterated hatecraft. Usual story/fiction: Aryan invaders foisted themselves and Sanskrit on Tamilnadu post 13th century CE.
Here’s were Sri N Ganesan (henceforth NG) introduces the idea as in the subject/title of this post.
And ‘dagalti’ asks a follow-up query and NG answers, looping me in. As under.
I responded to him – and this post is the result of that undertaking from me to respond soon.
There was also another short exchange between me and NG:
Rest of the post is going to be about expanding on my observation:
~”Sanskrit bīja ‘seed’ derives from Dravidian vittu/viccu/vīca” is NOT established by DEDR 5401 & is phonologically weak as presented.
Ideally I would like to use ‘Dravidian’ instead of Dravidian, since it is a made up category-name chistened fairly recently, unlike the monikers Tamil or Sanskrit. It also has this heavy baggage of having been politically loaded. But, writing ‘Dravidian’ everytime could be jarring, so am avoiding that.
To the extent that my typing would allow for, I have used International Phonetic Alphabet (IPA), showing the correct pronunciation..
2
DEDR 5401
Dravidian Etymological Dictionary of 1984 (often abbreviated as DEDR), is a major academic resource painstakingly compiled and annotated by T. Burrow and M. B. Emeneau. Very reasonably comprehensive.
DEDR 5401 refers to a particular entry – that groups a large set of Dravidian forms meaning ‘sow’, ‘seed’, ‘semen’, ‘testicle’, and related notions. The distribution across South, Central and North Dravidian languages makes the underlying Dravidian family cohesive.
It is important to remember as a backgrounder that, DEDR is a comparative dictionary organised into proposed etymological groups, rather than a series of claims that every listed surface form must be inherited directly and regularly.
The important qualification occurs in the entry itself:
“Go., Kuwi, and Malt. words for ‘seed’ may be < IA.”
That warning matters. Burrow and Emeneau were explicitly allowing that forms such as Gondi vījā, Kuwi bica/bicca, and Malto bíci might be loans from Indo-Aryan, presumably from forms related to Sanskrit bīja.
Therefore, these particular forms cannot safely be used as independent evidence for a Dravidian development.
vittu -> viccu -> vīca -> bīja
That would risk circular reasoning. Some of the closest-sounding forms may already be Indo-Aryan loans.
3
What can reasonably be reconstructed for Dravidian?
The underlying family is usually represented approximately as something like:
- verbal base *vit- / *vitt-, ‘to sow, scatter seed’
- noun *vitt-, ‘seed’
- derivatives with suffixes, such as Tamil vitai
The exact Proto-Dravidian reconstruction depends on how alternations among vit-, vitt-, vitay-, vicc- are analysed.
Tamil forms such as:
- வித்து vittu, seed, semen
- விதை vitai, seed
- விதை- vita(i)-, to sow
- விச்சு viccu, seed or sowing-related form
…belong to the same general Dravidian lexical family according to DEDR. That much is reasonable.
But DEDR 5401 does not itself reconstruct Sanskrit bīja from this family.
So, the reason as to why this extract was used by NG is not at all clear!
4
Is vittu > viccu plausible?
Tamil and its sister/other languages exhibit historically conditioned palatalisation and alternations involving k/c, c/y, and consonants adjacent to front vowels or y. However, a specific development vittu > viccu requires its own comparative and morphological evidence and should not be justified by a general Tamil rule tt > cc.
One cannot simply posit a general rule: tt > cc, without specifying:
- the earlier phonological environment
- the chronological stage
- parallel examples
- whether the form is inherited, dialectal, analogical or expressive
The examples given in the claim of NG do NOT establish such a rule.
பச்சை : பாசி – paccai and pāci cannot simply be treated as an illustration of free cc : c alternation. Their vowel quantities, morphology and lexical histories also need explanation.
கொவ்வை : கோவை – This pair likewise involves more than geminate simplification. It has differences in vowel length and medial consonantal structure.
Similarity alone does not prove that it illustrates the development required for vittu > viccu.
விச்சு : வீசு – This comparison is particularly problematic.
Tamil வீசு vīcu, ‘to throw, fling, wave, blow, spread’, belongs in DEDR to a separate comparison associated with scattering or throwing, referenced by DEDR 5400 vitir- in the quoted entry. DEDR’s “Cf. 5400 Ta. vitir” indicates comparison, not an assertion that vīcu regularly derives from vittu.
A derivation such as vittu > viccu > vīcu would require, at minimum:
- tt > cc
- loss of gemination cc > c
- i > ī
- and a semantic development
It may possible that each step might conceivably occur somewhere, but the sequence needs evidence.
It cannot be inferred merely from resemblance as comfortingly assumed & indicated by NG.
In fact, this ‘resemblance’ issue is the one that is there in most of the takes of ‘folk etymologists’ like Mannarmannan & Paari Saalan, that plague the Tamil discussions.
5
The proposed vīca > bīja equation
This is the weakest part of the argument or the process for claim by NG.
Sanskrit bīja /biːd͡ʑa/ ‘seed’ and a proposed Dravidian form vīca or vīja look moderately similar, but historical etymology requires regular sound correspondences.
A borrowing from Dravidian *vitt- into Indo-Aryan as bīja (as claimed by NG) would definitely require explanations for:
| Dravidian | Sanskrit | Problem |
|---|---|---|
| initial v- | b- | Possible in some borrowing situations, but must be demonstrated |
| medial -tt- | -j- | No obvious regular substitution |
| final consonant | final -a | Sanskrit nominal adaptation is possible |
| short i | long ī | Requires an account or an example |
| geminate stop | voiced palatal affricate | Major unexplained change, this is surprising |
The change *vitt- > bīja- is therefore not a transparent or recognised sound substitution – UNLESS NG can satisfy every one of the above 5 criteria.
One might instead compare the later Dravidian forms vīja, bica, bíci, but DEDR itself warns that precisely these may come from Indo-Aryan.
They are consequently poor evidence for the opposite direction (Dravidian -> Sanskrit) of borrowing.
6
What is the accepted etymology of Sanskrit bīja?
Sanskrit bīja unquestionably means ‘seed’, and by extension ‘germ’, ‘source’, ‘cause’, generative material, semen and, in tantric usage, a ‘seed syllable’. The semantic explanation of bīja-mantra as a compact sound containing generative spiritual potency is traditional and unobjectionable.
I will NOT dispute that its deeper etymology, however, is uncertain at least in my limited knowledge. It seems to lack a straightforward and universally accepted Indo-European derivation. Such uncertainty makes a substrate or borrowing hypothesis possible in principle, but:
‘Uncertain within Indo-European’ does not automatically mean ‘borrowed from Dravidian!’
To establish Dravidian origin, scholars like NG would definitely need:
- a reconstructible Dravidian source form predating Indo-Aryan attestation
- regular or independently paralleled sound substitutions
- plausible geographical and chronological contact
- and exclusion of borrowing in the reverse direction
The proposed argument of NG supplies mainly semantic similarity and surface resemblance.
But one needs arguments that are really sound and substantive to present a scholarly take!
7
Is vit- a Sanskrit dhātu derived from Dravidian?
The wording of NG: “vit- is the dhātu-vēr in Dravidian” unfortunately mixes Sanskrit grammatical terminology with comparative reconstruction.
A better formulation would perhaps be: “Proto-Dravidian appears to have had a verbal root or base *vit- / *vitt-, ‘sow’.”
Calling it a dhātu is understandable informally, but Sanskrit grammatical roots and comparative Dravidian reconstructions belong to different descriptive frameworks.
Further, the existence of a (A) Dravidian root *vit- does not show that (B) Sanskrit bīja comes from it.
The two propositions A and B are separate which NG has to note of.
8
The Vināyakar Akaval claim
The contentious line is: “மூன்று கண்ணும் மும்மதச் சுவடும்..”
Project Madurai’s text (specifically cited by NG) and commentary interpret மும்மதச் சுவடு as the marks or traces produced by three kinds or streams of elephant rut-fluid. The particular commentary of the great Sri TP Meenakshi Sundaram Pillai, hosted there gives the names of those 3 as: கன்ன மதம், கபோல மதம், கோச மதம்…
…one would suppose that, after referring to the Project Madurai in the context of Akaval, NG would quote this exact reference, actually cited by him!
But NG ‘quotes’ something different! கர்ண மதம், கபோல மதம், பீஜ மதம்!! பீஜ and NOT கோச as in his reference! When asked about NG replied, as in the snippet from the Section1 above – “many scholars explain the பீஜ மதம்.”
I was slightly surprised by the defensive ‘I am my own citation’ kind of response, but that’s not a significant issue in the big picture of a host of other concerning lacunae in the claims of NG.
Of course one is aware that in a few glosses of the phrase mummdam, bīja-mada is given as a lexical explanation – but then NONE of them are of the incredible scholarly levels of Sri TPM Pillai!
Therefore:
- மும்மதம் in the poem has no etymological bearing on Sanskrit bīja.
- The reading பீஜ மதம் appears to be one modern anatomical or Sanskritising gloss among variants.
- Even were bīja-mada an authentic technical term, it would merely use Sanskrit bīja in the sense ‘semen/generative fluid’. It would not prove that bīja originated in Tamil or Dravidian.
The poem ‘Vinayakar Akaval’ brought in by NG to prove his claim, is consequently irrelevant to the proposed etymology.
9
Conclusion
I hope, at least Dr N Ganesan has read this far… :-) In spite of this post is already some 1900+ words in length! Loooooong form indeed! But I think it would be an useful template or a framework to respond to such claims, hopefully… at least for me!
It also took me upwards of 7 hours to process claims, collect details, organize them and then respond comprehensively (one hopes so!) to the claims made by NG.
But.
I would be very eager to know NG’s response (and interested others) in terms of defending or revising his claims – point-by-point AND with tangible, verifiable & scholarly evidence.
Anyway. Here’s hoping this would encourage decent & evidence-logic based discussions on one of the vexatious issues with our Tamil. Thanks.
(END)
நல்லதங்காள் 2.0: ஒருமாதிரி ஜென்-ஸீக்களுக்காகவென ஆரம்பித்து வழக்கமான பாணியில் போஸ்ட்-மாடர்ன் கதை சொல்லல்
August 5, 2026
இதனை, கிணற்றின் விளிம்பில் ஒரு deconstruction எனவொரு மாதிரியாகவும் புரிந்து கொல்லலாம்.
ஒரு காலத்தில், அதாவது Wi-Fi கண்டுபிடிக்கப்படுவதற்கு முன்பும், ப்ளெட்டி குடும்ப WhatsApp குழுக்கள் தோன்றுவதற்கு முன்பும், நல்லதங்காள் என்ற பெண் வாழ்ந்தாள். அவளுடைய வாழ்க்கையைப் பற்றிய எல்லா முடிவுகளையும் அவளைத் தவிர மற்றவர்கள் எடுத்துக் கொண்டிருந்தனர். இதுதான் அந்தக் காலத்தின் ‘குடும்ப விழுமியங்கள்’. என்ன wtf. இது அப்பட்டமான patriarchy. அவ்ளோதான் கதை.
-0-0-0-0-0-
நல்லதங்காளுக்கு ஏழு குழந்தைகள். ‘Family planning என்பது மேற்கத்திய சதி’ என்று அக்கால சமூகமே முடிவு செய்திருக்க வேண்டும். கணவன் காசிராஜன். குடிகாரன். டாஸ்மாக்கில் செந்தில்பாலாஜிக்குக் கப்பம் கட்டவே அவனுக்கு நேரம் போதவில்லை. எப்படியும், திருட்டுத் திராவிட அரசுகள் கொடுத்த பிச்சை ‘உரிமைத் தொகை’ களை அப்படியே திருப்பி டாஸ்மாக் கடைகளுக்கே கொடுத்துக்கொண்டிருந்த குடிமகன் தான் அவன்.
காசிராஜன் பெயரில் ராஜா இருந்தாலும் வீட்டில் காசே இல்லை, cause இல்லையென்றால் பின்னர் எப்படி எஃபெக்ட் வரும்? ரேஷன் கடை புழுத்த அரிசிகூட வீட்டில் இல்லை. வறட்சி வந்தது.
வழக்கம்போல ‘ஏ திமிர் பிடித்த கர்நாடகாவே! காவிரி நீரைத் திறந்து விடு’ எனச் சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் அது வைகைக் கறை படிந்த நிலம். தமிழகத்தின் தென்னகம்.
நீரில்லை. வயலில் பயிர் இல்லை. வீட்டில் உணவு இல்லை. ஆனால் ஊர்ப் பெரியவர்கள் ஆலோசனை மட்டும் டன் கணக்கில் வைத்திருந்தார்கள். கேட்டால் வாட்ஸ்அப் ஃபார்வர்ட் என்றார்கள். இருந்தாலும், நாங்க பேக்வர்ட் எங்களை வறட்சிப் படுத்திவிட்டார்கள் வந்தேறி ஆரியர் என்றார்கள். பெரிசுங்கன்னாலே தொல்லைதான்.
“பெண் என்றால் பொறுமையாக இருக்க வேண்டும்.” – ஆனா அதே சமயம் – ராணிமங்கம்மா அல்லிராணி வேலு நாச்சியார் எனப் புல்லரித்துக் கொள்வார்கள், ப்ளடி.
“குடும்ப மானம் காக்க வேண்டும்.” – அதே சமயம் குடித்துவிட்டு வந்து சொந்த மகளையே ரேப் செய்வார்கள்…
“கஷ்டம் வந்தால் கடவுளை நினைக்க வேண்டும்.” – ஆனா கஷ்டம் என் மூலமா வந்தா பேசாம மூடிக்கினு போய்டணும், கேட்டியா?
அரிசி கேட்டால் அப்ஸ்ட்ராக்ட் தத்துவம் இலவசமாகக் கிடைத்தது. வெளங்கிடும்.
ஒருநாள் நல்லதங்காள் தன் அண்ணன் நல்லண்ணன் வீட்டுக்குச் செல்ல முடிவு செய்தாள். ‘Blood is thicker than water’ என்ற பழமொழியை நம்பினாள். ஆனால் அந்தப் பழமொழிக்கு கீழே சிறிய எழுத்தில் ‘Terms and conditions apply. Sister-in-law approval mandatory’ என்று இருந்ததை அவள் கவனிக்கவில்லை. அண்ணி நல்லதங்காளை கெட்டநாத்தியாக நினைத்தாள்; ஏனெனில், அவள் கூகில் ட்ரான்ஸ்லேஷன் சரியில்லை.
எது எப்படியோ. வேறுவழியில்லாத நல்லதங்காள், ஏழு குழந்தைகளையும் கூட்டிக்கொண்டு காசிராஜன் சகவாசமே வேண்டாம் என வெளி நடப்பு செய்தாள். குழந்தைகள் வழியில் தொடர்ந்து கேட்டனர்:
“அம்மா, இன்னும் எவ்வளவு டிஸ்டென்ஸ்?”
“பொட்டிக் கடேல குர்குரே பாக்கெட் வாங்கிக் கொடுக்கறியா?”
“அம்மா, அடுத்த மீல்ஸ் எங்க? எவ்ளோ நேரம் நான் மீம்ஸ் பாத்துக்கிட்டு இருக்கறது?”
“அம்மா, hotspot இருக்கா? டவரே கெடக்க மாட்டேங்குதே!”
கடைசி இரண்டு கேள்விகளை யார் கேட்டார்கள் என்பது வரலாற்றுக் கதையாடல் பிரச்சினை. சில ஆய்வாளர்கள் அது பின்னாளில் சேர்க்கப்பட்ட இடைச்செருகல் என்கிறார்கள். பல தமிழ்தேசியப் பேராசிரியர்கள், ஏன் அந்தக் காலத்திலேயே எங்கள் செந்தமிழ் முப்பாட்டனார்கள் இண்டெர்னெட் மொபைல் ஃபோன் கண்டுபிடித்திருக்க மாட்டார்களா எனக் கேட்டார்கள். “உலகத்துக்கே இரும்பைக் கண்டுபிடித்துச் சொன்னவர்கள் எங்கள் லெமூரியர்கள்தாமே?”
நல்லண்ணன் அப்போது வீட்டில் இல்லை. அவனுடைய மனைவி மூளியலங்காரி இருந்தாள். பழைய கதையில் அவள் ‘கொடூர அண்ணி.’ நம்முடைய புதிய critical edition-ல் அவள் patriarchy-யின் middle-management அதிகாரி. வீட்டின் உணவு, கதவு, சமையலறை, குடும்ப மரியாதை ஆகிய சிறு அதிகாரங்கள் மட்டுமே அவளிடம் இருந்தன. அவற்றை அவள் முழு தீவிரத்துடன் பயன்படுத்தினாள்.
ஏனெனில் மேலிருந்து ஒடுக்கப்பட்டவர் கீழே ஒருவரைக் கண்டால், hierarchy தன்னை reproduce செய்துகொள்ளும்.
“எதற்காக வந்தாய்?” என்றாள் மூளியலங்காரி.
நல்லதங்காள்: “குழந்தைகள் பசித்திருக்கிறார்கள்.”
“அதற்காக இங்கேயா வருவாய்? குடும்பத்தோடு வந்திருக்கிறாயே! முன்பே calendar invite அனுப்பியிருக்கலாமே?”
“நான் கூக்ல் calendar உபயோகிப்பது இல்லை, .”
“குறைந்த பட்சம் ஒரு வாட்ஸ்அப் மெஸ்ஸேஜ்?”
“என் ஃபோன்ல சார்ஜே இல்லை! நல்லண்ணன் தான் நல்லெண்ணத்தோட டாப்-அப் செஞ்சி கொடுக்கறேன்னான்…”
“அதுதான் பிரச்சினை. திட்டமிடல் இல்லை. Financial literacy இல்லை. இப்போது emotional blackmail. தேவையா? உன்னோட எக்ஸ்பெக்டேஷனுக்கும் ஒரு எல்லை வேண்டாமா?”
இதைச் சொல்லிக்கொண்டே மூளியலங்காரி தன் LinkedIn-ல் “boundaries are part of self-care” என்று சாட்ஜிபிடி உதவியுடன் பதிவிட்டாள். பதிலுக்கு நிறைய லிங்க்ட்இன்ன ஆண்கள் DM செய்து “ஏன், நாங்களும் உனக்கு உதவி செய்ய முடியுமே! பக்கத்து கஃபேகாஃபிடேயில் ஆரம்பிக்கலாமா? உன் முகம் அழகாக இருக்கிறது… உன் கட்டுரை அதை விட…”
…மூளியலங்காரி, நல்லதங்காளுக்கு உடைந்த பாத்திரத்தில் பழைய அழுகிய ஜவ்வரிசி மாவைத் தந்தாள். அடுப்புக்கு ஈர விறகு. சமைக்க துளையுள்ள பானை. பின்னர், “வாய்ப்பு கொடுத்தேன்; பயன்படுத்தத் தெரியவில்லை” என்றாள். இது சமகால நிறுவனங்களில் PIP performance improvement plan என்று அழைக்கப்படுகிறது.
குழந்தைகள் அழுதனர், அவர்களுக்கு வேற என்ன வேலை.
நல்லதங்காள் மௌனமாக இருந்தாள். ஏனெனில் ஜென்ஸீ கதையாசிரியர்கள் துன்புறும் பெண்களுக்கு நீண்ட உரையாடல் எழுத மாட்டார்கள். அவர்கள் கண்ணீர், கற்பு, தியாகம் ஆகிய மூன்று reaction emojis மட்டுமே வழங்குவார்கள். உங்களுக்கு எந்த இமோஜி தேவையோ இட்டுக் கொள்ளவும்.
சரி. இப்போது நல்லதங்காள் வெளியேறினாள். ஏனெனில், முன்னதாக மூளியலங்காரி கதவடைப்பு செய்திருந்தாள்.
இங்கே narrator (நான் தான்!) திடீரென்று கதையை நிறுத்துகிறான்.
Narrator: “டேய் வாசகா! அடுத்ததாக நீ எதிர்பார்ப்பது கிணறு.” (வாசகிக்கு இதனைப் பெண்படுத்திக்கொள்ளவும்)
வாசகர்: “ஆம். எனக்கும் Original plot தெரியும். இப்பதான் ஜெமினியில் கேட்டேன். ஆனால் அந்த ஸ்டூடியோவ எப்பவோ இழுத்து மூடிட்டாங்களாம்!”
நல்லதங்காள்: “ஒரு நிமிடம்! என் வாழ்க்கையை ஏன் எல்லோரும் spoiler-alert பண்ணுகிறீர்கள்?”
களிம்பு தடவிக் கொள்ளாமல் விளிம்பு நிலையில் இருந்த அவள் கதையின் ஓரத்திலிருந்து வெளியே வந்து ஆசிரியரிடம் கேட்டாள்:
“எனக்கு வேறு option இருக்கறாமாறீ எழுதவே முடியாதா?”
ஆசிரியர் பதற்றமடைந்தார். (இவரும் அதே நர்ரேட்டர் தான்!)
“இது புகழ்பெற்ற சோகக் கதை. நீ கிணற்றில் குதிக்காவிட்டால் cultural authenticity போய்விடும். அந்த்ரொபாலஜி பத்தி ராஜன்குறை கிருஷ்ணன் ரோஸா வஸந்தெல்லாம் என்ன சொல்லியிருக்காங்க தெரியுமா?”
நல்லதங்காள்: “என் குழந்தைகள் இறந்தால்தான் உங்கள் culture authentic ஆகுமா?”
“அது தாய்மையின் உச்சம். அதைத்தான் எங்களுக்கு மிஷெல் ஃபூக்கோ சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார்… ஜெயுமோகன் கூட இது குறித்து ஒரு சுயமுன்னேற்றப் பதிவு போட்டிருக்கார்!”
“ஜெயமோகனோட எல்லா பதிவும் சுயமுன்னேற்றம் பத்திதான்… எனக்கு அதுதான் இப்ப ரொம்ப தேவையா?”
“அப்ப சாரு நிவேதிதா? எஸ் ராமகிருஷ்ணன்?? இவங்க சொன்னா பரவாயில்லயா?”
“கண்ட கழுதெங்க பத்தி பேச நான் இங்க வரல… சாப்பாடு கொடுக்காத சமூகம் குற்றமற்றது; ஆனால் – குழந்தைகளோடு இறந்த பெண் தெய்வமா?”
Critical theory அங்கே background music போல ஒலித்தது.
நல்லதங்காள் கிணற்றின் அருகில் நின்றாள். குழந்தைகளைப் பார்த்தாள். கிணற்றைப் பார்த்தாள். பின்னர் camera-வைப் பார்த்தாள். சமூக சாட்சியமாக ஒரு கடைசி ஸெல்ஃபி எடுத்துக் கொள்ள வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது.
“இந்தக் கிணறு வெறும் கிணறு அல்ல. இது feudal patriarchy-யின் narrative apparatus. குடும்பம் என்னை வெளியே தள்ளியது. சமூகம் உதவி செய்யவில்லை. ஆனால் climax-ல் என் தனிப்பட்ட முடிவையே moral lesson ஆக்கப் போகிறார்கள்.”
மூத்த குழந்தை கேட்டது:
“அம்மா, அப்படின்னா, நாம என்ன செய்யப் போறோம்?”
“கிணற்றை deconstruct செய்யப் போகிறோம்.”
அவர்கள் கிணற்றுக்குள் குதிக்கவில்லை. அதற்கு முன் ஒரு selfie எடுத்தனர்.
Caption: “All is well, that ends in a well.”
இன்ஸ்டாவுக்காக ஒரு ரீலும் போட்டனர். விஜய் படப்பாட்டு மெட்டு ஒன்றின் பின்புலத்தில் குடும்பத்தோடு குத்தாட்டம்.
பின்னர் நல்லதங்காள் அருகிலிருந்த திராவிட அபலைப் பெண்களைச் சேர்த்தாள். விதவைகள், பசியால் தவித்தவர்கள், வீட்டிலிருந்து விரட்டப்பட்டவர்கள், குடிகாரர்களால் உதைத்துத் துரத்தப் பட்டவர்கள். வீச்சரிவாளால் வெட்டப் பட்டவர்கள், குடிகார சொந்தத் தகப்பன்/சகோதரர்களால் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப் பட்டவர்கள், அநாதையாக விடப்பட்ட இரண்டாம்/மூன்றாம் தாரப் பெண்டாட்டிகள். திராவிட இளைஞர்களால் விரட்டப் பட்ட தாய்மார்கள்…
அவர்கள் “நல்லதங்காள் பரஸ்பர உதவி சங்கம்” என ஒரு Selfie Help Group தொடங்கினர்.
முதல் தீர்மானம் போட்டனர்:
“தற்கொலைக்குத் தள்ளும் கதைகளை பக்திப் பாடலாக்கவோ நாட்டார் கதையாக்கவோ கூடாது.”
இந்த இயக்கம் viral ஆனது. #JusticeForNallathangal, #SevenKidsSevenRights, #OpenTheGranary ஆகிய hashtags, trend ஆயின.
நல்லண்ணன் திரும்பிவந்தான். நடந்ததை அறிந்து வீச்சரிவாளை எடுத்தான். சாதிப் பெருமை பேசினான். அவன் திராவிடன்.
“என் மனைவியைத் தண்டிப்பேன்!”
நல்லதங்காள் கையை உயர்த்தினாள்.
“Stop. இதுதான் toxic masculinity season two. நான் உதவி கேட்டபோது நீ எங்கே இருந்தாய்? இப்போது வாள் எடுத்தால் hero ஆகி விடுவாயா? அடுத்து முதலையமச்சராகவே ஆகிவிடலாம் எனக் கனவு காண்கிறாயா?”
நல்லண்ணன் வாளை மெதுவாகக் கீழே வைத்தான். வாளாவிருந்தான். வாள்வாங்கு வாள்ந்தான், ஏனெனில் அவன் திராவிடன், தனித்தமிழ் வெறியன், ழ அவனுக்குச் சுட்டுப்போட்டாலும் வராது.
எது எப்படியோ – நல்லண்ணன் நல்லதங்காளைக் கேட்டான்: “அப்படியானால் என்ன செய்ய வேண்டும்?”
“முதலில் கேள். மன்னிப்பு கேள். பிறகு மறுபடியும் மன்னிப்பு கேள். அடுத்து, வீட்டிலுள்ள தானியத்தைப் பகிர். அதன் பின் unpaid care, household work பற்றி workshop attend பண்ணு. அது வரை நீ அண்ணனில்ல, நீ எனக்கு அண்ணனில்ல – அப்டிதான் மணிரத்னம் படத்துல வசனம் இருக்கும்.”
மூளியலங்காரியும் முன்வந்தாள்.
“பழி… வேண்டாம், எனக்கு வேண்டாம்… villain ஆக்கிட்டாங்க… என்னை மட்டும் villain ஆக்கிட்டாங்க. மணிரத்ன வசனம் எனக்கும்தான் தெரியும்… இந்த வீட்டில் உணவின் மீது உண்மையான உரிமை யாருக்கு இருந்தது? நான் வீட்டின் கதவை அடைத்தேன் – ஆனால் கதவை அமைத்தது யார்? ஒரு ஆணாதிக்க தச்சர் தானே? வீட்டைக் கட்டியது யார்? ஆதிக்கவெறி கொண்ட ஒரு ஆண் மேஸ்திரிதானே?”
அனைவரும் சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தனர். பின்னர் narrator நைஸாக மெதுவாகக் கதையை முடிக்க முயன்றான். ஏனெனில் அவன் மனைவி அவனுக்கு ultimatum கொடுத்திருந்தாள். “சும்மா கதை எழுதறேன் கட்டுரை எழுதறேன் கத்தரிக்கா நறுக்கறேன்னு கதவுடாம மொதல்ல பத்துபாத்திரம் தேய்!”
…நல்லதங்காள் தடுத்தாள்.
“இன்னும் முடிவில்லை.”
“என்ன வேண்டும்?”
“எனக்கு கோவில் வேண்டாம். பொங்கல் விழாவில் அழுது பாடும் கதை வேண்டாம். உயிரோடு இருக்கும் பெண்களுக்கு உணவு, பாதுகாப்பு, சொத்துரிமை, மனநல உதவி வேண்டும்.”
“அது climax-க்கு சற்றே policy-heavy ஆக இருக்கிறது.”
“அப்படியே எழுதுங்கள்.”
இறுதியில் நல்லதங்காள் தெய்வமாகவில்லை. Motivational speaker-ஆகவும் மாறவில்லை. நாட்டாரியல் ஆராய்ச்சி என்ற பெயரில் பாளையங்கோட்டைப் பாதிரிகளால் கழிசடை ரிஸர்ச்சும் செய்யப் படவில்லை.
மாறாக – அவள் ஊரில் பொதுச் சமையலறை, குழந்தை பராமரிப்பு மையம், பெண்களுக்கான அவசர நிதி ஆகியவற்றை உருவாக்கினாள். டாஸ்மாக் கடைகளை இழுத்து மூடி எரித்துச் சாம்பலாக்கினாள்.
கே அண்ணாமலை அவர் பங்குக்கு அகமகிழ்ந்து அவளுக்கு விழா எடுத்து வீ-த-லீடர்ஸ் உறுப்பினர் அட்டையை வழங்கினார். “எனக்கு அம்பது லட்சம் லீடர்ஸ் வேண்டும். ஆகவே தமிழ்நாட்டில் பெண்கள் படும் பாட்டுக்கு பாரதீயஜனதா கட்சி பொறுப்பானால், பாஜகவையும் எதிர்த்து விமர்சிப்பேன்” என்றார்.
ஆனால் – தவேக விஜய் விசிறியான நல்லதங்காள், லீடர்-உறுப்பினராக மறுத்தாள். மேலும் அவளுக்கு அட்டை என்பது ரத்தத்தை உறிஞ்சிவிடும் என முந்தா நாள் வாட்ஸ்அப் செய்தி வந்திருந்தது.
அனைவராலும் அம்போவென விடப்பட்ட கிணறு மட்டும் தனிமையில் வாடிக்கொண்டு இருந்தது. பாவம்.
சுபம்.
Silappadikaram
Just reread (not really) Silappadikaram and honestly it is still a very modern netflixy sob-story, with its own sob-titles/cantos or kāthais.
Rich, spoilt way’lay’ing d00d blows up his marriage for a lay-dancer, discovers financial planning only after chapter 11 bankruptcy (unlike DMK Karunanidhi1, who did all the debauchery and totally laughed all the way to his dirty hoard for next 1000+ generations), goes to Madurai w/ his wife’s anklet like it is a start-up pivot.
The state executes him w/o basic due diligence; enraged heroine wifey walks in with receipts, proves the justice system failed, & literally bloody burns down the whole fucking city. Oh man.
~900s CE scribed Tamil true-fiction/classic says: marry well, know the lay-of-the-land, philander safely especially when the rubber hits the hittable, audit jewellery properly & never underestimate an angry woman with documentation.
Oneliner synopsis: One may be a total social retard and thrive, but without a suitable fire-retardant, he is toast.
Manimekalai
Just reread (um, not really) Manimekalai and it is basically the ancient (supposedly) Tamil version of someone inheriting everyone else’s drama and – sadly choosing instead – psycho-therapy, ethics, and of all things, Buddhism. Woe man.
A dancer’s daughter is expected to continue the dravidian family brand, a prince becomes dangerously obsessed with her, and the whole city behaves like ‘romantic pursuit’ is a valid governance model – reminds one of MK Stalin in his lay-days2, doesn’t it? So much for the ‘lay’ered narrative.
Anyway. Manimekalai says absolutely not to that period MK Stalin, gets divine relocation services, receives a magical begging bowl with unlimited food distribution capacity (of course, the substance of the wet-dreams of all shades of shady Dravidian politicos), and turns her life into a social welfare programme with metaphysics attached.
Meanwhile, the plot keeps thickening & pausing for debates on karma, rebirth, hunger, desire, compassion, and why everyone should bloody well stop making their personal cravings, society’s problem. It starts like a sequel to Silappadikaram, then becomes part courtroom, part philosophy seminar, part anti-horny public service announcement. What the fuck.
‘Ancient’ Tamil literature really said: your parents’ scandal is not your destiny, male attention is not a career path, and the best revenge is feeding the poor while achieving detachment. Whatever.
Oneliner synopsis: A superbowl can also be a supper bowl, as long as it isn’t lost supper – so supperess your desires, you retards!
Full disclosure:
The ‘inspiration’ for the above uncalled-for quickies came from:
Warning: Depending on how my fellow 7½s receive & react to this kind of irreverently respectful commentary (or nonsense, if you will) on the holy-cows of Tamil pride – this scholarly effort of synopsizing and adapting things for this crazed GenZ fellows, may or may not continue…
-0-0-0-0-
- “Karunanidhi has long dominated Tamil Nadu’s politics. He is the unquestioned leader of the DMK, a regional Tamil party with no obvious ideology other than support for Karunanidhi and a desire to remain in power.” ↩︎
- “Stalin had something of a thuggish reputation in the 1970s, including alleged involvement in multiple sex scandals. (Many in Chennai still tell stories, perhaps apocryphal, of pretty girls being plucked off the streets and handed over to Stalin for his amusement.) He matured and shed this image in the late 1980s…” THE SONS ALSO RISE: KARUNANIDHI KEEPS POWER IN THE FAMILY ↩︎
ஆம்.
1
இந்த மாதிரி பணம் கொடுத்து, சதித்திட்டச் சதிராடி தொழில்முறையில் பெரிய அளவில் எம்எல்ஏக்களை (அதுவும் சொந்தக் கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்களை) மொத்தமாகவும் சில்லறையாகவும் வாங்கும் ஈனச் செயலை (எனக்குத் தெரிந்து) இந்தியாவிலேயே முதலில் செய்த அயோக்கியக் கும்பல் இந்தப் பொறுக்கிகளுக்காக, பொறுக்கிகளால், பொறுக்கித்தனமாக நடத்தப்படும் திமுக – திராவிட முன்னேற்றக் கழகமே.
இதில் மாற்றுக் கருத்துக்கு இடமே இல்லை!
அதிலும், இந்த கருணாநிதிதான் முதலில் இந்தக் கேவலமான அசிங்கத்தைச் செய்தது… நிலைமை இப்படித் தொடர்ந்து இருக்கையிலே இந்த திமுக கும்பலுக்கு எப்படி இந்த நடிகர் விஜய்குஜய் விசிலடிச்சான் குஞ்சப்பர்கள் நடத்தும் குதிரைபேர அரசியல் பற்றிப் பேச வக்கிருக்கிறது, சொல்லுங்கள்?
2
1969: திராவிட ‘அறிஞர்’ அண்ணாதுரை மறைவுக்குப் பிறகு, திமுகவில் ஏற்பட்ட சதிகார-அதிகாரப் போட்டியின் போது, கருணாநிதி, தனக்கே உரித்தான மிகுந்த குள்ளநரித்தனச் சூழ்ச்சியுடனும் வக்கிரத் தந்திரத்தனத்துடனும் – முழு செயல் முறையையும் தன் வசப்படுத்தினார்.
…அதில், தமக்கு ஆதரவு கொடுப்பதற்காக ஒவ்வொரு திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினருக்கும் தலா ரூ. 5,000 முதல் ரூ. 10,000 வரை நிதி ஊக்கத்தொகை வழங்கியதும் அடங்கும்…
3
கள்ளத்தனம் செய்த காதகன் கருணாநிதி & கம்பெனி லீலைகள் 1967ல் திமுக ஆட்சிக்கு முன்பே பரவலாகத் தெரிந்தாலும், சிலபல முறை அண்ணாத்துரையே அதற்கு அரைகுறை மனதுடன் முட்டுக் கட்டைகள் போட்டாலும், ஆட்சி அமைந்த பின் கருணாநிதியின் அழிச்சாட்டியம் அதிகமானது.
இந்தப் பின்னணியில் – 1968 ஆம் ஆண்டில் சென்னை மாநகராட்சியின் மேயரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிய நேரம் வந்தபோது, பல காரணிகள் திமுகவுக்குச் சாதமாகவும் பாதகமாகவும் இருந்த நிலையில் – ஒரு நல்ல ஆத்மாவும் இந்தக் கேடுகெட்ட திராவிட திமுகவில் இருந்தது தெரியவந்தது… மேலும், இயற்கையாகவே, கருணாநிதி கோஷ்டியினரையும் அம்முடிவு பாதித்தது.
சரி.
முதலாவதாக, மாநகராட்சி தேர்தல்களில் திமுக ஒப்பீட்டளவில் மிக மிகக் குறைவான ஒட்டுவித்தியாச வெற்றிகளையே பெற்றது – இதற்குக் காரணம் ‘படித்த வகுப்பினர்’ வாக்களிக்கவே (வழக்கம்போலவே!) செல்லவில்லை – மேலும், இம்மாதிரி நடுத்தர மற்றும் உயர்வர்க்க வாக்காளர்கள் அதிக அளவில் வாக்களித்திருந்தால், முடிவுகள் இன்னும் மோசமாக ஆகி திமுக தோற்றிருக்கலாம் (ஆகவே காங்கிரஸ் வெற்றி பெற்றிருக்கலாம்) எனவும் ஒரு சாத்தியக் கூறு இருந்தது… அண்ணாதுரைக்கு இது ஒருமாதிரி கலக்கமாக இருந்தது. ஆனால், அவர் சுதாரித்துக்கொண்டு கருணாநிதி கும்பலை மட்டுப் படுத்தியதால்தான் ஒருமாதிரி முதலுக்கே மோசமில்லாமல் போயிற்று.
இரண்டாவதாக, முன்னாள் திமுக மேயர் முனுசாமி + மாநகராட்சியில் முனுசாமி அணியைச் சேர்ந்த உறுப்பினரான மைனர் மோசஸ் ஆகியோரின் மீது சுமத்தப்பட்ட காத்திரமான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் பலப்பல இருந்தன. மேலும் இவர்கள் இருவரும், இயற்கையாகவே (‘பாம்பின் கால் பாம்பறியும்’ + ‘ஈனம் ஈனத்தோடு சேரும்’) கருணாநிதி கோஷ்டியின்அசைக்கமுடியாத ஆதரவாளர்களாகக் கருதப்பட்டனர். கருணாநிதியும் தம் பாம்புகளாகிய அவர்களுக்காக மிகவும் தீவிரமாகப் பணியாற்றியதும் நடந்தது – அதாவது ஊழலுக்காக மெனக்கெட்டு, வீடு வீடாகச் சென்று வாக்கு சேகரிப்பிலும் ஈடுபட்டார் அந்த ஆசாமி.
மூன்றாவதாக, திமுக ஆட்சியின் கீழ் சென்னை நகரம் சீரழிய அனுமதிக்கப்பட்டதாக பத்திரிகைகள் பரவலாக விமர்சித்தன. (அப்போதைய ‘த ஹிந்து’ உட்பட – அது இன்று திராவிட திமுகவின் நிரந்தர ஜால்ரா என்பது ஒரு நகைமுரண், வேறென்ன சொல்ல…)
இந்தச் சூழ்நிலையில், அடுத்த மேயர் யார் என்பதைக் குறித்து முடிவெடுப்பது தானாக மட்டுமே இருக்கும் என்று அண்ணாதுரை பகிரங்கமாக அறிவித்தார்.யோசனைக்குப் பின், அணி/கோஷ்டி சார் தொடர்புகள் குறைவாக இருந்த இளம் வழக்கறிஞரான வேலூர் நாராயணனைத் தேர்ந்தெடுத்தார். இவர் பேரில் பெரிதாக ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளும் இருந்திருக்கவில்லை…
ஆகவே, பேராசைப் பேய்களான கருணாநிதிகள் மேலெழும்ப முடியாது போய், வேலூர் டி நாராயணன் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார்.
அவர் உடனடியாக, சென்னை நகரைச் சுத்தப்படுத்தும் ஒரு திட்டத்தை உருவாக்கி அனைவரையும் ஆச்சரியப்படுத்தினார். தனது ஒரு ஆண்டு பதவிக்காலம் முழுவதும் அவர் அந்தத் திட்டத்தை குறிப்பிடத்தக்க உற்சாகத்துடனும் தீவிரத்துடனும் முன்னெடுத்துச் சென்றார்.
(3 டிஸெம்பர் 1968 அன்று வேலூர் நாராயணன் மெட்றாஸ் ரோட்டரி க்ளப் கூட்டம் ஒன்றில் பேசியபோது…)
ஏறத்தாழ – கருணாநிதி கோஷ்டியினருக்கு எதிராக அண்ணாதுரை எடுத்த கடைசி நடவடிக்கை இதுவாகத் தான் இருந்திருக்கவேண்டும். மேலும். இது, ஊழலும் பூசலும் மிகுந்த கட்சியைப் புத்துயிர் பெறச் செய்வதற்கும், அணிப்பிரிவினை உள்ளிட்ட ஒழுக்கக்கேடுகளை வேரறுக்க முனைவதற்குமான ஒரு முயற்சியின் தொடக்கமாக இருந்திருக்கலாம்.
ஆனால் இது 1968 நவம்பர் மாதத்தில் நடந்தது. ஜனவரி மாதத்திற்குள் அண்ணாதுரையின் உடல்நிலை மிகவும் மோசமடைந்து, அவர் உடல்ரீதியாக செயல்பட முடியாத நிலையில் இருந்தார். 1969 பிப்ரவரி 3 ஆம் தேதி அவர் போய்ச் சேர்ந்தார்.. கருணா நிதி கும்பலுக்குக் குஷிதான்!
…அண்ணாதுரை போய்ச் சேர்ந்த பிறகு, கட்சிக்கும் ஆட்சிக்கும் யார் தலைமை ஏற்க வேண்டும் என்ற கேள்வி எழும்பியது – யாராக அது இருக்கலாம் என்பதும் தெளிவாக உருவானது. ஏனெனில் கட்சியில் வலுவான இரண்டு அணிகள் மட்டுமே இருந்தன; மேலும் அடுத்த முதலமைச்சர் திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டியிருந்தது. அண்ணாதுரையின் மறைவுக்குப் பிறகு, கருணாநிதி தனது அணியை வலுப்படுத்திக் கொண்டதுடன், எம்.ஜி. ராமச்சந்திரன் (எம்.ஜி.ஆர்.) தலைமையிலான அணியின் ஆதரவையும் பெற முடிந்தது.
மதியழகன் தலைமையிலான அணி, அவர் முதலமைச்சராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுமளவுக்கு வலிமையானதாக இல்லை என்பது தெளிவாக இருந்தது. இதனால் போட்டியில் எஞ்சியவர் நெடுஞ்செழியன் மட்டுமே. ஆங்கில ஊடகங்களும், கட்சிக்குள் இருந்த பலருடைய ஆதரவும், அவருக்கு வெற்றி பெற வாய்ப்பு இருப்பதாகக் கருதப் பட வைத்தன. காரணம், அண்ணாதுரையின் விருப்பத் தேர்வாக நெடுஞ்செழியன் இருந்தார் என்ற நம்பிக்கை பரவலாக நிலவியதுதான் – இதுதான் உண்மையும் கூட. மேலும், கட்சிக்குள் அவருக்கு வெளிப்படையான எதிரிகள் யாரும் இல்லை என அவரும் நம்பினார்; அதிசயிக்கத்தக்க வகையில், கல்வியறிவு பெற்ற கட்சி உறுப்பின சக திராவிடர்களிடையிலும், பொதுமக்களிடையிலும் அவருக்கு பரவலான ஆதரவு இருந்தது.
ஆயினும், நெடுஞ்செழியனை எதிர்த்து சில தீர்மானகரமான வாதங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. முதலாவதாக, கருணாநிதி “கட்சியின் வலுவான தலைவன்” எனக் கருதப்பட்ட நிலையில், நெடுஞ்செழியன் முதலமைச்சராகவும் கட்சித் தலைவராகவும் செயல்படுவதற்கு போதிய வலிமை இல்லாதவர் என்ற கருத்து வலிந்து பரப்பப்பட்டது. இதன் சூத்ரதாரி, மு கருணா நிதி என்பதைச் சொல்லவும் வேண்டுமோ!
இரண்டாவதாக, நெடுஞ்செழியன் முதலியார் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்; மேலும் அவர் எம். பக்தவத்சலத்தின் தூரத்து உறவினராவார். பக்தவத்சலம் முப்பது ஆண்டுகளாக காங்கிரஸ் அரசுகளில் அமைச்சராக இருந்தவர்; 1965 மொழிப்போராட்டக் காலத்தில் முதலமைச்சராகவும் இருந்தார். அடிப்படையில் அப்பழுக்கற்ற காங்கிரஸ் காரர் அவர்… திராவிடர்களின் வைரி.
ஆனால் + ஆகவே கருணாநிதி கும்பல் கயமையுடன் – நெடுஞ்செழியன் மீது பக்தவத்சலம் மிகுந்த செல்வாக்கு செலுத்தி வந்தார் எனப் பரப்புரை செய்தது – அதாவது, இக்கால வழக்கப்படிச் சொல்வதானால் – நெடுஞ்செழியன், காங்கிரஸ் கட்சியின் ‘பி டீம்’ எனச் சித்திரம் விரிக்கப் பட்டது….
4
கீழேயுள்ள புத்தகப் பகுதியும் பிற சிலபல விவரங்களும், Marguerite Ross Barnett எழுதிய The Politics of Cultural Nationalism in South India (1976) புத்தகத்தில் இருந்து (p.289-90) எடுக்கப் பட்டது. அதற்குக் கீழே, அதன் ஒருமாதிரி தமிழாக்கத்தைக் கொடுக்கிறேன்.
“நெடுஞ்செழியனை எதிர்த்த கூட்டணி, அவருக்கு எதிராக முன்வைக்கப்பட்ட வாதங்களைவிட இன்னமும் வலிமையானதாக இருந்தது. ஈ.வெ. ராமசாமி (பெரியார்), கருணாநிதி முதலமைச்சராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்காக தீவிரமாகப் பிரச்சாரம் செய்தார். பக்தவத்சலத்துடன் நெடுஞ்செழியன் கொண்டிருந்த உறவின் காரணமாக அவர் நெடுஞ்செழியனை எதிர்த்தார். (எம். பக்தவத்சலம் முதலமைச்சரானபோது, ஈ.வெ. ராமசாமி காங்கிரசுக்கான தனது ஆதரவை வாபஸ் பெற்றதை நினைவுகூரலாம்.)
ஈ.வெ. ராமசாமி, எஸ்.பி. ஆதித்தனார், எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜி கணேசன், ஜி.டி. நாயுடு (கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த தொழிலதிபர், கல்வியாளர் மற்றும் கண்டுபிடிப்பாளர்), ராஜா சர் முத்தையா செட்டியார் (செல்வந்த தொழிலதிபர்), கருணாநிதி ஆகியோர் ஒன்றிணைந்து, கருணாநிதியின் தேர்வுக்குத் தேவையான உத்தி, தார்மீக ஆதரவு மற்றும் நிதி ஆதரவை வழங்கினர்.
முதலமைச்சர் பதவியைப் பற்றிய விவகாரத்தில் மனமாற்றம் செய்ய வேண்டியிருந்த திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு ரூ.5,000 முதல் ரூ.10,000 வரை வழங்குவதற்கான நிதி திரட்டல் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. எப்படியும் – அண்ணாதுரையின் உடல்நலக்குறைவின்போதே, நெடுஞ்செழியன் செயல் முதலமைச்சராக ஆவதைத் தடுக்குமளவிற்கு கருணாநிதிக்கு திமுக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களிடையே ஏற்கனவே போதுமான ஆதரவு இருந்தது. மேலும், நெடுஞ்செழியன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டால் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானத்தை கொண்டு வருவேன் என்று கருணாநிதி எச்சரித்ததாகவும் கூறப்படுகிறது.
இந்நிலையில், சில தனித்து நின்ற தலைவர்களை சம்மதிக்கச் செய்வது மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. கருணாநிதிக்கு கிடைத்த ஆதரவின் வலிமை தெளிவாக வெளிப்பட்ட பிறகு, மதியழகன் அவருக்கு ஆதரவளிக்க சம்மதித்தார். ஒரு அமைச்சர், கருணாநிதி முதலமைச்சராக்கப்பட்டால் பதவி விலகுவதாக மிரட்டினார்; ஆனால் மதியழகன் அவரை அமைச்சரவையில் தொடருமாறு சம்மதிக்க வைத்தார்.
இறுதியில், கருணாநிதி முதலமைச்சராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்; அதனைத் தொடர்ந்து நெடுஞ்செழியன் அமைச்சரவையிலிருந்து விலகினார்.”
சுபம். :-)
5
ஒவ்வொரு ஐந்துவருடங்களுக்கும் முதலீடுகள் இரண்டுமடங்காகும் என வைத்துக்கொண்டு – 1969ல் சராசரியாக ஒவ்வொரு திமுக எம்எல்ஏ அயோக்கியனும் ரூ 7500/- பெற்றான் என எடுத்துக்கொண்டால் – அதுவே இந்த 12 ஐந்துவருட கணக்கில் சுமார் 3 கோடி. இதில் விலைவாசி உயர்வுகியர்வு என மேலதிக விஷயங்களைக் கணக்கில் கொண்டால் – அது குறைந்த பட்சம், குண்ஸாக ரூ 10-15 கோடியைத் தொடும்.
ஆகவே, இந்த 5000-10000 என்பது அக்கால மதிப்பில் பெரும்பணம் என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளவும்…
இப்போது சொல்லுங்கள் – பதவி ஆசைக்காக, புறங்கையை நக்குவதற்காகக் கருணாநிதி கும்பல் (எம்ஜிஆர் உட்பட) அப்போது செய்ததுதானே குதிரைபேரம்? பாரத அளவில் இம்மாதிரி சொந்தக் கட்சி எம்எல்ஏக்களையே மிகப் பெரிய அளவில் பேரம் பேசி சல்லீசாக வாங்கிய ஆசாமி இந்த திமுக கருணாநிதிதானே? அந்தத் தெருப்பொறுக்கிகளும் தொடர்ந்து ஊழல் செய்வதற்குத்தானே கருணாநிதி கோஷ்டியில் ஐக்கியமானார்கள்?
இதையே தானே அந்த அஇஅதிமுக ஆசாமி எடப்பாடி பழநிச்சாமியும் செய்தார்?
நான் விஜய்குஜய் ஆதரவாளனல்லன் – அந்த ஆளின் கூறுகெட்ட ‘கண்களைக் கட்டிக் காட்டில் விட்ட’ ஜிகினா அரசியலை வெறுப்பவன். திராவிடக்கட்சி1 = திமுக, திராவிடக்கட்சி2 = அஇஅதிமுக, திராவிடக்கட்சி3 = தவெக என வெகுகாலத்துக்கு முன்பே உணர்ந்தவன்.
இருந்தாலும் சொல்வேன் – விஜய்குஜய் நடத்திய குதிரைபேரம், பிற கட்சி அயோக்கியர்களை உள்ளிழுக்கச் செய்யப் பட்டதேயன்றி – படு கேவலமாக பிற மூத்த திராவிடக்குட்டை மட்டைகள் செய்ததைப் போல, தன் கட்சி குண்டர்களுக்கே வாய்க்கரிசி போடும் அவலம் இல்லை.
எப்படியும் ஊழலின் ஊற்றுக்கண் திராவிடம் என்பதுதான் உண்மை.
அதிலும் படுகேவல அதலபாதாளங்களை அடைந்தது, இந்தக் கருணாநிதி கும்பலே.
ஆமென்.
(“தூயசக்தி” Vs “…த்தூ…யசக்தி”) + (“கொஞ்சம் டைம் கொடுங்க சார்!”): தமிழக வெறிக் கழகக் குறிப்புகள்
June 11, 2026
கேள்விப்படும் விஷயங்கள் ஆச்சரியத்தைக் கொடுக்கவில்லை – மாறாக எல்லாம் எதிர்பார்த்ததுதான்; இந்த தமிழக வெற்றிக் கழகம் உண்மையில் ஒருமாதிரி வெறிக் கழகம் என்பதுதான் உண்மையென நிரூபிக்கப் பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அவ்வளவுதான்.
எப்படியும், ஏற்கனவே தெரியும் – இந்த வெறிக்கழகமும் ஒரு திராவிடமாடல் காட்சிதான் என்று!
-0-0-0-0-0-0-
சிலபல சகவேலைவெட்டியற்ற நண்பர்கள் (‘நல்லெண்ணத்துடன்’ என எடுத்துக்கொண்டு தொலைக்கிறேன்; + இவர்களில் சிலர் மகன் சொன்னான் அல்லது பேரன்/பேத்தி பரிந்துரைத்தனர் ப்ளடிஹெல் என நடிகருக்கு வாக்களித்திருக்கின்றனர் என்பது உபரித் தகவல் – ஆகவே அவர்களுடைய ‘இருப்பின் அவஸ்தை’ எழவானது புரிந்துகொள்ளக் கூடியதே!) சொல்வது என்னவென்றால்…
(not that any of us old/decrepit crones really matters, in the big picture after all, but still…)
“கொஞ்ச நாளாவது இந்த விஜய் அரசுக்கு அவகாசம் அளிக்க வேண்டாமா? முதலையமைச்சர் உட்பட அனைவருக்கும், இந்த நாட்டு நிர்வாக விஷயங்களைப் பற்றிப் பெரும்பாலும் முன்னனுபவம் இருந்திருக்கவில்லைதாமே? எப்படித்தான் ஒரே மாதத்தில் ஊழல் திராவிடத்தால் துப்புரவாக ஒழிக்கப் பட்ட நிர்வாகத்தைச் சரி செய்ய முடியும்? ஆறுமாதம் ஒருவருடம் என ஹனிமூன் சனிமூன் கொடுப்பது நியாயமாகத்தானே இருக்கும்?”
சரிதான்.உங்கள் வாதம் முழுக்க முழுக்க தவறு, பிறழ்வு என்று ஒர்ரேயடியாகச் சொல்ல முடியாது; புதிய ஆட்சிக்கு ஒரு அளவு அவகாசம் தேவை என்பதும் ஒருமாதிரி (பிற சமயங்களில்) ஒப்புக்கொள்ளக்கூடிய நியாயமான கருத்துதான். ஆனால், அதையே காரணமாகக் கொண்டு எந்த விமர்சனத்தையும் ஒத்திவைக்க முடியாது என்பதும் உண்மை.
எது எப்படியோ… நண்பர்களின் கருணையும் கரிசனமும் மிகுந்த பார்வையைக் கேள்விக்குள்ளாக்க, சில தர்க்கரீதியான(!) எதிர்வாதங்களை முன் வைத்தேன் – அவற்றை ஒருமாதிரி தொகுத்து அளிக்கிறேன்… (எதிர்கருத்துகளைத் தாராளமாக முன்வைக்கலாம்)
-0-0-0-0-0-0-
தேர்தலுக்கு முன் இருந்த அசாத்தியமான தன்னம்பிக்கை, தேர்தலுக்குப் பிறகும் பொருந்தி வரவேண்டும், செயலில் காண்பிக்கப் படவேண்டும்
ஆட்சி நடத்தத் தயாராக இருக்கிறோம் என்று சொல்லித்தான் வாக்கு கேட்டார்கள். வென்ற பிறகு மட்டும் ‘எங்களுக்கு அனுபவம் இல்லை, நேரம் கொடுங்கள்’ என்றால், தேர்தலுக்கு முன் சொன்ன தயார்நிலை என்ன ஆனது?
அது அட்ச்சிவுடல் புளுகுதானே?
“அனுபவம் இல்லை” என்பது பொறுப்பிலிருந்து விலக்கு அளித்துக்கொள்ள சால்ஜாப்பு அல்ல
…விமானம் ஓட்ட அனுபவம் இல்லாதவரிடம் விமானத்தை ஒப்படைத்த பிறகு, ‘அவருக்கு அனுபவம் இல்லையே, கொஞ்சம் பொறுத்துக் கொள்ளுங்கள்’ என்று பயணிகளிடம் சொல்ல முடியுமா? அனுபவம் இல்லாதது நடப்புக்குக் காரணமாக இருக்கலாம்; ஆனால் அது தோல்விக்கான, நொதுமல் நிலைக்கான நியாயம் ஆகாது.
எதற்கெடுத்தாலும் பழைய ஆட்சியைக் குறை மட்டும் (அவை அனைத்தும் உண்மைதான் என்றாலும், திமுக அஇஅதிமுக திராவிடன்கள் அயோக்கியப் பொறுக்கி ராஸ்கல்ஸ் என்றாலும்) கூறுவது செயல்திறன் அல்ல
ஒரு மருத்துவர் நோயாளியைப் பார்த்து, ‘முந்தைய மருத்துவர் எல்லாம் கெடுத்து விட்டார், சொதப்பியிருக்கிறார்’ என்று ஒரு மாதம் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தால், நோயாளி குணமாகிவிட மாட்டார். குறையை கண்டுபிடிப்பதோடு, சிகிச்சையும் தொடங்க வேண்டும் அல்லவா?
அவகாசம் கேட்பவர்களும் முன்னேற்றத்தின் அறிகுறிகளைக் காட்ட வேண்டும்
புதிய வீட்டை வாங்கியவர், ‘முந்தைய உரிமையாளர் வீடு மோசமாக வைத்திருந்தார்’ என்று சொல்லலாம். ஆனால் ஒரு மாதம் கழித்தும் தூசி துடைக்கப் படவில்லை, ஒட்டடை அடிக்கப்படவில்லை, பெருச்சாளிகள் அகற்றப்படவில்லை என்றால், ‘சுத்தம் செய்யத் தொடங்கவே இல்லையா?’ என்ற கேள்வி வருவது இயல்புதானே?
நிர்வாகம் ஒரேஒரு ‘அதி’மனிதரின் அனுபவத்தால் மட்டும் இயங்காது
முதல்வருக்கு அனுபவம் இல்லாவிட்டாலும், அதிகாரிகள், ஆலோசகர்கள், அமைச்சர்கள், நிர்வாக அமைப்புகள் எல்லாம் இருக்கின்றன. அப்படியிருக்க, எல்லா குறைகளுக்கும் ‘அனுபவமின்மை’யை மட்டும் காரணமாகச் சொல்வது எளிமைப்படுத்தப்பட்ட தேய்வழக்கு விளக்கமல்லவா? (அவர் அனுபவஸ்த வெளியாட்களிடம் அறிவுரை கூடக் கேட்டுப் பெறலாமே?
அவகாசம் கொடுப்பதும், கண்காணிப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல
ஒரு மாணவருக்கு ஆண்டு முழுவதும் படிக்க நேரம் கொடுக்கலாம். ஆனால் முதல் தேர்விலேயே 0 மதிப்பெண் எடுத்தால், ‘என்ன மசுத்துக்குப் படித்தாய்?’ என்று கேட்பது தவறல்லவே?
“முந்தைய ஆட்சி மோசம்” என்பது நிரூபிக்கப்பட வேண்டிய முன்னூகம் (இது 100% உண்மையென்றாலும், இதற்கான எதிர்வினையை, குறைந்த பட்சம் சட்ட-நிர்வாக ரீதியிலாவது செயலில் காட்டவேண்டாமா?)
திராவிட ஆட்சி நிர்வாகத்தை முழுவதும் ஒழித்துவிட்டது என்று முதலில் நிரூபிக்க வேண்டும். நிரூபிக்கப்படாத ஒரு முன்னூகத்தின் மீது முழு வாதத்தையும் கட்டுவது தர்க்கப் பிழை. அரசுப் பதவிகளுக்கு, விசிலடிச்சான் குஞ்சப்ப வெறியர்களும் பிறகட்சிகளிலிருந்து வந்த ஓடுகாலிகளும் வந்தேறி ஒருமாதம்+ ஆகிவிட்டது.
ஆக, குறைந்த பட்சம் – இந்த சமயத்தில் ஒவ்வொரு துறைக்கும், மிக விலாவாரியான ஒரு ‘வெள்ளை அறிக்கை’ வந்திருக்க வேண்டுமா இல்லையா?
வாக்குறுதிகள் உடனடி மதிப்பீட்டுக்கு உட்பட்டவையே
5 ஆண்டுகளில் செய்யும் திட்டங்களுக்கு அவகாசம் தேவை. ஆனால் முதல் நாளிலிருந்தே செய்யலாம் என்று கூறிய நடவடிக்கைகள் தொடங்கியுள்ளனவா என்று கேட்பது, சர்வ நிச்சயமாக நியாயமானது.
தொடரும் ஊழல்கள், நியமனங்கள், ரீல்ஸ்முதல்வாதம், போலீஸ் சொதப்பல்கள், லஞ்ச ஒழிப்பு ஒழிப்புத் துறை
கடந்த வாரம் நடந்த, எனக்குத் தெரிந்த மூன்று ரியல் எஸ்டேட் நிலப் பரிவர்த்தனைகளில் (வேலூர், மதுரை, மதுராந்தகம் வட்டாரங்கள்) – லஞ்சம் பெற்றுக் கொள்ளப் பட்டிருக்கிறது. மேலிடத்துக்கும் அவர்களுக்குப் பாத்தியதைப் பட்டதைக் கொடுக்கவேண்டும் என்கிற முனகலோடு.
வருவாய்த்துறை/பத்திரப்பதிவுசார் அதிகார வட்டங்களில் தொடர்ந்து லஞ்சவூழல்கள் நடந்த மணியம் தான். டாஸ்மாக் ஊழலும் தொடர்கிறது. நிலவளத்துறை சார் பாறை, மணல் கடத்தல்கள்+அதிசுரண்டல்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. எம்எம்டிஏவிலும் அப்படியே.
லஞ்ச ஒழிப்பு ஒழிப்புத் துறையின் தலைவராக அருண் எனும் ஒரு ஐபிஎஸ் நபர் நியமிக்கப் பட்டிருக்கிறார். வெளங்கிடும். மேலும் வெளங்க வாழ்த்து.
சந்தேகாஸ்பதமான பல அதிகாரி நியமனங்கள்… ஒரு சிலர் பழுதுபார்த்து டிங்கரிங் செய்யப்பட்டாலும் அதிகாரப்ரோக்கர்கள் சிலர் ஓரங்கட்டப் பட்டாலும், பெரும்பாலோர் பழைய கதைகளின் தொடர்ச்சியே. திராவிடமயமாக்கப்பட்ட தமிழகத்து ஐஏஎஸ், ஐபிஎஸ் அதிகாரிகள்: எண்ணிக்கைகள், நிதர்சன உண்மைகள், ஆகவே கவலைகள் May 17, 2026
முதலையமைச்ச நடிகரின் அமைச்சர்கள் – இவர்களில் பலரைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டால் பாவமாக இருக்கிறது. இவர்களில் சிலபலர் பாவம் செய்பவர்களாக மாறினாலும் ஆச்சரியப் படுவதிற்கில்லை. சர்வம் அதிகாரிமயம் தமிழகஜகத்.
நடிகரின் உள்வட்டத்தில் இருக்கும் ஆசாமிகள் சந்தேகாஸ்பதம். ஆனால் – இன்னமும் சபரீசன் போன்ற ஈசல்கள் உள்வட்டத்துக்கு வரவில்லை என்பதுதான் ஊசலாடிக்கொண்டிருக்கும் எனக்கு ஆச்சரியம்.
ரீல்ஸ் அவ்ளோ பார்ப்பதில்லை, சக்தியில்லை; ஆனால் சிலபல செய்திகளாகவாவது தெரிந்துகொள்வதற்கு – பத்ரி சேஷாத்ரியின் கருணைதான் காரணம் – அவருடைய கிழக்கு நியூஸ் செய்தியலசல்கள் தரம் வாய்ந்தவையாக இருக்கின்றன. அவருக்கு என் நன்றி.
…ஆனால், இப்படியே இன்னும் எவ்ளோ நாட்களுக்குத் தொடரும்? சலிப்பாக இருக்கிறது…
வீட்டு-தொழில் நிர்வாகத்துக்கு ஒரு விதி, அரசுக்கு ஒரு விதி என இருக்க முடியுமா
நமது வீட்டிலோ தொழில்முறையாகவோ, புத்தம்புதிதாக ஒரு பணியாளரை நியமனம் செய்கிறோம் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அவர் வீட்டில் கூடமாட ஓடியாடி உதவி செய்பவராகவோ, அல்லது ஒரு தொழில்முறை எஞ்ஜினீயர்-கஞ்சிநீராகவோ இருக்கலாம் – இவர்களுக்கு அதிகபட்சம் எவ்வளவு நாட்கள் ‘வேலை கற்றுக் கொள்ள’ அப்படியிப்படி எனப் பொறுமை காத்திருப்போம்?
“தம்பி, நீ எலக்ட்ரானிக் ஸ் படித்திருக்கிறாய் அல்லவா? உன் முதல் வேலைக்குச் சேர்ந்து மூன்று மாதங்களாகிவிட்டன – நீ என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்?”
“சார், நான் என் மேனேஜரை ஆய்வு செய்து இன்ஸ்டா ரீல்ஸ் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறேன்!”
“அம்மா, நீங்கள் எங்கள் வீட்டில் சமையல் வேலை செய்ய வந்து ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது, அடுத்த மாதமாவது ஒரு வாய் டீ போடக் கற்றுக் கொள்வீர்களா?”
“மாட்டேன். உங்கள் வீட்டில் ஆகும் டீ செலவைப் பற்றி மிக விரிவான ஒரு பழுப்பு அறிக்கையை அடுத்த மாதம் கொடுக்கப் போகிறேன்; பிறகு ஆவன செய்கிறேன்…”
…இந்த நிலைமையை நாம் ஒப்புக் கொள்வோமா? மாட்டோமல்லவா?
இந்த விஜய்குஜய் ரீல்ஸ் கதிகலக்கல் வாதிகளுக்கு மட்டும் நாம் ஒருமாதிரி விதிவிலக்கம் கொடுக்கவேண்டும், சொல்லுங்கள்?
நம்மைப் போன்ற சாமானியர்களில் பெரும்பான்மையினர் (அதாவது நம் தேர்தல் ஜனநாயகத்தின் first past the post முறைமைப் படி) பலரால் நமக்கும் நம் தேசத்துக்கும் பணிவிடை செய்வதற்காக, ஒருமாதிரியாகத் தெரிவு செய்யப் பட்ட கட்சிதானே இந்த தமிழக வெறிக் கழகம்?
-0-0-0-0-0-
சுருக்கமாகச் சொன்னால், நண்பர்களின் வாதத்தில் உள்ள முக்கியமான தர்க்கப் பிழை: “புதிய அரசு என்பதால் விமர்சிக்கக் கூடாது” என்கிற முட்டாள்தனமான முடிவுக்கு செல்வது.
சரி. அப்படியானால் – சரியான நிலைப்பாடு எப்படி இருக்கவேண்டும்?
“புதிய அரசுக்கு நியாயமான அவகாசம் கொடுக்கலாம் – அதாவது நாம் கருணைமுதல்வாதிகளாக இருந்தால்; அதே நேரத்தில் அல்லது ஆனால், அவர்கள் எடுத்த/எடுக்கும் நடவடிக்கைகள், நியமனங்கள், முடிவுகள், முன்னேற்றங்கள், ஊழல்-தொடர்கதைகள் ஆகியவற்றை ஆரம்பத்திலிருந்தே கேள்வி கேட்கவும் மதிப்பிடவும் முடியும்.”
இதுதான், அரசியல் சார்பற்ற, நிர்வாகப் பொறுப்புணர்வை மையமாகக் கொண்ட எதிர்வாதமாக இருக்கும்.
“…புட்டுப் புட்டு வைத்து வறுத்தெடுத்துப் புரட்டிப்போட்டு, அடித்து ஆடி, பட்டயக் கிளப்பி, மிரட்டி மிரளவைத்து மரண அட்டாக் செய்து வெளுத்து வாங்கிப் பொளந்துகட்டி உடைத்துப் பேசி தட்டித் தூக்கி முதுகில் குத்தி நெருப்போடு விளையாடி, பக்கா ஸ்கெட்ச் போட்டு ரகசியத்தைப் போட்டு உடைத்து சோலி முடிஞ் உற்சாகத்துடன்…
… ஆத்திரமாகக் குழப்பிக் கடுங்கோபக் காட்டம் காட்டிப் பொளேறென்று ஆவேசமாக நெத்தியடித்துத் தாவிச் சுளுக்கெடுத்துக் கதிகலங்கிச் சவால் விட்டுக் களமிறங்கி வெளுத்தெடுத்து எச்சரிக்கை ஷாக் கொடுத்து, ரியாக்சன் மர்மங்களைச் சிடுக்கவிழ்த்து துவைத்து எடுத்து விளாசி அசத்தி, சதித்திட்டங்களை ஒழிக்கும் சிக்கல் தடாலடி பேக்ரௌண்ட்களை அலசி எகிறி அடித்து நுட்பமாக சலசலப்புடன் அடங்க மறுத்து பரபரத்து வெளிவராத சேட்டை செய்து திட்டித் தீர்த்துப் பந்தாடி உருக்கத்துடன் வம்பிழுத்து, பின்னடைவில்லாத ஜென்ஸீக்களைப் புதிய திருப்ப முட்டுக்கட்டைகளாகக் கணித்து, அம்பலப் படுத்திப் பொரிந்து தள்ளி…
…தெறிக்கவிட்டுக் கொதித்து எகிறிப் பொட்டில் அடித்து, உள்ளடிப் பின்னணி வியூக சரமாரி வலுத்து மரணகலாய் சர்ச்சை வரலாறை உலுக்கிப் பிழிந்து பழிதீர்த்துப் படைத்து அக்குவேறு ஆணிவேறாகச் சரவெடியுடன் வலை விரித்துப் பதறிக் கொந்தளித்து, அவசரமாக மோதி, மெகா மாற்றங்களை வெடித்து இறக்கி, ரத்தத்தை உறைய வைக்கும் இரும்புகரத்தைத் தூள்தூளாக்கிப் புயலெழுப்பி சைக்கோவாகி உச்சகட்ட ஆக் ஷனில் இறங்கி ஸீக்ரெட் ஆப்பரேஷன்களின் செய்திகளை முன்கூட்டியே ஸோர்ஸ்களைப் பயன்படுத்தி நிலைகுலைந்து திக்குமுக்காடி ரூட் போட்டு வெளியான உண்மைப் போர்த்தந்திர ஆயுத பி டீம் மூலம் கசிந்த அடுத்த ப்ளானுக்கான மூவைச் சற்று முன்னே அறிந்த… …
…
…
… களைகட்டிச் சூடாகி மிரளவைக்கும் அறிவுஜீவி விமர்சகரும் மிக மூத்த ப்ரிமியம் பத்திரிகையாளருமான, முத்திரை பதித்த ஒத்திசைவார் திரு ராமசாமியார் – சொல்லப் படாத புதைந்த நுண்ணறிவு உண்மைகளை, அறியாத நுணுக்கமான தகவல்களை டீகோட் சல்லடை அசத்தல் செய்து சுடச்சுட வாயடைக்க வைக்கும் ஆதாரங்களுடன் மாஸ்டர் ப்ளான் அதிர்ச்சி ஒரு நொடி குதிரைபேரக் கவிழ்ப்பு ரிப்போர்ட் கொடுத்து…
… சாட்டையைச் சொடுக்கிச் சவுக்கைச் சுழற்றி நைசாகப் பயங்கரமாகச் சீறி, பூகம்பமாக வெடித்து அலர்ட் செஞ்சு உஷ்ணத்துடன் சூடாகி, கோதாவில் இறங்கிப் போட்டுத் தாக்கித் தாளித்துப் பளிச்சென்று சிக்னல் கொடுத்து அரங்கத்தை அதிரவைத்துக் குமுறிப் பந்தாடி லெஃப்ட்ல ஹேண்டில் டீல் பண்ணி செக் வைத்து வரிவரி திடுக் டெவலப்மெண்டாகச் சிக்கப்போகும் குவிந்த விறுவிறு வேதனையுடன் எக்ஸ்க்ளூஸிவ்வாக சர்ச்சைக்குள்ளாகும் வார்த்தை விட்டு விளக்குகிறார்… “
ஸ்ஸ்ஸ்… அப்பாடா!
(மன்னிக்கவும், அப்படியெல்லாம் இல்லை, இதுவும் +1 சாதா பதிவுதான். மேலும், எனக்கு நானே நைந்த டைட்டில்கார்ட் டீஸர்வகையறா உணர்ச்சிகரமைதுன எழவெடுக்காமல், வேறு எந்த வேலைவெட்டியற்ற சகஏழரைதான் இந்தக் தண்டக் கருமாந்திரக் காரியத்தைச் செய்வார், சொல்லுங்கள்?)
(உள்ளபடியே வருத்தமாக இருக்கிறது)
-0-0-0-0-
ஆனால் இதை எழுதி முடிப்பதற்குள்ளேயே மிகவும் தளர்ந்து விட்டது.
ஆக. அவ்ளோதான் பதிவு.
…போங்கடா, பப்பரப்பானுங்க்ளா… பெர்ஸா பட்க்க வந்த்டானுவ… ப்ளட்டி ஹெல். போய் உர்ப்படியா ஏதாச்சும் செய்ங்கடா…
நீங்க படிக்கற பதிவு கேக்கற பாட்கேஸ்ட், யூடூப் விடியோ… எல்லாம் இதே கதைதாண்டா… வேலவெட்டியத்த தண்டகருமாந்திரங்கள, மானாவாரியாக அட்ச்சிவுவுட்றத திர்ப்பிதிர்ப்பி கேட்டு-பாத்து சீரழியாதீங்கடா… ஆனா, அதே சமயத்துல இந்த வாயோயாத தொழில்முறைப் பேச்சாளர்களயும் அவ்வப்போது கேளுங்கடா… வாய்விட்டுச் சிரிங்கடா.
மாறாக இதே சமூக வலைத்தளங்கள்ளியும் பிரமாதமான பொக்கிஷங்க அபரிமிதமா குமிஞ்சி கெடக்குதடா… அதெல்லாம் பாத்து-கேட்டு, பயிற்சி செஞ்சி, முட்டிமோதி நடைமுறைல செய்துகாட்டி ஜமாயுங்கடா… சலிப்புக்கோ போரடிப்பதற்கோ கொஞ்சம் கூட வாய்ப்பே இல்லடா! அனுதினமும் புதுசு புதுசா ஏதாவது கத்துக்க முடியுதுடா. உலகம் விரியுதுடா! புல்லரிக்குதடா…
(சரி, இந்த எழவை ஏன் எழுதினேன்? இது தேவையா??
பிரச்சினை என்னவென்றால் – அண்மையில் நடந்துமுடிந்த ‘தமிழகத் தேர்தல் களேபரங்கள்’ பின்புலத்தில், கடந்த 2-3 மாதங்களில் ‘நண்பர்’களிடமிருந்து பலப்பல நல்லெண்ண யூடூப் பரிந்துரைகள் வந்தன. இவற்றில் சுமார் 15-20 மணி நேரங்களை 2X வேகத்தில் செலவழித்திருப்பேன் என அனுமானிக்கிறேன். அனுப்பப் பட்டவைகள் அனைத்தையும் பார்த்திருந்தால் சுமார் 200-300 மணி நேரங்களாவது செலவழிந்திருக்கும். ஆனால் நல்லவேளை, என் போதும் காலம், தப்பித்துவிட்டேன்.
இவற்றில் சில சுவையாக, குறிப்பிடத்தக்க கருத்துச்செறிவுடன் இருந்தன – பல, வெறும் பப்பரப்பாக்கள், அரைத்த மாவை அரைத்தவை – ஒன்றிரண்டு முறை இவற்றைக் கேலி செய்திருக்கிறேன்கூட – ஒரு புதிர்க் கேள்வி, சிலபல பகீர் பதில்கள்: ‘துரந்தர்’ என்றால் என்ன? April 6, 2026
ஆனாலும் இவைகளுக்காக இந்த ஆசாமிகள்/சேன்னல்கள் போடும் டீஸர் /டைட்டில்கார்ட் வகையறா விளம்பரங்கள் இருக்கின்றனவே – இவை படு அலாதியாக இருந்தன, இருக்கின்றன – இவைதான் இப்பதிவுக்கும, ஆகவே அதன் மீதான உங்கள் வெறுப்புச் சலிப்புக்கும் முகாந்திரக் காரணங்கள்)
-0-0-0-0-
…சரி, தப்பித் தவறி ஒன்றிரண்டு தமிழ்வழி யூடூப் பொழிப்புரைப் பேச்சாளர்களும், ஹோம்வர்க் செய்பவர்களாக, ஜோடனை செய்யாதவர்களாக நன்றாகவே இருக்கிறார்கள் – அதில் ஒருவர் பத்ரி சேஷாத்ரி – இவரை நான் சமயம் வாய்க்கும்போதெல்லாம் தொடர்ந்து பார்க்கிறேன், இவரை நான் தனிப்பட்ட முறையிலும் அறிவேன்; இன்னொருவர், எனக்கு அண்மையில் கொஞ்சமாவது பார்க்க வாய்ப்பு கிடைத்த கெவின் பால் என்பவர். (இவருடன் எனக்கு முன்னறிமுகம் இல்லை)
இன்னமும் சிலபலர் (பேசுதமிழாபேசு ராஜவேல் நாகராஜன்?) இப்படி இருக்கிறார்கள் எனத்தான் நினைக்கிறேன். அப்படி இருக்க வேண்டும் என விழைகிறேன். குறைந்த பட்சம் இவர்கள் இருவராவது தொடர்ந்து பொலியவேண்டும் என வாழ்த்துகிறேன்.
KYCmania & OTPphobia
May 24, 2026
(or) KYCism & OTPtva
“The horror! The horror!“
— Joseph Conrad (in his 1899 novella ‘Heart of Darkness’)
(THIS, even before KYC and OTP were nowhere on the event horizon? Are you for real, you bloody wimpy JConrad?)
(skip to section 1, if you only want to read a real life horror story – if not, you can start reading right from here; of course, I would never ask for your personal details or OTPs so beware of scamsters! Don’t click on suspicious links!!)*
1
The normal ‘we all happily died ever after’ kind of innocent fairytale narratives about the OTP (One Time Password – that, one receives on a mobilephone as SMS/WhatsApp msg or on email for pre-verification, leading to some transaction) and the process of KYC (Know Your Customer, supposedly) are that – any given service enterprise ought to do periodically – pre birth, life, quick-death AND after-death of the ‘Customer.’
Of course, all very understandable in the current contexts of frauds, need to establish a clear identification of a person & the necessity to maintain trails to establish accountability & traceability in processes.
But.
OTPs have taken over every aspect of life in the given shortened-life of the average citizens – and not only that, they attack in a pack with ravenous KYC processes.
Oh, the horror, the horror…
2
Dunno when I fell asleep. Actually I don’t even know whether I even slept, given my continuing OTP-KYC nightmares. May be I am still caught in the same web of mortal terror.
It doesn’t matter. I think I am awake now, so I am.
However, I see the distant hellfires of jahannum (© Islam) and gehannah (© Christianity) – the former, obviously the forward integrated & shamelessly copied version of the latter, including the name…
…I think, it all started when I suddenly realized that I had become a senior citizen and that I was going to be taken over by the hordes of 3letter abbreviations. No. It wasn’t G.O.D. Silly. Realize that It/He/She GOD may not be omnipotent, omnipresent and omniscient – but OTPs and KYCs certainly are.
…But, even then, I didn’t know what was to come and hit me hard, real hard… In fact, I knew naught, how the damn OTP ensured total KYC – Kill Your Customer. The details of the hit of course included recursively handing over multiple copies of Aadhaar Identification and Income tax PAN cards (of both sides) of course, which had to be self-certified, signed in black ink etc… (the only saving grace is that, one does not need to get notarized notorious public lawyers’ authenticating signature and stuff)
Fact & single sentence story is that, I merely went to a Bank, and then all hell broke loose and I was quickly caught-up in a massively tangled web of OTPs and KYC processes… As the natural and logical following step, I fainted…
3
By the year 2032, India had finally achieved what emperors, invading islamic hordes, marauding christian padres, economystics, socialists, congressis, left-liberals, homeland visiting NRIs & dravidian scum never could:
total citizen obedience through OTP verification!
Nothing moved without a One-Time Password & KYC.
Weddings. Funerals. You name it..
Not even bowel movements in AI enabled premium smart toilets.
Sixty-eight-year-old Mr. Ramasami Othisaivu discovered this on a humid Tuesday morning when he tried to die peacefully at his home in the outskirts of Bengaluru.
The heart attack itself proceeded rather smoothly.
But the ambulance did not. Oh what to do…
“Sir,” said the paramedic, kneeling beside the semi-unconscious man, “before we begin CPR, please confirm the OTP sent to your registered mobile number ending in 7407.”
Ramasami, being temporarily & incrementally dead, did not respond.
The paramedic sighed. “Happens every day.”
His wife, Lalitha, grabbed the phone. “Ayyo! It’s asking for biometric confirmation also!”
“Madam, government regulations! Too many fraudulent resuscitations.”
But the OTP got delayed, because the SMS gateway was crawling to a halt thanks to millions of citizens simultaneously verifying attendance for National Productivity Yoga Hour & billions booking FirstDayFirstShow tickets all over the world for the Vijay blockbuster ‘DigVijay, The Permanent Emperor of India.’
Incidentally, this film release was the only promise made in the manifesto of his political party “Thamizhaga Vetri Kazhagam’ (Tamilnadu Victory Party) that successfully formed the Union Government in India post the 2029 Loksabha elections, after a massive sweep of 540 out of ~544 seats!

…
…however, the WhatsApp OTP came faster, but only after watching a 50-second ad for just-in-time Life Insurance for soon-to-be-dead Customers, of course subject to KYC – followed by a 30 second promo for DigVijay, with some recommendations of Instagram reels of Vijay fans.
…In the meantime, Ramasami briefly regained consciousness just long enough to whisper, “Check spam folder… in gmail, just in case…”
Then flatlined again.
An offer from Amazon (co-sponsored by Project Vaikuntha) landed in Laitha’s mobile – about, a cool & attractive ‘premium branded ashes immersion package’ in Kashi, at 90% final rebate + GST.
Another cheerful duplicate OTP made it to Ramasami’s WhatsApp, saying “In case you are already dead, kindly ignore this OTP. In case you didn’t receive this message, send an YES to +91 19119 11911 via SMS.”
4
At the hospital reception, the young lady with a plastic smile, responded professionally, in an accent halfway between India and USA. Probably an AI enabled hologram.
“Say 1 for English, 2 for Hindi, 3 for Kannada, 4 for Braille, 6 for Signlanguage, 7 for ASCII, 8 for Morse code, 9 for back to previous menu…”
“1”
“Thanks for choosing 1. Say 1 for American English, 2 for British English, 3 for Indian English…”
“3”
“Thanks for choosing 3. Say 1 for Hinglish, 2 for Kinglish, 3 for Tanglish, 4 for Telgish, 5 for Mallish…”
“3”
“Check your OTP”
…
…
“Welcome to Kailash Direct Hospitals. How can I serve you?”
“QUICKLY?!”
“Ok Madam… Death or semi-death package, madam?”
“Death.”
“Due to what?”
“Due to OTPs and KYC. And delays…”
“Okay, we are sorry to hear that,” the young lady smiles, while checking her WhatsApp for VIjay film release updates, “but was it Basic death or Aadhaar-linked death?”
“What’s the difference?”
“In Aadhaar-linked death, your husband receives loyalty points redeemable in the afterlife ecosystem.”
Lalitha stared.
“Fine,” said the clerk. “I’ll select maybe.”
A new OTP got generated and sent.
But, unfortunately, the OTP was sent to Ramasami’s old SIM card, which had been deactivated because he had failed re-KYC for insufficient blinking during facial verification.
“Can we use my number?” asked Lalitha desperately.
“No, madam. Relationship transfer requires Form 18-C, notarized by two blood relatives and one chartered accountant. And, we will have to do fresh KYC for all of them, including the Notary Public lawyer.”
5
At the crematorium, things got better.
The electric cremation chamber displayed:
USER NOT VERIFIED
PLEASE COMPLETE MANDATORY KYC BEFORE POWER-ON
A weary employee approached carrying a ring light and fingerprint scanner.
“Thumb impression of the deceased, please.”
“He’s dead!”
“Yes madam, but system should know that.”
“But you can SEE he’s dead!”
“Madam, emotionally maybe. Technically pending approval.”
“Really??”
“Yes madam – it is the usual KYC process here, Know Your Corpse.”
They pressed Ramasami’s thumb onto the scanner.
FINGER NOT ALIVE ENOUGH
“Try other hand, or some other finger…,” suggested the employee.
6
Meanwhile, the family WhatsApp group exploded.
“UNCLE DEAD??? SOURCE??”
“Too much fake news these days.”
“Please share OTP for condolences.”
“Om shanti RIP!”
“In ‘States’ nobody asks for Aadhaar!”
“Fake news! Uncle was heartless! How can HE have a heart attack!!??”
“gr8 news brb”
…
A cousin in Dubai launched a Google Meet prayer session, but nobody could join because the authentication SMS was delayed.
This was because Dubai data centers & telecommunication providers hosting SMS gateways were hit by missiles from Iran.
7
Then came the final obstacle: ‘Ashes Release Authorization.”
The municipal officer adjusted his spectacles.
“Madam, before collecting ashes, kindly verify whether the deceased wishes to remain carbon-neutral.”
“How would he know?”
“AI prediction available for Rs. 299/- plus GST.”
Lalitha finally snapped.
“For FIFTY years this man paid taxes, linked Aadhaar, linked PAN, linked LPG, linked bank accounts, linked voter ID, linked water pipeline, linked insurance, linked Spotify family plan, linked Netflix subscription — and now even his soul is buffering??! What the hell!!”
The officer nodded sympathetically.
“Happened to my father also. His reincarnation got delayed because OTP server was down.”
At sunset, Ramasami was finally cremated after successful e-KYC, OTP verification, liveness non-detection, and acceptance of updated Terms & Conditions.
…
Far above, at the entrance to heaven, a celestial receptionist looked up.
“Welcome, Mr. Othisaivu. Are you part of DIE quota?”
“Am not sure madam. I am already dead!”
“Nonno sir, we want to know whether you are protected by Diversity-Inclusion-Equity laws?”
“Well, I am from OTP positive community, not sure whether…”
“Okay, okay – I get it. You are cattle-class – now, before entry, please verify the OTP sent to your registered WhatsApp.”
Ramasami closed his eyes in weariness.
“Send me to hell,” he said quietly. “At least there they pick up the phone & don’t play hold-music.”
“Sir, their AI call-center has a five-star rating, but they will still have to do a fresh KYC, link your hell admit card to Aadhaar and of course there would be OTPs and further physical residential address & conduct verifications by their Yama’s agents…”
“Send me back to earth, please!”
“Yes, but first take our Customer Satisfaction Survey. Be sure to give me a five-star rating because my performance appraisal is due next week!”
“Sure, am used to these surveys. where is the link?”
“Scan this QR code first and then you will get an OTP; a KYC check would be done by the way, and here is the form – and please note – this conversation is being recorded for Quality Improvement & Training purposes…”
8
Ramasami woke up in cold sweat and promptly had a real heart-attack.
THE END
*

விஜயிசம்: விஜை விதைத்தவன் விஜை அறுப்பான்
May 20, 2026
முகம் சுளிக்காதீர்கள்! தமிழகத்தின் மீதான மேற்கண்ட சாபம் மட்டும் மட்டமல்ல, அதைவிடப் படுமட்டரகமான ஒன்றும் இருக்கிறது. அதாவது:
உதய் விதைத்தவன், உதைபடுவான் கூட.
தலைப்புக்கு, கூறுகெட்ட சினிமாமோக தமிழக வாக்காளர்கள் காரணம்.பதிவின் இரண்டாம் பத்திக்கு ராஜமாதா துர்க்கையும் அவள்தம் மணாளனும் உருவாக்கிய அவர்களுடைய அரைகுறைத் தற்குறிப் புதல்வனும் காரணம்.
எது எப்படியோ! ஊழல் குட்டையில் ஊறும் மட்டைச் சனியன்களான திமுகவும் அஇஅதிமுகவும், ஒருமாதிரி ஏமாற்றத்தில் இருப்பது மனமகிழ்ச்சியை ஊட்டுவது; ஊக்கபோனஸ்ஸாக – நாறி அழுகும் அம்மட்டைகளின் வெட்டி நார்களான கம்யூனிஸ்ட்களும் விடுதலைச் சிற்தேக்களும் டெம்பரவரியாகவாவது ஒதுக்கப்பட்டது சந்தோஷமே.
1
விஜய்குஜய் பிகிலார், அப்டீபோடு…போடுபோடு எனக் குத்தாட்டம் போட்டு என் முன்னாள் மாணவர்களைக் கிறங்கவைத்து மூளைச்சலவை செய்து தமிழக முதலையமைச்சர் ஆனாலும், சிலபல விஷயங்களை அவருடைய விசிலடிச்சான்குஞ்சப்ப ரசிக வாக்காளர்கள் சாத்தியப் படுத்தியிருக்கிறார்கள், செய்திருக்கிறார்கள் – இவை ஒப்புக்கொள்ளப் படவேண்டிய ‘நல்ல’ வெளிப்பாடுகள்தாம்.
அ: திராவிடமாடல் அரசியல் என்பது உள்ளீடே அற்ற கூளம் + அதன் ஒற்றைப் பெரும் சாதனைவேதனையான சுமார் 60 ஆண்டுகால பள்ளிக்கல்வி உயர்கல்வி எழவு என்பதும் அசிங்கமான கவைக்குதவாத உணர்ச்சிகரமைதுனக் குப்பை எனச் சந்தேகத்துக்கு இடமின்றி நிரூபிக்கப் பட்டுள்ளன..
ஆ. ஓட்டுக்குப் பணம் தேவையில்லை. (ஆனால் பிகில் கட்சியும் சிலபல இடங்களில் கொடுத்துத்தான் இருக்கிறது) – ஆனால் சினிமாமோக வாக்காளப் பெருமாக்களுக்குக் கொஞ்சம் விசிலடிச்சான் இன்பலாகிரி கொடுத்தால் போதும். ஓட்டுச் சாவடிக்கு ஓடிப்போய் ஓட்டில் பிகில் சின்னத்தில் குத்திக் குத்திக் குத்தாட்டம் போட்டு விடுவார்கள்.
இ. இரண்டு பெருங்கொள்ளை திராவிடக் கட்சிக் கூவான்களுக்கும் மாற்று, ஹ்ம்ம்ம்… ஊம்ம்ம்… இன்னொரு இளந்திராவிடக் கட்சியே!
ஈ: தமிழகப் பெண்கள் – குடும்பத்தைக் கட்டிக் காப்பவர்கள், புருஷன் எப்படி திராவிடக்குடி குடித்தே செத்தாலும் – அதன் வளமான எதிர்காலத்துக்காகக் யோசித்துத் தியாகம் செய்யும் பாங்கினர் எனும் மாயை விலகியிருக்கிறது. வீட்டில் சோறு பொங்கக் காசு இருக்கிறதோ இல்லையோ, விஜய்குஜய் சூர்யா படமா… யானை விலை கொடுத்தாவது FDFS பார்க்கும் பாக்கியம் பெற வேண்டும் எனும் அவர்களுடைய நியாயமாக அபிலாஷைதான் தமிழகத்தை நிர்வகிக்கும் திறனாக விஜய்குஜய் மூலமாக முகிழ்த்திருக்கிறது.
உ. ‘தேர்தல் பாதை, திருடர் பாதை’ என்றும், ‘நான் ஒர்த்தன் வாக்குப் போட்டு என்ன பெரிய்ய மாற்றம் ஏற்பட்டுவிடும்’ பேசுபவர்களும், ‘எல்லாமே திருடனுங்க, அத்தொட்டு நோட்டாவுக்குத்தான் என் ஓட்டு’ எனவிருக்கும் அவநம்பிக்கை வாதிகளும் நிறைந்த பொதுவெளியில், பெரும் திரளாக இளைஞர் பட்டாளங்கள் வாக்களிப்பதும் நடந்திருக்கிறது. (பின் எதற்காக ஒரு ஜிகினாவாதிக்கு ஓட்டுப் போட்டார்கள் என்ற கேள்வி இருந்தாலும் – இம்மாதிரியே இளைஞர்கள் தொடர்ந்து தேர்தல் பாதை ஜனநாயகத்துக்கு வருவது சரியே)
ஊ. ஜாதி பார்த்து மதம் பார்த்து தமிழகத்தில் ஓட்டுப் போடப்படவில்லை என்று சொல்ல வைத்தது – ஆனால் இதில் எவ்வளவு தூரம்/ஆழம் உண்மை என்பது தெரியவில்லை; இருந்தாலும் ஒரு 10% விசில்கார எம் எல் ஏக்கள் இப்படி இருந்தாலே பெரிய விஷயம்தான்…
எதிர்மறை விஷயங்கள் எனப் பலப்பல இருக்கின்றன, மாதிரிக்கு
அ‘: சினிமா கவர்ச்சிகர இஷ்டைலுக்கும் நிஜவாழ்க்கை + நிதர்சனஅரசியலுக்கும் போடப்படும் மொட்டைத்தலை+முழங்கால் முடிச்சு
ஆ‘. லோக்கல் வேட்பாளர் முக்கியமில்லை – எங்களுக்கு வெறும் ஜிகினாத்தலைவன் போதும்.
இ‘: கூட இருப்பவன்களெல்லாம், அதுவும் தவெக இரண்டாம்வரிசைத் தலைவன்களெல்லாம் ஓடுகாலிகள், அயோக்கியர்கள் – இவர்களை வைத்துக்கொண்டு எப்படி குட்டையைக் குழப்பாமல் இருக்கமுடியும்?
ஈ‘:…
இப்போதைக்கு இப்போதை போதும். அதாவது, ஜிகினா கொடுக்கும் இன்பலாகிரியே துணை.
2
இந்த பிகில் கட்சிக்கு ஐடியாலஜி என்பதுபோல ஒரு ஐடியாவுமே இல்லை என ற்றொம்ப அபாண்டமாகப் பேசுகிறார்கள். ஆனால், உண்மையில் அண்ணாயிசம் என்பது போல, பெரியாரிசம்/பெரியார்ஈயம் என்பது போல, திராவிடமாடல் எனும் மாயப்புகைமூட்டத்தைப் போல – இந்த டிவிகே பிகில் கட்சிக்கும் அப்படியாப்பட்ட ஒரு விசித்திர ஜந்து இருக்கிறது.
அதுதான் விஜயிசம். ப்ளடி ஹெல்.
விஜயிசம் = தமிழ்த் தோசையம் + திராவிட வேசியம் + உடும்பு லேகியம் + வலைத்தள மீமாம்ஸகம் + முதிர்ந்த-முதிராத-அறியாப்பிள்ளை விடலையிஸம்
அதாவது ஐம்பெறும் கோப்பியம் – அதாவது cope செய்தல் என ஒரு மாதிரியாகப் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
மேற்கண்ட அசமன்பாட்டிற்கு ஒருமாதிரி விளக்குமார் விளக்கம் கோனார் நோட்ஸ் வகையறா கொடுக்கவேண்டுமென்றால்:

தமிழ்த் தோசையம்: வெட்டித் தமிழ் வெறி உச்சாடன இட்டிலிக்கடையில் இழுத்துவார்க்கப்படும் ஓசை மிகுந்த தோசை செய்து போக்கற்ற வழிப்போக்கர்களுக்குப் பரிமாறுவது
+
திராவிட வேசியம்: கவைக்குதவாத சுயமைதுன திராவிடத் தனம் பேசி, அதற்கே உரித்தான வேசைத்தனத்தைச் செய்வது. (ஈவெரா சொன்னது நினைவிலிருக்கிறதா? )
+
உடும்பு லேகியம்: நீட் எதிர்ப்பு, இருமொழிக் கொள்கை, ஒன்றிய அரசு, சமூக நீதிக் கோமாளித்தனம், மதச் சார்பின்மை, இலவசமோயிலவசங்கள்++ போன்ற உடும்புத்தைல வியாபாரங்களில் முனைப்பு
+
வலைத்தள மீமாம்ஸகம்: ஜிகினாக்களும் புளகாங்கிதங்களும் அதிமனிதப் பீலாக்களும் மட்டுமே நிறைந்த ஆனால் எண்ணிலடங்காத மாஸ்-ஹிஸ்டீரியா மீம்ஸ், ரீல்ஸ் போட்டே சலித்த சராசரி மூளைகளைச் சலவை செய்யும் பாங்கு
+
முதிர்ந்த-முதிராத-அறியாப்பிள்ளை விடலையிஸம்: ஆர்வக்கோளாற்றுச் சிறு பிள்ளைகளை வைத்து முதிர்ந்த மூடர்களையும், இளம் விடலை தன்னிச்சை இன்ஃப்ளூயன்ஸர்களை வழியொற்றும் பிற தறுதலை இளைஞர்கள் வசீகரம் செய்யப்பட்டும் – தமிழர்களுக்கே உரித்த, உதவாக்கரை உணர்ச்சிகரமைதுன மந்தை உச்சாடன ‘தீயசக்தி X தூயசக்தி’ வகை மடத்தனத்தை அறுவடை செய்யும் பாங்கு.
3
…அவரைச் சுற்றிச் சுற்றி உள்வட்டமாக யார் இருக்கிறார்கள் என்பதை மேலோட்டமாகப் பார்த்தாலேகூடபெரும் விசனம் தான்; அதுவும் சொஸ்தம் செய்யப்பட முடியாததொன்று.
ஆதவ்அர்ஜுனார், ‘புஸ்ஸி’ ஆனந்தனார், செங்கோட்டையார்…
ஆதவ், அர்ஜுனா அல்லர், கழுதை கர்ஜனா கூட அல்ல – மாறாக, லாட்டரி துச்சாதனா என்பதுதான் அவர் பெயராக இருக்கவேண்டும்… LOTTERY is nothing by LOOTERY. எந்த ஒரு விஷயத்திலாவது கொடுஞ்சூதாட்டத்துக்கும் இந்த லாட்டரி எழவுக்கும் வித்தியாசமுண்டா, சொல்லுங்கள்… இவரும் இவர் புகுந்த வீட்டினரும் (லூட்டரி மார்ட்டின்) செய்யாத ஊழலோ அயோக்கியத்தனமோ உண்டா? ஆனால் – இந்த ஆள், கட்சிகட்சியாகக் கலர்கலராக மாறி றெக்கை விரித்தாலும், பின்னர் மேதகு ஜோஸஃப் விஜய்குஜயால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப் பட்டபின் இவர் ஊழலை ஒழிக்கப் போகிறாராமே!)
இந்த ஆனந்தனாரும், கடுகுச்சேரிப் பாண்டிச்சேரியில் ஒரு குறு விறகுதொட்டி நடத்தி வந்தவர்; ரெண்டு தெரு வார்ட் கவுன்ஸிலர் வகை பாண்டி ‘எம் எல் ஏ’ தொகுதி ஒன்றில், படுபீதியளிக்கும் பயங்கரப் போட்டி போட்டு வென்றும் தோற்றும் காலத்தை ஓட்டியவர்… ஆனால், ஒருசில ஆண்டுகளிலேயே நில/வீடு அபகரிப்பு அடாவடி எனத் தன் திராவிடத் தொழிலை விஸ்தீரணம் செய்து, உறவினர்களை வைத்து கட்சிக்குக் கட்சிதாவி, ஒருவழியாகக் கடைசியில் விஜய்குஜயுடன் ஐக்கியமாகி எல்லா வல்லமையும் பெற்று விளங்குகிறார்… தமிழக அரசியலும் கனஜோராக திராவிடமாடல் ரெண்டுங்கெட்டானாக மிக வெளங்கிடும். (ஜோஸஃப் விஜய்குஜயால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப் பட்டபின் இவர் ஊழலை ஒழிக்கப் போகிறாராமே!)
இன்னொருவர் இந்த தமிழ்க்கொட்டை செங்கொட்டையார். இவரும் ஊழலில் கைதேர்ந்தவர்தாம், திராவிடப் பழம் தின்று கொட்டையும் போட்டவர்தாம். (இப்போது மாறிவிட்டிருக்கலாமோ என்ன எழவோ!) (ஜோஸஃப் விஜய்குஜயால் ஞானஸ்நானம் கொடுக்கப் பட்டபின் இவரும் ஊழலை ஒழிக்கப் போகிறாராமே!)
பேஷ்பேஷ்!
இதற்கு மேலிருக்கும் உள்-ஓளிவட்ட ஆசாமிகள் பற்றி எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், அழுகி முடை நாற்றமெடுக்கும் ஒரு பானைச் சோற்றில், மேற்கண்ட மூன்று புழு நெளியும் பருக்கைகளானவை சரியான பதத்தைக் காண்பிப்பவைதாமே!
4
(ஆனாலும், இவர்களையும் மீறி, ஒருமாதிரி மிகக் கொஞ்சமான நல்லாட்சி எனத் தப்பித் தவறி நடந்தால் – உண்மையாலுமே எனக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை வந்துவிடும்… தேவையா?)
—
திராவிடமயமாக்கப்பட்ட தமிழகத்து ஐஏஎஸ், ஐபிஎஸ் அதிகாரிகள்: எண்ணிக்கைகள், நிதர்சன உண்மைகள், ஆகவே கவலைகள்
May 17, 2026
1
கடந்தமாதம் நடந்த தமிழகச் சட்டமன்றத் தேர்தல் (ஏப்ரல் 23, 2026) சமயத்துக்குச் சுமார் மூன்றுநான்கு வாரங்கள் முன், நானும் ஒரு நண்பனும் தமிழக அதிகார வர்க்கச் சூழல் குறித்தும் உரையாடவேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. இதற்கு முகாந்திரங்களாக இருந்தவை, மூன்று விஷயங்கள்:
- மத்திய அரசின் ப்ரெஸ் இன்ஃபர்மேஷன் ப்யூரொ (PIB) 26 மார்ச் 2026 அன்று வெளியிட்ட, ஒரு நாடாளுமன்ற கேள்விபதில்: PARLIAMENT QUESTION: SANCTIONED POSTS OF IAS/IPS – Posted On: 25 MAR 2026 1:34PM by PIB Delhi
- என் தூரத்து நண்பன் ஒருவன், தான் ஆரம்பிக்கவிருக்கும் (ஒரு MSME வகை ஆனால் அதிதொழில் நுட்பம்) தொழிற்சாலைக்காக வசதிவாய்ப்புக்காக காலதேசவர்த்தமானம் பார்க்க ஒருமாதிரி அணில்முதுகு மணற்துளியாகவாவது உதவிசெய்யலாமோ என்றொரு எனதெண்ணம்.
- நம் அண்ணாமலை அல்லது விஜய்குஜய் அல்லது சீமானோ தப்பித்தவறி முதலமைச்சராக ஆகிகீகிவிட்டால், அப்போதாவது ஏதாவது நல்லது தமிழகத்துக்கு நடக்கக்கூடுமா?
…நண்பன் பொதுவாக, ஒருமாதிரி தேசியச் சிந்தனை கொண்டவன். படித்தவன். பண்பாளன். தொழில் முனைவோன். அரசாங்கங்களின் உயர்மட்டங்களில் ஊடாடுபவன்; பலப்பல அரசியல் விவகாரங்களையும் வினோதங்களையும் விசித்திரங்களையும் அறியக்கூடிய நிலையில் சமூகத்தில் ‘அட்ஜஸ்ட் செய்துகொண்டு’ இருப்பவன். முடிந்தவரை பிறருக்கு உதவியாக இருப்பவன், விளம்பரம் இல்லாமல் பணி செய்பவன். என்னிடம் சர்வ நிச்சயமாக உள்ளொன்று வைத்துப் புறமொன்று பேசாதவன்… அதே சமயம், realpolitik எனப்படும் ‘அரசியலில் இதெல்லாம் சகஜமப்பா’ போக்குகளையும் வெறும் நமட்டுச்சிரிப்புடன் பார்க்காமல், அரசியல் அத்தியாவசியங்களின் வழி நோக்குபவன் – ஒப்புக் கொள்கிறானோ இல்லையோ, புரிந்தாவது கொள்பவன். + பிரமிக்கத் தக்க வகையில், ஒருமாதிரி ‘காமராஜ்’ காங்கிரஸ் வகை அனுதாபியாக (கோமாளிக்கோமக ராஹுல்காந்தி பாரத எதிரியாக முழுமையாக உருமாறிய வரையாவது) இருந்தாலும், ஒருகாலத்திலும் மோதியையோ பாஜகவையோ நம் அண்ணாமலையையோ தேஜஸ்வி ஸூர்யாவையோ தேவையற்று கரித்துக் கொட்டியிருந்திருப்பவனல்லன். தொழில்நுட்ப பொருளாதார வளர்ச்சி மூலமே சுபிட்சம் சாத்தியப்படும் என நினைப்பவன். பொதுவாகவே திராவிடனல்லன், ஈவெராவுக்கு நன்றி. கொங்கு நாடன். பலவகைகளிலும் கோணங்களிலும் என்னுடன் ஒத்துப்போகிறவன்.
இவனுக்கு, தமிழக அதிகாரவர்க்கம், அரசியற்கோலாகலம், ஊழற்சூழல் பற்றி அளவுக்கதிகமாகவே (நேரடியாகவோ அல்லது அவன் நண்பர்கள் மூலமாகவோ) தெரிந்திருக்கிறது என்பதென் எண்ணம்.
எனக்கு அப்படியில்லை – மூன்று நான்கு ஐஏஎஸ்-ஐபிஎஸ் அதிகாரிகளானவர்கள் இந்த ஒத்திசைவு எழவு மூலமாகக் கொஞ்சம் அறிமுகமாகியிருந்தாலும், அவர்களுடனும் அதுவும் வெகு அபூர்வமாகவே ‘வணக்கம் சௌக்கியமா, இந்தப் புத்தகம்/கட்டுரையைப் படித்திருக்கிறீர்களா?’ வகை உரையாடல்கள் மட்டுமே, பெரும்பாலும் இதுவரை நடந்திருக்கின்றன, பாவம், தப்பித்தார்கள் அவர்கள்… (எப்படியும், அவர்கள் இன்றைய தேதியில் எங்கே என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள் என்பவற்றைத் துளிக்கூட அறியேன்)
2
எங்கள் உரையாடல்/நரையாடல்களில் இருந்த – இந்தப் பதிவின் தலைப்பு/பாடுபொருளுக்கான விஷயங்களை மட்டும் இங்கே கொடுக்கிறேன்.
சரி. தமிழகத்தில் எவ்வளவு இந்திய ஆட்சி/காவல் துறை உயர் அதிகாரிகள் இருக்கவேண்டும், இருக்கிறார்கள்? (பிற மத்திய சேவை அதிகாரிகள், தமிழக ஆட்சித்துறைக்காரர்கள் தாஸில்தார்கள், பிடிஓ, பிற ரெவின்யு அதிகாரிகள், பிற அரசதிகாரிகள் (ஆசிரியர்கள், மருத்துவர்கள்++ கணக்கீடுகள் இதில் சேர்க்கப்படவில்லை)
கீழ்க்கண்ட (மார்ச் 2026 கால எண்ணிக்கைகளைக் கொண்ட) அட்டவணை, பிஐபி தளத்திலிருந்து எடுக்கப் பட்டது.
| Service / பணி | Total authorised strength / மொத்த அனுமதிக்கப்பட்ட பணியிடங்கள் | Officers in position / தற்போது பணியில் உள்ள அதிகாரிகள் | Shortfall / பற்றாக்குறை |
|---|---|---|---|
| IAS / இந்திய ஆட்சிப் பணி | 394 | 343 | 51 |
| IPS / இந்திய காவல் பணி | 276 | 242 | 34 |
இதன் படி, 670 அதிகாரிகள் இருக்கவேண்டிய இடத்தில் 585 அதிகாரிகள் இருக்கிறார்கள். பற்றாக்குறை = 85, அதாவது ~13%.
சரி.
ஒரு பேச்சு வாக்கில், இவர்களில் எவ்வளவு பேர், செய்நேர்த்தியும் துணிவும் செயல்திறனும் கொண்ட நேர்மையான அரசதிகாரர்களாக இருப்பார்கள் என நம்மால் அனுமானிக்கக் கூடும் எனக் கேட்டேன். அரசசதிகாரிகள் சதவீதத்தையும் தான்.
அவன் சொன்னது, நேர்மையானவர்கள் சுமார் 5% இருக்கலாம் என்றான். எனக்குப் பெரிதாகத் தூக்கிவாரிப் போடவில்லை என்கிற உண்மையை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும். ஆனால், அது 10-15% இருக்கலாம் என அனுமானித்திருந்தேன்.
மேலும், அரசதிகாரிகள் அனைவருமே ஊழல் பெருச்சாளிகள் என ஒரு முன்முடிவுக்கு வருவது சரியல்ல என்பதையும் அறிந்துதான் இருக்கிறேன் – ஏனெனில், அவர்களில் பலர் ஊழல் எலிகளாகவும் ஊழல் மூஞ்சூறுகளாகவும் இருக்கக்கூடும் என்கிற சாத்தியக்கூறையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டுமல்லவா?
எது எப்படியோ – கீழ்கண்டவைகள் உரையாடப் பட்டன.
- பொதுவாகவே, இந்த ~95% வகை அதிகாரிகளை உந்தும் க்ரியாசக்திகளாவன, அதாவது அவர்களின் ‘பண்பு’களானவை:
- ‘புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசியுமாம்’ மனப்பாங்கு + சுயகாரியப் புலித்தனம் + தேனை எடுக்கும்போது புறங்கையையும் நக்குதல் + உயர்தர, உயர்மட்ட அடியாட்களாகச் செயல்படுவது + தடிமன் தோல் + மாட்டிக்கொண்டாலும் தப்பிவிடும் பாங்கு + அவர்களுடைய அஸோஸியேஷனை வைத்து எதிர்மறை விஷயங்களை அமுக்குவது + ஜால்ரா போடும் வல்லமை + அனுசரித்துப் போகும் தன்மை + ‘நெளிவு சுளிவுகள்’ அறிதல், திராவிட அரசியல்வாதிகளுக்கே பாடம் எடுக்கும் வல்லமை மிக்க திறமை இன்னபிற…
- முட்டுக்கட்டைகள் போடும் திறன் மிக்கவர்கள் ஆனால், அதே முட்டுக்கட்டைகளைத் தாண்டி அல்லது அவற்றைச் சுற்றிக் கொண்டு வழி காண்பதிலும் சமர்த்தர்கள் அவர்கள். சட்டங்களையும் சட்டகங்களையும் மாண்புகளையும் செல்லாக்காசாக ஆக்கும் வழிமுறைகளை ஐயந்திரிபற அறிந்தவர்கள்.
- கலெக்டர் என்கிற வேலைப்பெயருக்கு ஏற்ப கலெக்ட் செய்து கொடுக்கும் வழிமுறைப் பழங்களைத் தின்று கொட்டையும் போட்டவர்கள்.
- அவர்களுக்கு எதிரான விசாரணைகளை முடுக்கிவிட மத்திய அரசின் டிஓபிடி (dopt.gov.in/) செல்லவேண்டும் – ஆனால் அதுவரை செல்லவிடாமல், மாநில திராவிட அரசுகளே, அதன் அரசியல்வாதிகளே காப்பாற்றும் படிக்கு, விசுவாசமானவர்களாக அவர்கள் திகழ்கின்றனர்.
- கடந்த சிலபல பத்தாண்டுகளாக, யூபிஎஸ்ஸி பரீட்சைகள் எழுதுவதற்கு முன்பிலிருந்தே ‘பணம் பண்ண வேண்டும்’ என்கிற முக்கிய அடிநாதக் குறிக்கோளுடன் தான் பல இளைஞர்கள் இருக்கிறார்கள் – ஆக, அவர்களிடமிருந்து எப்படி தரத்தை எதிர்பார்க்க முடியும்?
(இன்னமும் நீண்ட ஜாபிதா இருக்கிறது – ஆனால் எனக்கு அயர்வாகவும் சலிப்பாகவும் இருக்கிறது, ஆகவே…)
அதே சமயம் நாமெல்லாம் ஒர்ரேயடியாகத் தளர்ந்து தத்தளித்துத் தவிக்கவேண்டிய அவசியமும் இல்லைதான். ஜொலிக்கும் ஐஏஎஸ் அதிகாரிகளும் இருக்கிறார்கள். வெறும் ஏவல்துறை ஏவலாட்களாக இல்லாத, மனச்சாட்சிமிக்க ஐபிஎஸ் காவல் துறை உயரதிகாரிகளும் இருக்கிறார்கள்கூட. ஆனால் எண்ணிக்கையில், மொத்தமாக அவர்கள் சுமார் 20-30 பேர் இருக்கலாம் என்றான்.
சரியென்ற நான் அவனிடம், “அண்ணாமலை போன்ற ஐபிஎஸ் அதிகாரியையும் அஷோக் கெம்கா போன்ற ஐஏஎஸ் அதிகாரியையும் நாம் ஒரு முன்மாதிரிகளாக, உதாரணபுருஷர்களாக வைக்கக் கூடுமானால், உன்னால் எவ்வளவு தமிழக அதிகாரிகளைக் குறிப்பிட்டுச் சொல்லமுடியும்? அவர்களையே ஒற்றி எடுக்கவேண்டிய அவசியமில்லை – ஆனால் தன்னளவில் செய்நேர்த்தியும், தன்னூக்கமும் தொழில்தர்மமும் அவர்கள் கொண்டிருந்தால் போதுமானது… எனக்குப் பெயர்களைச் சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை…”
அவசர கதியில் சிந்தித்த அவன், தனக்குள்ள செய்திவாய்ப்புகளின்படி – சுமார் 30 பேர் தமிழக அளவில் அப்படி இருக்கலாம் என்றான். நானும் அடுத்த வாரம் இதுகுறித்து மறுபடியும் பேசலாம், யோசித்து என்னை திடுக்கிட வைக்காத ஒருமாதிரி மதிக்கத்தக்க எண்ணிக்கையைக் கொடு, ஏற்கனவே எனக்கு இதயம் நலிந்த நிலைமையில் இருக்கிறது, கபர்தார் – என்றேன். “If not anything else, I am very curious about what the final numbers would be, in your opinion…”
பிரச்சினை என்னவென்றால் – அவன் தன் சிலபல நண்பர்/அறிமுகங்களிடம் இது குறித்து தேவை மெனெக்கெட்டு விசாரித்திருக்கிறான். ஆக, அடுத்தவாரம் அவன் சொன்னது – தான் 16 பேர் தான் இந்த ஜொலிக்கும் வகைப் பகுப்பில் இருக்கிறார்கள் என்பதை நிறுவமுடியும் என்றான்! அடக் கடவுளே!!
அவர்களுடைய பெயர்களைப் படிக்கவா என்றான் – நான் அதெல்லாம் வேண்டாம் என்றேன். (ஏனெனில், என்னுடைய அறிமுகங்கள் அந்த ஜாபிதாவில் இல்லாமல் போய்விட்டால் நான் என்ன செய்வேன், சொல்லுங்கள்? மேலும் – அவனும் அத்தனை 580+ பேர்களின் ஜாதகங்களைக் கணித்திருப்பானா என்ன, எல்லாம் ஒரு மாதிரி குண்ட்ஸ்தான் – என்பது என் சால்ஜாப்பு)
எப்படியும் ‘பெய்யெனப் பெய்யும் மழை’ வகையினராகக் குறைந்தபட்சம் 16 பேர் சர்வ நிச்சயமாக, நம் தமிழகத்தில் (அதன் திராவிடத் தொற்றையும் மீறி!!) இருக்கிறார்கள் என்பதே எனக்குக் குதூகலம் கொடுப்பது…. அவ்ளோதான். :-)
3
நிலைமை இப்படி இருக்கிறது. 16 பேர்களில்லை, 100 பேர்கள் இப்படி இருக்கிறார்கள் – நண்பனுக்குத்தான் தெளிவில்லை, சும்மா உதைநிதி ஸ்டாலின் போல அட்ச்சிவுடுகிறான், எத்தையாவது குட்டையைக் குழப்பிக் கிளப்பிவிடுகிறான் என்று வைத்துக்கொண்டாலும் [ எல்லாம் ஒரு சால்ஜாப்புக்குத்தான் சொல்கிறேன், என்னெருமை சக ஏழரைகளே! :-( ]இது வெறும் 17% தான். வருத்தமாக இருக்கிறது.
சரி.
ஏதாவது பயங்கர ஆச்சரியம் நிகழ்ந்து நம் அண்ணாமலையோ அல்லது விஜய்குஜய்யோ அல்லது சீமானோ அறுதிப் பெரும்பான்மை கிடைத்து, தமிழக முதலமைச்சராகும் வினோதம் நிகழ்ந்தால், அவர்கள் எப்படி இந்தத் தரம் தாழ்ந்த உயரதிகார வட்டத்தைச் செப்பனிட முடியும் என்று கதிகலங்கிப் போய் கேட்டேன்… பின் அவனும் நானும் அடித்த அரட்டையின்படி ஒருமாதிரி எனக்குத் தெளிவான விஷயங்கள்…
- முக்கியமான துறைகளில் இந்தப் பதினாறு பேரில் பத்துபேர் போல வைக்கலாம்.
மிச்சமுள்ள ஐந்தாறு பேரை (இவர்கள் வெகு ஸீனியர்களாக இருக்கவேண்டும்) ஒரு நேர்த்தியான குழுவாக அமைக்கவேண்டும்; முதல்வரைச் சுற்றிய முதல் வளையமாக, அவருடைய குறிக்கோட்களை நிறைவேற்றுபவர்களாக, அவருக்கு ஆலோசனை கூறுபவர்களாக இவர்கள் இருக்கவேண்டும். இக்குழு, பிற அதிகாரிகளையும் அமைச்சர்களையும் துறைகளையும் தயவு தாட்சண்யமின்றி மேற்பார்வை செய்யக்கூடிய தகுதி அளிக்கப் பட்டதாக இருக்கவேண்டும். - மத்திய அரசோடு இணக்கமான போக்கைக் கையாளக் கூடிய தன்மை படைத்ததாகவும் இருக்கவேண்டும். ஊழல் வழக்குகளில் நீதிமன்றங்களுடனும், மத்திய அரசமைப்புகளுடனும் ஒத்துழைக்கும் மனப்பான்மையுடைவர்களாகவும், பழம்பெருச்சாளிகளை (கட்சிபேதமே பார்க்காமல்) உள்ளே தள்ளுபவர்களாகவும் இருக்கவேண்டும். ஓசிகளைப் படிப்படியாகக் குறைக்கும் மனவலி படைத்தவர்களாகவும் +++
- ~85 காலியிடங்கள் – இவற்றை மேற்கண்ட குழுதான் நிர்ணயித்துச் சரியான நபர்களால் ஈடுகட்ட வேண்டும்; தேவைப்பட்டால், வெளி மாநிலங்களிலிருந்து இவர்களைக் கடன் வாங்க முடியுமா எனப் பார்க்கவேண்டும் – இதனைச் செய்தாலே, ஒரு பெரிய நல்ல வழிகாட்டுதலாக இருக்கும்.
- இப்போது யார் வந்தால் இதெல்லாம் (அப்படியே அல்ல – அதாவது ஒருமாதிரி நல்லாட்சி நடத்தப்படுவதற்கான முஸ்தீபுகள், உந்துதல்களாவது) நடக்க வாய்ப்புகள் இருக்கும் எனப் பார்த்தால்
- சீமான்: ஏறத்தாழ நடக்கலாம் – ஆனால் உணர்ச்சி கரமைதுனமும் பாரத எதிர்ப்பும் தலை தூக்கலாம்.
- விஜய்: இதில் ஒன்றும் நடக்காது – நல்லெண்ணங்களே இருந்தாலும் நடக்காது; அவருடைய கட்சியின் கட்டமைப்பும், எதிர்பார்ப்புகளும், நிதர்சன உண்மைகளும் அப்படி. மேலும் இவர் தவெக என்பது ஒரு உணர்ச்சிகர திராவிடக் கட்சி மட்டுமே; அதில் இளைஞர்கள் பலர் ஆர்வத்துடன் இருக்கிறார்கள் என்பது ஒரே சமயத்தில் ஆதூரத்தையும் துக்கத்தையும் அளிப்பது.
- அண்ணாமலை: இவர் கீழ் நல்ல விஷயங்கள் நிச்சயமாக நடக்கும். அதற்கேற்ற உழைப்பும், மூளையும், காலமும் அவருக்கு இருக்கிறது. அதிகாரிகளை அரவணைத்தும் அடாவடி செய்தும் இணங்கவைத்து தேசவளர்ச்சிக் காரியங்களை செய்துகொள்ள அவரிடம் அனுபவமும் ஆற்றலும் இருக்கிறது.
(ஆனால், நானுமே பெரிதாக எதிர்பார்க்காத – ஆனால் என் முன்னாள் மாணவர்களின் ப்ரத்யட்ச விஜய்விசிறித்தனங்களால் ஒருமாதிரி நிலைக்கு வந்து தமிழகவெற்றிக்கழகமேகூட ஒரு மாதிரி வெற்றி பெறலாம் எனப் பயந்துகொண்டிருந்ததே ப்ளடி நடந்தேறி விட்டது; திமுக அஇஅதிமுக பொறுக்கிப் பெருச்சாளிகள் நேரடி ஆட்சியில் இல்லை – ஆனால் ஊழல்பெருச்சாளிகளையும் கம்யூனிஸ்ட் தண்டங்களின் ஆதரவையும் கடன்வாங்கி மடியில் கட்டிக்கொண்டு ஆட்சியோட்ட முனையும்போது, அவருடைய குஞ்சாமணியும் ஏகத்துக்குக் கடித்துக் குதறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தால், தேசஒருமைப்பாடாவது, வளர்ச்சியாவது, சுபிட்சமாவது, ஊழலின்மையாவது… பார்க்கலாம், விஜய்குஜய் மூலம் தமிழகத்துக்குக் கொஞ்சமாவது விடியல் கிடைக்குமா என்று…)
4
சரி, தொழில்முனைய விழைந்த என் நண்பனுக்கு என்னவாயிற்று.
திராவிடமே இது பொய்யடா
வெறும் காற்றடைத்த பையடா
தமிழகத்தின் (தொழில்முனைவு தொடர்பான) பலப்பல விஷயங்கள் எனக்கு ஒத்துவரவில்லை.
ஆகவே. அவனை எனக்குத் தெரிந்த உத்தரப் பிரதேச நொய்டா பகுதிக்காரர் ஒருவரிடமும், ஹைதராபாத்-விசாகப்பட்டினம் பகுதிகளில் நல்ல அறிமுகங்களைக் கொண்ட இன்னொருவரிடமும் கோர்த்து விட்டிருக்கிறேன்; பார்க்கலாம் என்ன நடக்கிறது என்று.
(ஏனெனில் அங்குள்ள ஆட்சியாளர்கள் தகுதிவாய்ந்த அரசதிகாரிகளை நியமித்திருக்கிறார்கள் என என் நண்பர்கள் சொல்கிறார்கள், ஊழலும் தமிழக அளவு உச்சாணிக்கிளையில் இல்லை எனவும் சொல்கிறார்கள்)
மற்றபடி, நான்… 🧘🏾
வேலைகளுக்கு நடுவே கிடைத்த நேரத் துணுக்குகளில் செய்த வெட்டிவேலையின் பலன் இவை; எக்ஸ் தளத்தில் இவற்றைப் பகிர்ந்திருந்தேன்.
எது எப்படியோ…. கண்டு சுளிக்கவும். என்னை இகழவும். நன்றி.(தேவையா?)
(14 May 2026) In which the #DravidianModel chameleon dynast, Udhayanidhi Stalin defends his venomous Anti-Sanantan[am] uttering as one that got twisted by the media. Says he was referring to his film-partner Santhanam – and is “…only Anti Santhanam and not Anti Sanathanam.”
(12 May 2026) “Dear Vijay, we want to stay with you ALL the time & support you as obedient housewives, but also want our women’s rights & sacred marriage with Stalin intact so that we can continue to sleep with him!” — Thirumavalavan, Commies & Muslimleague
#DravidianModel modern marriages.
(10 May 2026) This may become another Greek Tragedy. With #DravidianModel MK Stalin craftily sending his Trojan Horses as in VCK Thirumaavalavan et al to ‘support’ TVK Vijay. The traded horses would perhaps ensure that Vijay would not be very punitive towards ‘Evil Power DMK’ – So, Stalin FTW!
(8 May 2026) BREAKING
Tamilnadu & WestBengal… literally!
In another plot twist, Stalin & Mamata parties merge into ‘Trinamool Dravida Congress’ & also merge ½their States in to 1 to form a new composite State with 2 territories: DravidaGaudastan!
Stake claim to ½Chiefministerships…
(8 May 2026) BREAKING LATEST SCOOP!
In a terrific & brilliant masterstroke, MK Stalin & Edappadi Palaniswamy CHECKMATE Joseph Vijay & Rahul Gandhi!
DMK & AIADMK offer external support to VCK Thirumavalavan & PMK Anbumani Ramadoss for 2.5 years each of CMship!
Dravidoid politics for the win!!
(8 May 2026) BREAKING NEWS! As a matter of lost resort, Edappadi Palaniswamy, the Supremo of AIADMK – takes a letter of support from the ‘Federation of Resort Owners Associations of TN & Pondy’ and stakes a legitimate & numbers-backed claim to form the next Tamilnadu Government!
(8 May 2026) BREAKING NEWS! Frustrated by the TN Governor’s systematic, cautious & sane procedure/approach about the formation of his government, TVK Supremo Joseph Vijay announces the direct release of ‘Tamilnadu Government’ on OTT platforms!
(7 May 2026) BREAKING! Earthquake in Tamilnadu!! Scoop!!!
In a master-move, MK Stalin not only preempts AIADMK, but also his own erstwhile allies VCK, INC, Communists from teaming up with TVK!
Merger of DMK with TVK announced!!
Interview with MK Stalin (in Tamil): அரசியல் சுனாமி! திராவிட பூகம்பம்!! திமுகவும் தவெகவும் கூட்டணி ஆட்சி அமைக்கின்றன!!!
(26 April 2026) A ‘North Indian’ friend, baffled by the HUGE amounts of corrupt money dished out to ‘voters’ by DMK, CPI(M), INC, AIADMK, VCK++, wondered about the sources.
ESTIMATES: MK Stalin & family ALONE made 120+ Cr/day (=2 Lakh+ Cr during CURRENT term; total DMK Ecosystem: 8 Lakh+ Cr)
1/2
Estimate details, informed computes, sources of ‘inflow’ of funds (in Tamil): (some details are even corroborated/reinforced by J Jeyaranjan, colleague of MK Stalin in the Tamilnadu State Development Policy Council as its Vice Chairman – in a book!)
முன்னதாக, இளந்தளபதி ஸ்டாலின் பனையூர் சென்று தமிழகவெற்றிக்கழகத் தளபதி ஜோஸஃப் விஜய் அவர்களுக்கு மாலை அணிவித்துத் துண்டு போர்த்தி, காலடியில் வீழ்ந்து நல்லாசி பெற்றுக் கொண்டார்.
107 + 59 = 168!
அதாவது: 168 >> 117 !!
இதனை அடுத்து, ஊடகங்களுக்கு பேட்டியளித்த ஸ்டாலின், “ஆக. பாஜக சங்கி ஆளுநர் அதிமுக கொத்தடிமைகளின் பேச்சைக்கேட்டு தளபதி விஜயை அரசமைக்க் அழைக்காமல் ஆரிய-வடவ சதி செய்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, என் தலைவர் கலைஞர் முத்துவேல் கருணாநிதியின் ஆணைக்கிணங்க, அண்ணாவின் ‘பதவி வேண்டுமென்றால் மாற்றான் தோட்டத்து வாகையையும் வணங்குவோம்’ கோட்பாட்டை ஒட்டி, அவருக்கு நிபந்தனையற்ற ஆதரவினை அளிப்பது மட்டுமல்லாமல், அவருடைய கூட்டணியில் இணைகிறோம்!”
கேள்வி: விஜய் உங்களைத் தீய சக்தி என்று அழுத்தம்திருத்தமாகப் பலமுறை குறிப்பிட்டுள்ளாரே!
பதில்: ஆக. உண்மையென்னவென்றால் ‘திமுக ஒரு தீயசக்தி’ என்றுதான் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். ஆனால் எங்கள் கட்சி டிஎம்கே D M K. – இதுகூடத் தெரியாதா உங்களுக்கு. டிஎம்கே திமுக இரண்டையும் போட்டு மாங்காய்புளித்ததோ தேங்காய்தளித்ததோவெனக் குழப்பிக் கொள்ளக்கூடாது.
கேள்வி: அப்போது அவர் தூயசக்தி என. தன் தவெகவைக் குறிப்பிட்டது பற்றி…
பதில்: ஆக. தீய என்பதற்கு தூய எனத் திராவிட அடுக்குமொழி உணர்ச்சிகர உச்சாடன நடைப் பாணியில் பேசியிருக்கிறார். உண்மைதானே? ஆனால் நீங்கள் ஏன் அதிமுக ஒரு ஈய சக்தி எனப் பேசுவதில்லை? எங்கள் டிஎம்கே பித்தளையைப் பார்த்து இளித்த ஈய ஈனப் பிறவிதானே எடப்பாடி?? ஆனால் நாம் இப்போது இணைந்திருப்பது தங்கத்திராவிடத் தமிழன், சிறுபான்மையினரின் காவலன், ஆகச் சிறந்த ஆளுமை மிக்க தகத்தகாய தளபதி விஜய்யோடுதானே!
கேள்வி: உங்களுடைய மதச்சார்பற்ற கூட்டணிக் கட்சிகள் என்னவாயின?
பதில்: ஆக. அவர்கள் அனைவரும் முதகில் குத்துபவர்கள், செய்நன்றி மறந்த ஈனப் பிறவிகள். பச்சோந்திகள்… சாக்கடைக் குப்பைகள்… காங்கிரஸ் போன்ற துரோகிகள். விடுதலைச்சிறுத்தைகள் போன்ற ஜாதிவெறிக் கட்சிகள். உண்டியல் குலுக்கி கம்மீனிஸ்ட்ஜால்ராக்கள். மதவெறிமிக்க முஸ்லீம் கட்சிகள்… எங்களை அம்போவென விட்டுவிட்டு, ஓடிப்போய் தவெகவுக்கு வெண்சாமரம் வீசப் பார்த்தவர்கள்… ஆனால் அவர்களுக்கு, எங்கள் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் போர்த்தந்திரம் பற்றித் தெரியாது. கேடுகெட்ட கூட்டாளிகளைவிட, பஜனை மடத் துரோகிகளைவிட விரோதியே மேல் என இனமானத்துடன் இனம் கண்டுகொண்ட நாங்கள், அவர்களின் சதித் திட்டத்தை அம்பலப்படுத்த, நாங்களே தளபதி விஜய்யின் முதன்மை ஆதரவாளர்களாக மாறிவிட்டோம்… ஸ்ட்ரேட்டஜியில் எங்களையும் மிஞ்சிய ஆட்கள் இருக்கிறார்களா என்ன? ஹ்ஹா!
கே: எதிர்காலத்தில் திமுக என்னவாகும்?
ப: ஆக. எங்கள் தலைவர் தளபதியின் அறிவுரைக்கிணங்க எங்கள் கட்சியை தவெகவுடன் இணைக்க ஆலோசனை நடத்தி வருகிறோம். இணைத்தால் என்னை ‘தவெக இளைஞர் அணி’ தலைவராக பதவியேற்றம் கொடுப்பதாகத் தளபதி வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறார். ஊக்கபோனஸ்ஸாக, என் மகன் உதய்: தவெக விடலையணித் தலைவர்; என் பேரன் இன்பா: தவெக குழந்தைகளணித் தலைவர்.
கே: உங்கள் உடன்பிறவாத் தங்கை கனிமொழியின் எதிர்காலம்?
ப: ஆக அவருக்கு நிகழ்காலமே இல்லை. எல்லாமே இறந்தகாலம் தான். அவர் அமித்ஷாவின் வாலைப் பிடித்துத் தொங்கிக்கொண்டிருப்பது எனக்குத் தெரியாதா?
கே: உங்களுக்கும் தவெகவுக்கும் கொள்கை, கோட்பாடு எப்படி ஒத்துப் போகும்?
ப: ஆக. இரண்டுமே திராவிடக் கட்சிகள்தாம். மதச்சார்பின்மைத் தத்துவம் தான் எங்களை ஒருங்கிணைக்கிறது. இரு கட்சிகளும் நீட் தேர்வை எதிர்ப்பவை. திரைப்படத் துறைக்கு உரிய உயரிய மதிப்பு கொடுப்பவை.
கே: இருந்தாலும்…
ப: எப்பாடு பட்டாவது, எந்த விலை கொடுத்தாவது பாரதீயஜனதா சங்கிமங்கிகளை நம் சங்கம்போற்றிய தமிழகத்தினுள் உள்ளே வரவிடாமல் தடுப்பது முக்கியம்.
கே: தளபதி பலமுறை உங்களைக் கிண்டலும் கேலியும் செய்திருக்கிறாரே!
ப: ஆக. அதில் எள்ளளவும் உண்மையில்லை. என்னை வெகுமரியாதையாக ‘ஸ்டாலின் சார்’ எனத்தான் அழைத்திருக்கிறார்… ‘ஸ்டாலின் அங்கிள்’ எனவும் என்னை மிக அன்புடனும் மரியாதையுடனும்தான் அழைத்திருக்கிறார். செய்திகளைத் திரிக்காதீர்கள்! எங்களுக்குத் தெரியாதா? எங்கள் ஆட்சியின்போது எங்கள் ஆணைப்படி, பலமுறை தொழில்முறையில் செய்திகளைத் திரித்த, ரூ200/- ஃபார்மூலா படி எங்கள் பிச்சையில் வாழ்ந்த பதர்கள்தானே நீங்கள்!!
கே: தளபதி ஒற்றைக் குடும்ப ஆட்சி என விமர்சனம் வைத்திருக்கிறாரே!
ப: ஆக. என் ஒரே பதில் – எங்கள் தளபதி சொன்னவைகளைத் திரித்து மதவெறியர்களின் ஊதுகுழலாக, பிரிவினைவாதிகளின் பிரதிவாதியாக ஐந்தாம்படை வேலை செய்யாதீர்கள்! எங்கள் தளபதி, தன் கட்சியையே ஒரு பெரும் குடும்பமாக நினைப்பவர்; கட்சித் தொண்டர்களைக் குடும்ப உறவினர்களாக நினைப்பவர். குடும்பமே கட்சி. கட்சியே குடும்பம். எங்கள் கட்சியும் அப்படியேதான், அதைத்தான் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.
கே: உங்கள் மீதான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகள் பற்றி… விஜய் பலமுறை இவை குறித்துப் பேசியிருக்கிறாரே!
ப: ஆக. தமிழகக் காவல்துறை எங்கள் ஆட்சிக் காலத்தில் எப்போதாவது எங்கள் மீது ஒரு குற்றப்பத்திரிகையாவது தாக்கல் செய்ததுண்டா? மதவெறியர்களின் பரப்புரைகளை நம்பவேண்டாம்… எங்கள் ஆட்சி பரிசுத்தமான ஆட்சி, மதச்சார்பின்மை மிக்கது. மேலும், எங்களுக்கு முன்பே தவெகவில் ஐக்கியமான செங்கொட்டையன், ஆதவ்அர்ஜுனாக்களின் வழி எங்களை நடத்தி, ஆற்றுப் படுத்தும் பராக்கிரமம் மிக்கவர்தாம் இளவல் தளபதி விஜய்.
கே: தளபதி அவர்கள் பலமுறை, உங்கள் திமுக பணம்கொடுத்து ஓட்டுகளை விலைக்கு வாங்க முயற்சிப்பதாகக் குற்றச்சாட்டுகளை வைத்துள்ளாரே!
ப: தளபதியின் கருத்துகள்தான் எங்கள் கருத்துகளும் கூட. அவர் திமுக பற்றிச் சொன்னார் – ஆனால் நாங்கள் டிஎம்கே. மேலும் நாங்கள் கொடுத்ததாகச் சொல்லியிருக்கும் பணம் உண்மையில் எங்கள் பணமே அல்ல என்பதற்கு மாற்றுக்கருத்தே இருக்கமுடியாது. ஆக. மக்கள் பணத்தைப் பத்திரமாகச் சேமித்து அதே மக்களிடமே உரிய நேரத்தில் திரும்ப அளிப்பதை எப்படிக் குற்றம் சொல்லமுடியும். வாய்புளித்ததோ பேய்கிலித்ததோ எனத் தற்குறித்தனமாகக் குதர்க்கக் கேள்விகளைக் கேட்கக்கூடாது… நீங்கள் பாசிச சக்திகளின் ஏஜெண்டா?
கே: உங்களை நோக்கிக் கிண்டல்கணைகளே ஏவுவார்களே, அந்த மற்றும்-பலர், மதவெறி தலைக்கேறிய இந்துத்துவ சக்தியும் அதன் அடிமைகளும்… இவற்றை எப்படி எதிர்கொள்வீர்கள்?
ப: ஆக: அவர்களுக்கெல்லாம் எங்களுடைய ஒரே பதில், எங்கள் ஈவெரா பெரியாரே சொல்லியிருக்கிறார்… “பதவிக்காக, பொண்டாட்டியையும் கூட்டிக் கொடுப்பான் கழகக்காரன்’ (பக்கம் 21). இதுதான் எங்கள் முதன்மைத் தத்துவம். முழுக் கோட்பாடு. ஒரே அடிப்படை.
கே: கடைசியாக ஒரேயொரு கேள்வி சார்… உங்கள் கூட்டணியாட்சி எப்படி ஜெல்லாகும்?
ப: ஆக. தளபதியின் அறிவுரைப்படிதான் அனைத்தும் நடக்கும். ஒரு பிரச்சினையுமில்லை. நாங்கள் எல்லோருமே நடிகர்கள்தாம். திரைப்படச் சூழலில் இருந்தவர்கள், இருப்பவர்கள், இருக்கப் போகிறவர்கள். தவிர, எங்கள் கொள்கைத்தலைவர் பெரியார் சொன்னதை மறுபடியும் அசைபோடவும். எங்களுக்கு பெரியார் கொள்கைகளும் தத்துவங்களும் முக்கியம்…
கே: மிகக் கடைசியாக… தமிழக மக்களுக்கு உங்கள் செய்தியென்ன?
ப: ஆக. திராவிடம் வெல்லும். மதவாதச் சக்திகளை முறியடிப்போம். நம் அடுத்த இலக்கு, டெல்லிதான். தளபதி நாமம் வாழ்க. அவர் தொடர்ந்து வெற்றிவாகை சூடுக…
எங்கள் உயரிய இலக்குகளை அடைய என்ன தியாகங்களைச் செய்யவேண்டுமோ அவை அனைத்தையும் எங்கள் திராவிட உடன்பிறப்புகள் செய்வோம்…

(முதற்கண்: இந்த விஜய் வெற்றிபெற, அவரை ஆட்சிக்கட்டிலில் அமரவைக்கவென புரிந்துகொள்ளவே முடியாமல் உடல்பொருள்ஆவி++ அனைத்தையும் கொடுத்து உழைத்த, என்னுடைய அத்தனை முன்னாள் மாணவர்களுக்கும் வாழ்த்து சொல்ல சங்கடமாகவே இருக்கிறது. ஆனால் சனியன்கள் ஒழிந்தன என்பதும் ஒருமாதிரி ஆசுவாசம் தருவதுதான்.)
(ஒன்றரைக்கண்: ஆனால் – இது எப்படிப் போகும் என்பது பிடிபடவில்லை…
இருந்தாலும், அயோக்கிய கொள்ளைக்கும்பல் திராவிடக் கட்சிகள் குறைந்தபட்சம் டெம்பரவரியாகவாவது வீரியம் குறைந்தமை (இவை முழுவதுமாக அழித்தொழிக்கப் படவேண்டியவைதாம்!) குறித்து மகிழ்ச்சியே!
அதே சமயம், இந்த நடிகர் கட்சிக்குப் பெரிதாக ஐடியாலஜி கட்சித் திட்டம் என்று இருக்கிறது போலவும் தெரியவில்லை. இஷ்டத்துக்கு ஈவேரா போன்றவர்களை ஆதர்சங்களாக உள்ளிழுப்பதும், மத்திய அரசோடு அவசியமேயில்லாமல் மல்லுக் கட்டுவதும் போன்ற விஷயங்கள் கலக்கம் தருபவை, பஞ்ச் டயலாக் இழவுகளும்தாம் – தற்போதைக்கு அவரைச் சுற்றியிருக்கும் சந்தர்ப்ப-ஊழல் வாதிகளும்அமைதி தரவில்லை…
ஆனால்…
இந்த மாற்றம், நெடு நாள் நோக்கில் தமிழகத்தை உண்மையாகவே முன்னேற்ற உதவுமானால் அதுவும் நல்லதே! வேறென்ன வேண்டும், சொல்லுங்கள்?)










































































